Μία ακόμα αναιμική εμφάνιση σε εκτός έδρας ματς για τον ΑΟΑΝ. Άλλη μια εκτός έδρας ευκαιρία… πεταμένη στα σκουπίδια και είναι πλέον εμφανές ότι έχει αποκτήσει σύνδρομο ήττας μακριά από το σπίτι του. Πλέον δεν είναι ένα απλό πρόβλημα ή ένα κακό… φεγγάρι. Είναι κάτι σαν ποδοσφαιρικό σύνδρομο. Τα εκτός έδρας παιχνίδια του ΑΟΑΝ στο πρωτάθλημα αποτελούν πλέον μία μόνιμη πληγή, που έχει ανοίξει από νωρίς και δεν λέει να κλείσει με τίποτα, οδηγώντας τους «κυανόλευκους» σε σταθερή, βαθμολογική… αιμορραγία.
Όχι, βέβαια, ότι οι αποστολές εκτός Κρήτης είναι εύκολες, απλά η νέα ήττα από τον Εθνικό έμοιαζε να έχει πολλά κοινά σημεία με τις προηγούμενες. Καθόλου καλή αμυντική λειτουργία, αλλά και προβληματική ανάπτυξη, χωρίς καθαρό μυαλό και συγκέντρωση στο πλάνο που υπήρχε, κάτι που έκαναν τους Αγιονικολιώτες να είναι ακίνδυνοι προς τους αντιπάλους τους.
Το τελικό αποτέλεσμα 1-0 πάντως δεν αντανακλά την προσπάθεια που κατέβαλλαν οι «κυανόλευκοι» σε σχέση και με τους αντιπάλους τους, όμως δείχνει έως έναν βαθμό την γενική εικόνα του ματς και αποτελεί τον καθρέφτη των προβλημάτων που πρέπει να λύσουν, για να αρχίσουν να έρχονται νίκες και μακριά από τη βάση τους. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το σκοράρισμα.
Ήταν ευκαιρία το παιχνίδι με τον Εθνικό στο Πέραμα. Μια ακόμη ευκαιρία που χάθηκε στο να πλησιάσουν τις πρώτες θέσεις και να διεκδικήσουν στις εννέα εναπομείναντες αγωνιστικές τις πιθανότητες τους για πρωτιά, από το -7 και με δεδομένο ότι φιλοξενούν την ερχόμενη αγωνιστική την πρωτοπόρο Μαρκό, όλα θα ήταν πιθανά. Πλέον και πάλι στο -10 και με την επικίνδυνη ζώνη πίσω τους, οι στόχοι αναθεωρούνται ξανά.
