Γιατί πλέον δεν αντέχω να ακούω ειδήσεις, όπως αυτές της έρευνας της Κάπα Research για το «Το Βήμα της Κυριακής» (πριν ένα χρόνο κιόλας, φανταστείτε τι ισχύει τώρα), ότι επτά στους δέκα Έλληνες αποφοίτους επιθυμούν να φύγουν στο εξωτερικό για να εργαστούν, ενώ ένας στους δέκα ήδη ψάχνει για δουλειά σε άλλη χώρα ή προσπαθεί να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό για να αποκτήσει πρόσβαση σε άλλες αγορές εργασίας.
Οι νέοι επιστήμονες φεύγουν ...και θα μείνουν ποιοι;
Θέλω κάποιος να βγει και να μου δώσει προοπτική για το αύριο. Χορτάσαμε το λαϊκισμό, τις ρητορικές σοφιστείες και τις πρακτικές της αντιπολίτευσης να ισοπεδώνει τα πάντα, μοιράζοντας ταυτόχρονα φρούδες ελπίδες. Αλήθεια, έχετε καταλάβει τι συμβαίνει στη χώρα; Αλλιώς, καθίστε να κυβερνήσετε στα ερείπια μιας κατεστραμμένης χώρας, με κλακαδόρους, αλλά χωρίς ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό.
Παρόλα αυτά πιστεύω ότι ακόμα και σε αυτή τη σοβαρή κρίση υπάρχει μια ευκαιρία: να ξεφορτωθούμε το γερασμένο μας μηχανισμό και να αλλάξουμε δια παντός αυτό το σαθρό σύστημα που βασίζεται στις πελατειακές σχέσεις και να κόψουμε τους γόρδιους δεσμούς σε οτιδήποτε μας κρατάει καθηλωμένους σε αυτήν την κατάσταση...
Αμπελοφιλοσοφίες θα μου πει κάποιος. «Έχω πάρει πάρει το πτυχίο μου εδώ και δύο χρόνια και δεν μπορώ να βρω δουλειά πουθενά και εσύ γράφεις για ευκαιρία και όραμα;»
Ναι, θα απαντήσω, γιατί αν φύγει και η ελπίδα, τι θα μείνει άλλο να κάνουμε;
ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΪΣΕΡΛΗ
