Του Ελ. Αλεξανδριδη, Γεωπονου
Είναι γνωστό ότι βασική καλλιέργεια στην περιοχή μας και σε όλο σχεδόν τον Νομό καθώς και την Κρήτη είναι αυτή της ελιάς, από την οποία εξαρτάται βασικά το εισόδημα των κατά κύριο επάγγελμα γεωργών και ειδικά αυτών που ασχολούνται με την μονοκαλλιέργεια αυτής. Εύλογες οι ανησυχίες του φίλου μου Προέδρου του Συν/μού Κριτσάς Ν. Αφορδακού, που σε δύο δημοσιεύματά του στην ΑΝΑΤΟΛΗ επισημαίνει την προοδευτική εγκατάλειψη της ελαιοκαλλιέργειας στην περιοχή καθώς και της βουλευτού του Νομού κ. Σπυριδάκη στην τοπική εφημερίδα στην περιοχή Ιεράπετρας (23-10-25) όπου περιγράφει την κατάσταση με τον τίτλο «κατάρρευση της ελαιοκαλλιέργειας στο Λασίθι». Φυσικά και συμφωνώ και με τους δυό, μια που με τα ίδια μου τα μάτια το έχω διαπιστώσει από τις επισκέψεις μου στα λιόφυτά μου στην Κριτσά και Μ. Λακώνια.
Θα τολμήσω στην συνέχεια να κάνω μια ανάλυση στον μεγάλο αυτό ασθενή μας, για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών.
Θα χωρίσω για τον σκοπό αυτό την ελαιοκαλλιέργεια σε δύο κατηγορίες την ξηρική και την ποτιστική, καθώς και τους ελαιοπαραγωγούς σε τρείς, με πρώτη αυτούς που ήδη έχουν πάρει την οριστική τους απόφαση να μην ασχοληθούν καθόλου με την ελιά είτε ξηρική είτε ποτιστική είναι αυτή. Είναι αυτοί που ουδέποτε νοιαστήκανε για τις ελιές τους, είναι αυτοί που δεν τους απασχολεί ζήσουν πεθάνουν (ξεραθούν) τα δένδρα τους, είναι αυτοί που ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν να μάθουν πού βρίσκονται οι ελιές που κληρονόμησαν, είναι αυτοί που αν καλλιεργήσουν ή δώσουν τις ελιές που έχουν συμμισακές θα βγάλουν άνω του ενός τόνου λάδι, και όμως αγοράζουν το λάδι της χρονιάς τους, είναι τέλος αυτοί που αρέσκονται να γεμίζουν τις ώρες τους στις καφετέριες ή στο σπίτι τους και απεχθάνονται το χωράφι.
Η δεύτερη κατηγορία, η μεσαία δηλαδή, είναι αυτοί που δεν έχουν εγκαταλείψει τις ελιές τους αλλά τις καλλιεργούν πλημμελώς, ειδικά τις ποτιστικές, αδιαφορούντες για την παραγωγή που θα πάρουν ή ακόμη και για τα ίδια τα δένδρα τους αν ζήσουν ή ξεραθούν, είναι αυτοί που όλες οι καλλιεργητικές τους φροντίδες (κλάδεμα, καταστροφή ζιζανίων, κλαδοκάθαρο, συρρικνωμένος καρπός κλπ) γίνονται πρόχειρα, στα γόνατα που λέμε, τσαπατσούληδες τους λένε πολλοί, είναι αυτοί που ουδέποτε ασχολήθηκαν με τον έλεγχο του δικτύου της άρδευσης, είναι τέλος αυτοί που πρέπει τα δένδρα τους να διψάσουν πολύ (ανοικτό πράσινο έως κίτρινο χρώμα, καρπός συρρικνωμένος κλπ) για να τους δώσουν νερό και όχι σωστά, είναι τέλος αυτοί που ό,τι αφορά την ελιά το αντιμετωπίζουν με μειωμένο ενδιαφέρον ερασιτεχνικά.
Η τρίτη κατηγορία με ποσοστό ελαιοπαραγωγών υπολογίζω μικρότερο από τις δύο προηγούμενες είναι οι σωστοί, οι κανονικοί, οι επιθυμητοί ελαιοκαλλεργητές που καλλιεργούν τις ελιές τους επιμελώς (δένδρα καταπράσινα, καρπός καλοθρεμμένος, δένδρα καλοκλαδεμένα σε έδαφος καθαρό κλπ) με ορθολογικό πότισμα σε εύρος και ποσότητα νερού ανά δένδρα, περιοδικός έλεγχος στο δίκτυο διανομής του νερού, και παρακολούθηση από κοντά όλων των φάσεων ανάπτυξης των δένδρων τους. Πιστεύω όλοι μας εκφράζουμε την ευχή να συνεχίσουν αυτή την τακτική και να κάνουν πολλούς να τους μιμηθούν.
Θα ήθελα στη συνέχεια να κάνω ιδιαίτερη μνεία για τις ξηρικές ελιές που προοδευτικά πιστεύω και οι τρεις κατηγορίες εγκαταλείπουν μια που οι τελευταίες καιρικές συνθήκες (βροχές, θερμοκρασίες κλπ) κάθε άλλο παρά επιτρέπουν να ασχοληθεί κάποιος με αυτές, δηλαδή με καλλιεργητικές φροντίδες που φυσικά προϋποθέτουν κάποια έξοδα χωρίς αντίκρυσμα (εισόδημα).
Άλλο οι βροχές των 200 με 300 χιλ. και θερμοκρασίες καύσωνα που έχουμε τώρα και άλλο οι βροχές των 500χιλ. και κανονικές θερμοκρασίες που είχαμε πολλές δεκαετίες πίσω. Απεδείχθη ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι παραμύθι. Μοιραίως λοιπόν και εύχομαι να διαψευστώ ότι οι ξηρικές ελιές πάνε για εγκατάλειψη λόγω ανωτέρας βίας. Και κλείνω το θέμα μου με τα ευχάριστα που είναι η επάρκεια του υπόγειου νερού του ΤΟΕΒ μας και τα θετικά επιτεύγματα επίσης του δικού μας ΤΟΕΒ που αναφέρονται στην ΑΝΑΤΟΛΗ της 6-11-25 και αφορούν τις απώλειες νερού, το ενεργειακό κόστος, το έξυπνο σύστημα, βελτιώσεις οι οποίες σε συνδυασμό με την λειτουργία και σε εξέλιξη φωτοβολταϊκών υπολογίζω ότι θα μειώσουν την σημερινή τιμή ανά μ3 νερού κατά 40%. Το λυπηρό με τα φωτοβολταϊκά είναι ότι δεν εγκρίθηκαν τελευταία από την διοίκηση της ΔΕΔΗΕ παρ΄όλο που αυτά θα ωφελήσουν όλους τους ΤΟΕΒ του Νομού και παρ΄όλο που πρόκειται στην ουσία για κοινωφελή σκοπό στον πρωτογενή τομέα. Βουλευτή μας Γιάννη Πλακιωτάκη SOS δεν έχουμε σύμμαχο τον καιρό, ας έχουμε τουλάχιστον την πολιτεία.
Εύχομαι ό,τι το καλύτερο στη νέα διοίκηση του ΤΟΕΒ που το αρδευτικό έργο που χειρίζεται προσωπικά το θεωρώ από τα παραγωγικώτερα έργα στην περιοχή μας. Είναι επιτακτική η ανάγκη να τον κρατήσουμε ζωντανό, μια που είναι το οξυγόνο του πρωτογενή τομέα και το αντίδοτο στο τσουνάμι της κακοκαιρίας για την ελιά.
