Ο Δήμος Αγίου Νικολάου θα φιλοξενήσει την Μεγάλη Τρίτη 7 Απριλίου και ώρα 20:30, τον Λουδοβίκο των Ανωγείων στο κινηματοθέατρο Ρεξ με τη μουσική παράσταση «Η γιορτή του πένθους, το τραγούδι της απώλειας». Μαζί του η Μαρίνα Δακανάλη και η Στέλλα Σειραγάκη στο τραγούδι, ο Αριστείδης Χατζησταύρου στην κιθάρα, η Σοφία Μαυρογενίδου στο φλάουτο και ο Δημήτρης Οικονομάκης στο μπάσο.
Ο Γιώργος Δραμουντάνης, γνωστός κυρίως με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο «Λουδοβίκος των Ανωγείων» μίλησε στην ΑΝΑΤΟΛΗ για τα πρώτα ερεθίσματά του στην μουσική και για την εκδήλωση της Τρίτης, το μοιρολόι, την ζωγραφική αλλά και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα ζητήματα.
Με «οδηγό» τη μουσική
Η μουσική, όπως μας λέει, μπήκε στη ζωή του πολύ νωρίς· θυμάται να παίρνει τα πρώτα ερεθίσματα από τον παππού του, που του τραγουδούσε τον Ερωτόκριτο. Η καταγωγή του είναι από τα Ανώγεια, τα οποία αγαπάει και τιμάει ιδιαίτερα. Μας μίλησε με πολύ ιδιαίτερα και τρυφερά λόγια για τις καντάδες τα βράδια, τους γάμους και τις παρέες, όλα αυτά τον οδήγησαν σχεδόν αβίαστα προς την μουσική. Αργότερα, στη γειτονιά του έμαθε να παίζει μαντολίνο αυτοδίδακτος. Μάλιστα, κάνοντας χιούμορ ανέφερε πως αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Ανωγείων, κάτι που αποδεικνύει την μεγάλη και ξεχωριστή θέση που έχουν στη ζωή του τα Ανώγεια και αντανακλά παράλληλα και τα βιώματα που έχει από εκεί.
Η γνωριμία με τον Χατζιδάκη
αθοριστική στη ζωή του ήταν η συνάντησή του με το Μάνο Χατζιδάκι. Του ζητήσαμε να μας μιλήσει για τη γνωριμία αυτή. Όπως μας είπε, ο Χατζιδάκις επισκέφτηκε κάποτε τα Ανώγεια όπου και άκουσε τον Λουδοβίκο να παίζει μαντολίνο σε μια παρέα του χωριού. Τότε ο Χατζιδάκις του σχολίασε χαρακτηριστικά, «μου χρωστάς ένα δίσκο με ερωτικά τραγούδια της Κρήτης». Αργότερα λοιπόν, ο Λουδοβίκος του έδωσε να ακούσει ένα μοιρολόι και τότε ο Χατζιδάκις ενθουσιάστηκε. Από τότε ακολούθησε η ξεχωριστή και μακρά πορεία, πλέον γνωστή σε όλους.
Τα μοιρολόγια
Για τον Λουδοβίκο ένα τραγούδι ξεκινάει από μια παρατήρηση. Συνηθίζει λοιπόν να παρατηρεί γύρω του, από εκεί εμπνέεται, γράφει στίχους και μετά γεννιέται και η μουσική.
Μεγάλο μέρος της συζήτησης με τον Λουδοβίκο αφιερώθηκε στα μοιρολόγια και το συναίσθημα της λύπης και της απώλειας. Στάθηκε ιδιαίτερα στα μοιρολόγια υπογραμμίζοντας ότι μεταφέρουν μια συγκίνηση, ενώ παράλληλα εξήγησε πως είναι τα πιο βαθιά τραγούδια αγάπης καθώς δε μπορεί κανείς να προσποιηθεί. Ανέφερε πως το μοιρολόι σχετίζεται και με το ψυχικό μέρος τόσο της απώλειας, όσο και της μελωδίας που βγάζει ο πόνος.
Για το πως εισπράττει το κοινό όλο αυτό, καθώς η απώλεια είναι ένα δύσκολο συναίσθημα που απαιτεί και πολύ λεπτό χειρισμό, σχολίασε ότι ο κόσμος εισπράττει μέσα από την δική του μεταφορά τον θρήνο, ενώ επεσήμανε ότι το κοινό μπορεί να αντιληφθεί ότι όλο αυτό το εγχείρημα δεν είναι προσποιητό. Όπως εξηγεί, το μοιρολόι για τους περισσότερους λειτουργεί λυτρωτικά και έχει σαν σκοπό την απελευθέρωση από τον πόνο.
Γιορτή και πένθος
Συνήθως η γιορτή συνδέεται με χαρμόσυνα συναισθήματα, ενώ το πένθος λειτουργεί εντελώς διαφορετικά. Εξήγησε ότι η χαρά είναι ένα συναίσθημα ισότιμο με την λύπη. Έφερε ένα πιο φιλοσοφικό παράδειγμα σχολιάζοντας ότι μια μητέρα που γεννά πέντε παιδιά, την ίδια ώρα ανοίγει και πέντε τάφους, ενώ παράλληλα σχολίασε ότι πρέπει να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη και μόνο που υπάρχουμε στον κόσμο.
Η ζωγραφική
Πολλοί έχουν ταυτίσει τον Λουδοβίκο με την μουσική. Πέρα όμως από αυτήν, ασχολείται μεταξύ άλλων και με την ζωγραφική, όπου έχει και μεγάλο ταλέντο. Από μικρός είχε αφιερωθεί στη ζωγραφική, ταξίδευε συνεχώς και επισκεπτόταν πολλά μουσεία. Μάλιστα αποκάλυψε, ότι αυτή την στιγμή στη ζωή του, η ζωγραφική έχει προτεραιότητα, ενώ ετοιμάζει μια μεγάλη έκθεση στην Αθήνα. Θεωρεί ότι η τέχνη αποκαλύπτει μια άλλη πραγματικότητα του εαυτού μας, ενώ για εκείνον είναι στάση ζωής. Η ζωγραφική για εκείνον σημαίνει να ξέρεις να βλέπεις και να ακούς και αυτά υπογράμμισε ότι κάνουν κάποιον να είναι στην ουσία της ζωής.
Τελειώνοντας προσκάλεσε τους αναγνώστες της ΑΝΑΤΟΛΗΣ να έρθουν στην παράσταση που θα πραγματοποιηθεί στο Κινηματοθέατρο ΡΕΞ. Θεωρεί ότι στο κοινό θα επέλθει μια κάθαρση, μέσα από τα δάκρυα και παράλληλα θα ταυτιστεί με αυτό που θα δει στη σκηνή. Σχολίασε πως σπάνια δίνουν τέτοιες παραστάσεις, και τόνισε πως αξίζει το κοινό να τις παρακολουθήσει.
ΣΟΦΙΑ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ
