Αλήθεια, ποιά είναι η τύχη εκείνου του αιτήματος της τοπικής κοινωνίας για απόδοση των δύο – τριών ερειπωμένων δημοσίων κτιρίων, μέσα στην πόλη, προκειμένου να αξιοποιηθούν για κοινωνικούς, εκπαιδευτικούς και πολιτιστικούς σκοπούς; Για να θυμίσουμε, μιλούμε για το τ. Ειρηνοδικείο, τον τ. ΕΟΜΜΕΧ και το τ. Φρουραρχείο.
Δεν είναι πρόκληση στο κοινό αίσθημα των Αγιονικολιωτών η σιωπή των αρμοδίων;
Η μακρά κοροϊδία που επιβαρύνει όλη αυτή τη διαδικασία εδώ και χρόνια που ο Δήμος ζητά όχι την παραχώρηση, που θα είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει, αλλά τη χρήση τους, συντηρώντας και αξιοποιώντας τα, αντί να μένουν κενά – φωλιές για περιστέρια και αρουραίους;
O βουλευτής Μανόλης Θραψανιώτης, που ως αντιδήμαρχος Αγίου Νικολάου είχε ηγηθεί, μαζεύοντας μάλιστα και υπογραφές για την παραχώρηση στο Δήμο του δημόσιου συγκροτήματος Λιμεναρχείου – Τελωνείου – τ. Στρατολογικού Γραφείου, πώς τo ανέχεται και σιωπά;
H μεγαλύτερη, βέβαια πρόκληση, είναι η περίπτωση του τ. ΕΟΜΜΕΧ, όπου το Δημόσιο (Υπουργείο Οικονομικών – ΕΤΑΔ) αρνείται να παραχωρήσει στο… Δημόσιο (Υπουργείο Τουρισμού) το προβληματικό αυτό κτίριο, για να καλύψει ζωτικές στεγαστικές ανάγκες της Τουριστικής Σχολής Αγίου Νικολάου, η οποία εδώ και 2-3 χρόνια ασφυκτιά, λόγω της αύξησης του αριθμού των σπουδαστών της!
Γιατί κ. βουλευτά δεν πατάτε πόδι; Γιατί δεν χτυπάτε το χέρι στο τραπέζι; Επιτέλους, δηλαδή, κάτι πρέπει να αρχίσει να κινείται στον τόπο αυτό! Το τέλμα απειλεί να μας πνίξει!
