Ανασκαλεύοντας παλιές κούτες ανακάλυψα ένα μικρό βιβλιαράκι του πατέρα μου στο οποίο έγραφε τις δοσοληψίες του, από τις αρχές του έτους1953 και μετά. Έκανε εμπόριο σιδηρικών και χρωμάτων και πολλών άλλων συναφών ειδών, όπως ξυλείας, τσιμέντων, σίδερων, σωλήνων κ.ά. Στο βιβλιαράκι έγραφε τί του χρωστούσαν και τί χρωστούσε!
Ενθουσιάστηκα για τα στοιχεία που ανακάλυψα, στα οποία περιλαμβάνονται αρκετοί τεχνίτες της εποχής, ξυλουργοί, υδραυλικοί και άλλοι μάστορες. Στο βιβλιαράκι ο πατέρας μου σημείωνε και αγορές αγαθών που έκανε για το σπίτι, αλλά και αναφορές σε κοινωνικά συμβάντα.
Η μεγάλη όμως αξία του τεφτεριού, που αποτελεί και μέρος της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, αφορά τα ποσά των δοσοληψιών, τα οποία αναφέρονται. Στις πρώτες του σελίδες, από τις αρχές του 1953, τα ποσά είναι ακόμα σε… εκατομμύρια! Ο υπερπληθωρισμος, που έπληξε την Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής και στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (από το Νοέμβριο του 1944), οδήγησε σε ραγδαία και ανεξέλεγκτη μείωση της αξίας της δραχμής, με αποτέλεσμα να απαιτούνται τεράστια ποσά για απλές συναλλαγές. Η ισοτιμία της υποτιμημένης δραχμής ορίστηκε τότε σε εκατομμύρια δραχμές για κάθε 1 νέα δραχμή!
Σε επόμενη σελίδα, με τις αναφορές πλέον να αφορούν το 1954, βλέπουμε ότι είχαν αγοραστεί από τον παντοπώλη «Ι. Σφακιωτάκην»: 5 κιλά αλεύρι = 31.000 δρχ.!, 2 κιλά ρύζι = 20.000 και 3 κιλά ζάχαρη = 40.500. Αυτά μέχρι το Μάρτιο του 1954.
Στην ίδια σελίδα, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει σχέση με την τεράστια αλλαγή στις τιμές, η οποία ξεκίνησε από τις αρχές Μαΐου του 1954. Το ρύζι των 10.000 δρχ. το κιλό, έγινε 10 δρχ., η ζάχαρη 14 δρχ. και τα μήλα 6 δρχ. Τι είχε συμβεί; Από το Μάιο του 1954, ως μέρος μιας νομισματικής μεταρρύθμισης, αποκόπηκαν τα τρία (3) τελευταία μηδενικά από την ονομαστική αξία των τότε τραπεζογραμματίων. Η μία (1) καινούρια δραχμή αντιστοιχούσε σε 1.000 παλαιές δραχμές (π.χ. ένα χαρτονόμισμα των 10.000 δραχμών έγινε 10 δραχμές). Στόχος ήταν η σταθεροποίηση του νομίσματος μετά τον υπερπληθωρισμό της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Η αλλαγή αυτή οδήγησε στη δημιουργία της «Νέας Δραχμής» του 1954, η οποία παρέμεινε το νόμισμα της Ελλάδας μέχρι την εισαγωγή του ευρώ, το 2002.
ΛΕΩΝ.Κ.
