Μια απίστευτη περιπέτεια, απολύτως ενδεικτική των χρόνιων παθογενειών της ελληνικής γραφειοκρατίας αλλά και του τρόπου με τον οποίο ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός συχνά υπονομεύει την τουριστική εικόνα της Κρήτης, έλαβε τέλος σήμερα το πρωί. Ο γνωστός επιχειρηματίας εστίασης και διοργάνωσης εκδηλώσεων από τη Χιόνα της Σητείας, του οποίου το δραματικό αδιέξοδο αναδείξαμε, αφέθηκε τελικά ελεύθερος, αποφεύγοντας κυριολεκτικά την ενδέκατη ώρα την επίσημη παραπομπή του στην Εισαγγελέα Λασιθίου.
Σύμφωνα με το αποκλειστικό ρεπορτάζ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ, το «κλειδί» της απελευθέρωσής του και της αποφυγής περαιτέρω νομικών περιπετειών δεν ήταν κάποια περίπλοκη νομική διαδικασία, αλλά η απλή και αυτονόητη επίδειξη του αριθμού πρωτοκόλλου της αίτησης που είχε καταθέσει. Το έγγραφο αυτό αποδείκνυε περίτρανα ότι ο επαγγελματίας είχε κινηθεί εξ αρχής θεσμικά, ζητώντας αρμοδίως από την Αρχαιολογική Υπηρεσία την άδεια για τη χρήση των δικών του, ιδιόκτητων χωραφιών, προκειμένου να προχωρήσει στην προσωρινή τοποθέτηση ομπρελών, ξαπλωστρών και κινητών ξύλινων παλετών για το διάστημα του καλοκαιριού. Προφανώς, η αφετηρία στην αντιμετώπιση αυτή υπήρξε η στάση της Εισαγγελίας Λασιθίου που επέδειξε διάκριση και απέφυγε να τηρήσει άτεγκτα το γράμμα του νόμου λειτουργώντας με ορθολογισμό.
Η ανακουφιστική αυτή εξέλιξη δίνει μεν τέλος στο προσωπικό του μαρτύριο, ωστόσο εγείρει πολύ σοβαρά ερωτήματα για την αντανακλαστική λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών. Είναι απορίας άξιον πώς ένας νομοταγής πολίτης, ο οποίος είχε μεριμνήσει από τον περασμένο Μάιο να καταθέσει πλήρη φάκελο, συνοδευόμενο μάλιστα από τεχνική έκθεση τοπογράφου-μηχανικού, έφτασε στο σημείο να συλληφθεί και να βρεθεί στα πρόθυρα του αυτοφώρου;
Όπως καταγράφηκε, η Αρχαιολογική Υπηρεσία, εν μέσω αλλαγών στη σύνθεσή της λόγω συνταξιοδοτήσεων, απαίτησε ορθώς νέα δεδομένα με βάση το γράμμα του νόμου. Όμως, η ταχύτητα με την οποία εξετάζονται τα αιτήματα είναι δραματικά αναντίστοιχη των πιεστικών αναγκών της θερινής περιόδου. Το αποτέλεσμα ήταν το αίτημα του επαγγελματία να λιμνάζει στα συρτάρια για μήνες, καθιστώντας τον ουσιαστικά όμηρο της αδράνειας, την ώρα που ο ίδιος προσπαθούσε να διατηρήσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησής του.
Το αποκορύφωμα αυτού του απόλυτου παραλογισμού εκτυλίχθηκε με φόντο μια προγραμματισμένη γαμήλια δεξίωση για σήμερα. Ξένοι τουρίστες, οι οποίοι ταξίδεψαν από το εξωτερικό επιλέγοντας την περιοχή της Σητείας για μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής τους, κινδύνευσαν να βρεθούν φιλοξενούμενοι σε έναν «απαγορευμένο» χώρο, με τον οικοδεσπότη τους κρατούμενο.
Ευτυχώς, η λογική πρυτάνευσε, έστω και την ύστατη ώρα.
Με την παράδοση του αριθμού πρωτοκόλλου στις αστυνομικές αρχές, αποδείχθηκε η πρόθεση νομιμότητας του επιχειρηματία, μπαίνοντας έτσι ένα «φρένο» στην παραπομπή του στην Εισαγγελία.
Αμέσως μετά την απελευθέρωσή του, εμφανώς καταπονημένος από την ψυχολογική φόρτιση, ο επιχειρηματίας έσπευσε στο κατάστημά του ώστε να διασώσει το κύρος της εκδήλωσης και του προορισμού.
Είναι ξεκάθαρο πως η προστασία των αρχαιοτήτων αποτελεί συνταγματική επιταγή και ιερή υποχρέωση της Πολιτείας. Δεν μπορεί, ωστόσο, στο όνομα αυτής της προστασίας να στραγγαλίζεται η τοπική οικονομία και να εξοντώνονται ψυχολογικά επαγγελματίες, ειδικά όταν μιλάμε για ήπιες και απόλυτα αναστρέψιμες εποχικές εγκαταστάσεις.
Η Κρήτη αποτελεί την αιχμή του δόρατος στον τουρισμό. Για να διατηρήσει αυτή τη δυναμική, δεν αρκούν οι προσπάθειες του ιδιωτικού τομέα. Απαιτείται μια δημόσια διοίκηση ευέλικτη, που να δίνει λύσεις έγκαιρα, αντί να μετατρέπει το επιχειρείν σε αδίκημα. Η περιπέτεια αυτή πρέπει να αποτελέσει ένα μάθημα για την επιτάχυνση των διαδικασιών, ώστε κανένας επαγγελματίας να μη ζήσει ξανά τον ίδιο παραλογισμό.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
