Αν περπατήσετε στον Παραλιακό δρόμο, δίπλα από τα αλμυρίκια, θα παρατηρήσετε ότι όλα έχουν, στις άκρες των λεπτών κλαδιών τους, σταγόνες νερού, που μοιάζουν με δάκρυα. Μάλιστα, αν κατά λάθος τα ακουμπήσετε με το κεφάλι, θα νομίσετε ότι βρέχει ή ότι κάποιος σας πετά νερό!
Τα αλμυρίκια είναι αλοφυτικά, δηλαδή αντέχουν και ευδοκιμούν σε εδάφη ή περιβάλλοντα με υψηλή αλατότητα, όπως παραθαλάσσιες περιοχές. Αυτές οι σταγόνες δεν είναι νερό από τη δροσιά ή από τη βροχή. Είναι ένα αλμυρό διάλυμα που το φυτό αποβάλλει για να προστατευτεί από την υπερβολική αλατότητα του εδάφους. Οι ειδικοί αδένες του λειτουργούν σα «φίλτρα», διώχνοντας το αλάτι που συσσωρεύεται στους ιστούς του. Έτσι το αλμυρίκι καταφέρνει να ζει εκεί όπου, άλλα φυτά δεν αντέχουν, δίπλα στη θάλασσα. Για να επιβιώσουν λοιπόν, έχουν αναπτύξει ειδικούς μηχανισμούς αποβολής του άλατος που προσλαμβάνουν από το έδαφος μαζί με το νερό.
ΛΕΩΝ.Κ.
