Στις 16 Μαρτίου 2013 σε αγώνα της ΑΕΚ εναντίον της Βέροιας ο ποδοσφαιριστής Γιώργος Κατίδης πέτυχε το νικητήριο γκολ. Η χαρά του ήταν τεράστια, αλλά ο τρόπος που την έδειξε ήταν απαράδεκτος. Πανηγύρισε κάνοντας έναν παρατεταμένο χαιρετισμό που παρέπεμπε ευθέως στον ναζιστικό. Η αντίδραση ήταν άμεση εντός και εκτός συνόρων, επειδή αυτός ο χαιρετισμός δεν είναι απλώς μια χειρονομία. Είναι σύμβολο του φασισμού και των φρικτών εγκλημάτων που σημάδεψαν για πάντα την ανθρωπότητα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο παίχτης αποκλείστηκε ισόβια από όλες τις εθνικές ομάδες, ενώ η ΑΕΚ διέκοψε αμέσως το συμβόλαιό του.
Ο ναζιστικός χαιρετισμός γεννήθηκε στη Γερμανία του Χίτλερ. Για χρόνια, εκατομμύρια άνθρωποι σήκωναν το δεξί τους χέρι ψηλά ως ένδειξη τυφλής υπακοής σε μια δικτατορία χτισμένη στο μίσος, τη βία και τον ρατσισμό. Σήμερα, αυτός ο χαιρετισμός είναι παράνομος σε πολλές χώρες και τιμωρείται με φυλάκιση, αφού θεωρείται πράξη υποκίνησης βίας και μίσους. Το να τον κάνεις είναι κακό. Το να τον βλέπεις αδιάφορα είναι εξίσου κακό.
Φέτος, 82 χρόνια μετά, μερικές φωτογραφίες συγκλόνισαν την Ελλάδα. Οι 200 πολιτικοί κρατούμενοι που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής βγήκαν από τη σκιά και μας κοίταξαν κατάματα. Βάδιζαν με το κεφάλι ψηλά τραγουδώντας. Ήταν αληθινοί άνθρωποι με ονόματα, με οικογένειες, με όνειρα που δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Πίσω από κάθε ναζιστικό σύμβολο κρύβονται τέτοιες ζωές.
Στις 4 Μαρτίου 2026, για δεύτερη φορά τα ελληνικά δικαστήρια αποφάνθηκαν ότι η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση. Το Πενταμελές Εφετείο έκρινε ομόφωνα ενόχους και τους 42 κατηγορούμενους, μεταξύ άλλων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι και την επίθεση σε βάρος των Αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα. Ο φασισμός δεν ξεγελά ούτε τα γήπεδα, ούτε τις κάλπες, ούτε τα δικαστήρια.
Γι’ αυτό η μνήμη είναι τόσο σημαντική. Όταν θυμόμαστε τι έγινε, δεν αφήνουμε το μίσος να επιστρέψει. Όταν αναγνωρίζουμε τα σύμβολα της βίας μπορούμε να τα σταματήσουμε έγκαιρα. Παλεύουμε κάθε μέρα για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, γιατί ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει η απουσία τους.
Σκίτσο: Μαρία Λουκίνα Α1
Κείμενο: Αθηναγόρας Πόπα, Ερμέλα Χάκα, Α3
Αντώνης Συσκάκης, Β1
3ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου
