Στην Παναγία Φανερωμένη, παρουσιάστηκε το πρόσφατο βιβλίο του φιλόλογου και πρώην λυκειάρχη Δημήτρη Λ. Παπαδάκη, με τον τίτλο «Η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Ιεράπετρας».
Πρόκειται για ένα βιβλίο 478 σελίδων, αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας, το οποίο εξετάζει συνολικά την ιστορία της Μονής… την ίδρυση και την αρχιτεκτονική της, τους κληρικούς, την περιουσία, την εθνική και θρησκευτική προσφορά, τα έγγραφα, τα κειμήλια, τη βιβλιογραφία και τις σχέσεις της με άλλες μονές. Την προετοιμασία της εκτύπωσης επιμελήθηκε προσωπικά ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος.
Όπως ανέφερε ο ηγούμενος της Μονής, ο αρχιμανδρίτης Παΐσιος, «για πολλά χρόνια ο Δημήτρης Παπαδάκης μελέτησε σε βάθος αρχειακές πηγές, συγκέντρωσε γραπτές και προφορικές μαρτυρίες, ασχολήθηκε συστηματικά με ό,τι έχει σχέση με την ιστορία της μονής, τα μετόχια της, αλλά και τα πρόσωπα που διακόνησαν και συνδέθηκαν με αυτήν. Η συγγραφή και έκδοση του βιβλίου ήταν σκοπός και μόχθος πολλών χρόνων. Αλλά, πάνω από όλα, είναι βίωμα, αναμνήσεις και κατάθεση ψυχής».
Το βιβλίο παρουσίασε, με τον ιδιαίτερο πάντα γλαφυρό τρόπο του, ο Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας του ΕΚΠΑ και Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών κ. Χριστόφορος Χαραλαμπάκης. Επιλέγουμε λίγα από τα ωραία λόγια του:
«Το βιβλίο είναι ένα έργο αντάξιο της ιστορίας αυτής της Μονής. Ο Σεβασμιότατος μας έχει συνηθίσει σε άψογες εκδόσεις. Το βιβλίο είναι θησαυρός! Διαβάζεται υπέροχα από την αρχή στο τέλος, αλλά και από το τέλος στην αρχή. Αναζωογονείται το πνεύμα.
»Συγκινήθηκα, ερχόμενος με το αυτοκίνητό μου, να βλέπω νεαρά, αλλά και ηλικιωμένα άτομα, να ανεβαίνουν στη Μονή με τα πόδια. Είναι η πίστη τους! Γιατί αυτή εδώ η Ιερά Μονή είναι από τις σημαντικότερες στην Ελλάδα.
»Η Φανερωμένη στα πανάρχαια χρόνια λεγόταν «Πεφανερωμένη». Αργότερα, επειδή δεν άρεσε και δεν ηχούσε ωραία, το «Πεφανερωμένη» έγινε «Φανερωμένη» και καλά κάνουμε, διότι φανερώθηκε στον κόσμο. Είπε ο Σεβασμιότατος ότι η Παναγία είναι σκέπη και καταφυγή. Αυτό είναι που μας ενώνει και είμαστε και απόψε εδώ. Γιατί όσο περνούν τα χρόνια θα συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος είναι η απόλυτη ασημαντότητα μπροστά στο αχανές σύμπαν. Το σώμα από μόνο του φθείρεται και χάνεται, αλλά, αν χάσουμε την ανθρωπιά μας και την πίστη μας,θα χάσουμε τα πάντα.
»Η επιστήμη από μόνη της δεν αρκεί. Μεγάλοι επιστήμονες που με τη ψυχρή λογική κρίνουν τα πάντα, είναι δυστυχισμένοι. Οι απλοί άνθρωποι έχουν αταραξία ψυχής και γαλήνη συνειδήσεως και αυτή μπορούμε να βρούμε μέσα από την πίστη μας. Το λέμε καμιά φορά και μας παρεξηγούν και ορισμένοι, ότι χωρίς την Ορθοδοξία δεν θα υπήρχαμε. Θα είχαμε σβήσει», είναι λίγα από τα ωραία λόγια που ακούσαμε από τον κ. Χαραλαμπάκη.
ΛΕΩΝ.Κ.
