Ακόμα μία εξαιρετική πεζοπορία στην άλλη άκρη της Κρήτης στην περιοχή Ακρωτηρίου Χανίων, περιοχή πολιτιστικού και ιστορικού ενδιαφέροντος αλλά και φυσικού κάλλους, πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026. Το ταξίδι ως εκεί μακρύ, πάνω από 200 χλμ και 3,5 σχεδόν ώρες (για όσους έρχονταν από ανατολικότερα, ακόμα περισσότερο). Παρ’ όλ’ αυτά η μέρα ήταν φανταστική και τα τοπία εξαιρετικά, ώστε ανταμειφθήκαμε πλήρως για τον πολύωρο «εγκλεισμό» στο λεωφορείο.
MONH ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΓΟΥΒΕΡΝΕΤΟΥ
Ξεκινάμε λοιπόν 11 η ώρα το πρωί την περιήγησή μας από την περίφημη Μονή Γουβερνέτου, 19 χλμ ΒΔ των Χανίων. Το σχετικά μικρό λεωφορείο μας ταλαιπωρήθηκε να φτάσει ως εδώ επάνω κι ένα μεγάλο δεν θα πλησίαζε καθόλου. Ωστόσο έξω απ’ τον περίβολο της μονής έχει πλήθος αυτοκίνητα πιστών λόγω του ότι σήμερα είναι Κυριακή. Εδώ θα βρούμε και τους φίλους μας Αγιονικολιώτες, Γιάννη κι Αλεξάνδρα, που ήρθαν από χθες να παρακολουθήσουν την λειτουργία που γίνεται εδώ με το τυπικό του Αγίου Όρους, αφού η Μονή υπάγεται στην Μονή Βατοπεδίου. Την σύντομη ξενάγηση θα μας κάνει ο μοναχός Αιμιλιανός, νέος μορφωμένος και πρόσχαρος, που θα μας κεράσει και λουκουμάκι παραδοσιακά! Είναι λοιπόν το Μοναστήρι που σήμερα αριθμεί 11 μοναχούς, η συνέχεια της παλιάς μονής Καθολικού (του 14ου αι.) που κείται χαμηλότερα. Χτίστηκε τον 16ο αι. με φρουριακή αρχιτεκτονική. Το καθολικό της σε σχήμα σταυροειδές με τρούλο είναι αφιερωμένο στην Παναγία, γι’ αυτό ονομάζεται και Μονή Κυρίας των Αγγέλων.
ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ
Δίπλα απ’ την Μονή ξεκινά όμορφο κατηφορικό καλντερίμι, που θα μας οδηγήσει σε άλλα σημεία ενδιαφέροντος. Πρώτη στάση ο Αρκουδόσπηλιος με μεγάλη αίθουσα, όπου υπάρχει στέρνα κι ένα εκκλησάκι στην είσοδο αφιερωμένο στην Υπαπαντή, ανεγερμένο στα ερείπια αρχαίου ναού της Αρτέμιδος. Συνεχίζοντας το καλντερίμι λίγο πιο χαμηλά θα βρεθούμε στο άλλο παρόμοιο σπήλαιο του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη, ο οποίος κατά την παράδοση ασκήτευσε εδώ. Κι εδώ σημάδια αποθήκευσης νερού, όπως στέρνες και γούρνες και ίχνη λατρείας.
ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ
Λίγο πιο κάτω ακόμα και βρισκόμαστε στα ερείπια της παλιάς Μονής Καθολικού με την εντυπωσιακή της γέφυρα να απλώνεται πάνω απ’ το ομώνυμο φαράγγι. Το θέαμα προκαλεί δέος! Ιδρύθηκε κατά την παράδοση από τον Ιωάννη τον Ερημίτη ή Ξένο, γιατί ήρθε από την Αίγυπτο με άλλους 98 ασκητές. Αργότερα τους άφησε κι ήρθε εδώ για να μονάσει μόνος του. Με τα χρόνια και τις κακουχίες το κορμί του όμως λύγισε και περπατούσε σκυφτός. Έτσι μια μέρα, λένε, τον χτύπησε ένας κυνηγός που τον πέρασε γι’ αγρίμι. Ο ίδιος ο δράστης τον μετέφερε στο σπήλαιο, για να πεθάνει κάπου με ..ασφάλεια. Μετά τον θάνατό του η φήμη της αγιότητάς του εξαπλώθηκε τόσο που η περιοχή μετατράπηκε σε ένα από τα πιο μεγάλα κέντρα ασκητισμού της Κρήτης. Ώσπου πειρατές λεηλάτησαν το μοναστήρι και οι μοναχοί έχτισαν πιο πάνω τη νέα Μονή Γουβερνέτου.
Όσα κι αν πει κανείς για το μαγευτικό τούτο μέρος, θα είναι λίγα. Κι όμως οι ομορφιές δεν τελείωσαν! Ακολουθώντας το πετρώδες φαράγγι ως το τέρμα του θα βγούμε σε ένα πανέμορφο φιορδ (γνωστό ως «αυλάκι»), αραξοβόλι των πλοίων από παλιά, όπως φαίνεται. Σώζεται προβλήτα, για να δένουν οι βάρκες κι ένας ταρσανάς στο πλάι. Στο τελείωμα της δυτικής πλευράς διακρίνεται παλιό λατομείο, που ίσως δικαιολογεί την προέλευση της πέτρας για τα κτίρια.
ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΖΟΡΜΠΑ
Αφού χαζέψουμε λίγο τα γαλαζοπράσινα νερά, θα γυρίσουμε πίσω στην παλιά μονή και θα πάρουμε το μονοπάτι, που διασχίζει ένα ρηχό φαράγγι γεμάτο χαρουπιές. Έπειτα θα βγούμε σε σηματοδοτημένο μονοπάτι περπατώντας ανάμεσα από χαμηλά φρύγανα και θάμνους. Θα ΄λεγε κανείς ότι μετά από όσα είδαμε, αυτό το μέρος της διαδρομής ήταν άχαρο. Στην πραγματικότητα έκρυβε πολλές εκπλήξεις, όπως τα πολλά πηγάδια με τη γούρνα τους το καθένα, να δροσίζονται οι διαβάτες και τα ζώα τους.
Αργά το απόγευμα φτάσαμε στον Σταυρό, την περίφημη τουριστική παραλία, όπου γυρίστηκε κάποτε ο «Ζορμπάς» του Κακογιάννη: πάνω στον λόφο διακρίνεται η σπηλιά, όπου υποτίθεται ήταν το ορυχείο (η φράση του ήρωα «Άτιμο βουνό θα σου φάω τα σωθικά!» είναι εξάλλου το μότο που σκέφτομαι πάντα ειδικά όταν έχω μπροστά μου μια πολύ δύσκολη ανάβαση, που με τρομάζει!). Στην ανατολική πλευρά της παραλίας υπάρχει το μικρό φιορδ, όπου έπεφταν τα συντρίμμια της ξυλοκατασκευής και δίπλα το σπιτάκι – ορμητήριό του. Και η απέραντη αμμώδης παραλία, όπου κάποτε οι ήρωες χόρεψαν το θρυλικό συρτάκι, με τα νερά της τόσο ήρεμα σήμερα,ώστε ο λόφος να αντανακλά φωτογραφικά.
Δέκα χιλιόμετρα ο απολογισμός, χωρίς καθόλου σχεδόν υψομετρική, με πολλά όμορφα σημεία θέασης, πεζοπορία που θα μείνει αξέχαστη. Ας είναι καλά ο πάντα χαμογελαστός αρχηγός μας, Γιάννης Ψαλλιδάκης, που όταν δεν δουλεύει, φροντίζει να μας οδηγεί σε μέρη μακρινά κι εξωτικά! Τον ευχαριστούμε και περιμένουμε πως και πως την επόμενη!
ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Ψαλλιδάκης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Ψαλλιδάκης, Μαρία Μετζογιαννάκη, Χάρης Σιαμπάνης, Γωγώ Ζυγάκη
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:
Μαρία Μετζογιαννάκη
ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: Χάρης Σιαμπάνης
