Επικήδειος λόγος για τη μητέρα μου Αικατερίνη (Κατίνα) Λιουδάκη – Μαρκάκη
Της Μαριας Μαρκακη
Αιδεσιμότατοι, Αγαπητοί συγγενείς και φίλοι, μέσα στη λύπη μας, χαιρόμαστε και σας ευχαριστούμε που ήρθατε να αποχαιρετήσουμε τη μαμά μας, την κα Κατίνα, που πλήρης ημερών, αποφάσισε λίγο πριν συμπληρώσει τα 93 της χρόνια μετά από σύντομη ασθένεια, να φύγει για το τελευταίο της ταξίδι, για να συναντήσει τον πατέρα μας, που την περιμένει εδώ και σχεδόν 7 χρόνια.
Παρόλο που έλεγε ότι δεν αγαπούσε πολύ τα ταξίδια, στην πράξη η ζωή της ήταν γεμάτη ενδιαφέροντα ταξίδια, γεγονός όχι ιδιαίτερα συχνό για μια γυναίκα της γενιάς της: από το Χαμέζι των περίπου 550 κατοίκων, όπου γεννήθηκε το 1933, βρέθηκε στη Σητεία για τις γυμνασιακές της σπουδές και στη συνέχεια στο Ηράκλειο για τις σπουδές της στο τότε «Μικρό Πολυτεχνείο», λαμβάνοντας το Πτυχίο της ως Πολιτικός Υπομηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Πρώτη πτυχιούχος από το χωριό της. Επιστρέφει για λίγο στη Σητεία, εργαζόμενη σε τεχνικό γραφείο για περίπου 2 χρόνια. Το 1958 φεύγει για τη Χίο, πρωτοδιόριστη δημόσια υπάλληλος στην εκεί Πολεοδομία. Μετά από 4 χρόνια επιστρέφει στην Κρήτη, αναλαμβάνοντας υπηρεσία στην Πολεοδομία του Ν. Λασιθίου, στον Άγιο Νικόλαο.
Την ίδια χρονιά, το 1962, συναντά στον Άγιο Νικόλαο και τον αγαπημένο της συνταξιδιώτη για τα επόμενα 57 χρόνια, τον πατέρα μας Κώστα Μαρκάκη. Μαζί περνούν χαρές αλλά και λύπες, στηρίζοντας ο ένας τον άλλον και συμμετέχοντας ενεργά στην ανάπτυξη του Αγίου Νικολάου και του νομού γενικότερα.
Όντας για 25 χρόνια υπεύθυνη ελέγχου και έκδοσης οικοδομικών αδειών, συμβάλλει στην οικιστική και τουριστική ανάπτυξη που γνώρισε ο Άγιος Νικόλαος και ο νομός μας γενικότερα, ξεκινώντας τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και φτάνοντας στην κορύφωση των δεκαετιών 70 και 80.Εκπαιδεύει έμμεσα γενιές μηχανικών και αποκτά το σεβασμό και την εκτίμηση των συναδέλφων της. Συγκινούμαι συχνά, όταν έρχονται στα χέρια μου οικοδομικές άδειες, που έχει υπογράψει ως Αικατερίνη Λιουδάκη, Υπομηχανικός.
Το ταξίδι της συνεχίζεται εντός του νομού μας, μέσα από υπηρεσιακές μετακινήσεις για αυτοψίες / ελέγχους, καθώς και οικογενειακές συναθροίσεις και επισκέψεις στους συντέκνους και στα φιλιότσα τους στο Χαμέζι και στη Σητεία, στην Ιεράπετρα και στις Λίμνες, στη Νεάπολη, στον Κρούστα, στις Βρύσες, στα Λενικά, στα Λακώνια, στις Σέλλες, στην Πρίνα κ.α.
Οι γονείς μας έχουν αποκτήσει εν τω μεταξύ εμένα και την αδελφή μου Τριανταφυλλιά. Μας ανατρέφουν με αγάπη και μας δίνουν όλα τα εφόδια παιδείας και μόρφωσης, παίρνοντάς μας από πολύ νωρίς στα ταξίδια τους ανά την Ελλάδα και την Ευρώπη, ανοίγοντάς μας ορίζοντες.
Η μητέρα μας είναι πάντα δίπλα μας, στοργική αν και λίγο αυστηρή, θέτοντας όρια, χωρίς όμως εξαντλητικό έλεγχο, αφήνοντάς μας να κάνουμε εμείς τις επιλογές μας. Δεν είχε τεθεί ποτέ θέμα του αν θα σπουδάζαμε ή αν θα εργαζόμασταν – ήταν αυτονόητο, καθώς πάντα μας έλεγε, ότι πρέπει να είμαστε σε θέση να μην εξαρτόμαστε από το σύντροφό μας αλλά να είμαστε ισότιμες δίπλα του.
Εδώ και 13 ακριβώς χρόνια, η μητέρα μας ευτύχησε να γίνει και γιαγιά, καθώς η αδελφή μου μας χάρισε την όμορφη και ταλαντούχα Κωνσταντίνα μας.
Θέλω να αναφερθώ και στα υπέροχα εργόχειρα που δημιουργούσε στον λίγο ελεύθερο χρόνο της: κεντήματα, κοφτά, πλεκτά – ήταν πάντα με κάτι στο χέρι, μέχρι και αρκετά πρόσφατα, συνδυάζοντας σχέδια, χρώματα, υφές σαν καλλιτέχνις.
Κλείνοντας θα ήθελα φυσικά να ευχαριστήσω και:
Α. τους θεράποντες ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό στη χειρουργική κλινική του Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου, που τη φρόντισαν τον τελευταίο μήνα και ιδιαίτερα το Διευθυντή Δρ. Νικ. Μουδατσάκη, τον Επιμελητή κ. Θ. Μυτάκη και τον ειδικευόμενο Ιατρό κ. Μαν. Διαμαντάκη,
Β. όλους τους φίλους και γνωστούς που μας συλλυπήθηκαν μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα αλλά και τηλεφωνικά και ιδιαίτερα αυτούς, που έχοντας γνωρίσει την ίδια από κοντά, έγραψαν υπέροχα λόγια σεβασμού και εκτίμησης για την ευσυνειδησία, τη σοβαρότητα και τις γνώσεις της μοναδικής (όπως την χαρακτήρισαν) κας Κατίνας,
Γ. τον συνάδελφο Αρχιτέκτονα Μηχανικό κ. Οδυσσέα Σγουρό για το «Μικρό Κατευόδιο στην σπουδαία Κυρία Κατίνα», το οποίο συνέταξε και δημοσίευσε στα τοπικά ΜΜΕ,
Δ. το Διοικητικό Συμβούλιο του Επιμελητηρίου Λασιθίου και ιδιαίτερα τον Πρόεδρο κ. Θωμά Χαριτάκη για το τιμητικό ψήφισμα που μας επιδόθηκε
Δ. τους συναδέλφους Πολιτικούς Μηχανικούς και πρώην Δημάρχους Αγίου Νικολάου κ.κ. Αντώνη Ζερβό και Γιώργο Μενεγάκη, καθώς και τον πατέρα Ευάγγελο Παχυγιαννάκη, που με τους επικηδείους λόγους που εκφώνησαν κατά την εξόδιο ακολουθία, σκιαγράφησαν με τιμητικά και θερμά λόγια την προσωπικότητα και το έργο της μητέρας μας, ο καθένας από την πλευρά του: ως ιδιώτης μηχανικός, ως συνάδελφος στη Νομαρχία Λασιθίου και ως εφημέριος της Ενορίας της αντίστοιχα.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Λιμνών, που θα την σκεπάσει.
Μαρία Κ. Μαρκάκη
