Στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου, μεταξύ βίντσι και «Αστέρια», είδα ξαφνικά ένα μεγαλούτσικο χταπόδι να κολυμπά! Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν! Ήταν κοντά στην επιφάνεια δίπλα στα σκαλοπάτια. Μέχρι να σηκώσω το κινητό να το φωτογραφήσω είχε εξαφανιστεί. Ενθουσιάστηκα γιατί, απ’ ότι μας λένε οι γνώστες της θάλασσας, τα χταπόδια έχουν σχεδόν εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Οπότε θεώρησα την παρουσία του πολύ ενθαρρυντική. Δεν ξεχνώ τα πολλά χταποδάκια απλωμένα στον ήλιο, έξω από το ουζερί του Βιδάκη, δίπλα στη γέφυρα, αλλά και τον χαρακτηριστικό ήχο που έκαναν όταν τα… χτυπούσαν για ώρα, απέναντι, στο λιμάνι, για να μαλακώσουν.
Μαζί με το χταπόδι, ο Γρηγόρης μου έδειξε κάτι ακόμα μέσα στη θάλασσα, που δεν το είχα προσέξει! Ένα λεσσεψιανό αχινό (Diademasetosum). Η βασική διαφορά του από τους δικούς μας είναι τα τεράστια αγκάθια του, σε σχέση με το σώμα του, αγκάθια που μπορούν να ξεπεράσουν και τα 30 εκατοστά και φέρουν ελαφρύ δηλητήριο. Σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση Dive In Action, ακόμα και να τον αγγίξει κάποιος θα νιώσει έντονο πόνο με φαγούρα. Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ξεχωρίζουν, τα μακριά αγκάθια του και οι 5 λευκές, ομοιόμορφα κατανεμημένες, κουκίδες στο σώμα του. Έχει εξαπλωθεί αρκετά και σε άλλες χώρες, χωρίς να είναι ακόμα γνωστό κατά πόσο επηρεάζει την θαλάσσια πανίδα. Τρώγεται, αλλά δεν ιδιαίτερα νόστιμος.
ΛΕΩΝ.Κ.
