Ο Άγιος Νικόλαος λόγω του ότι είναι κτισμένος σε λόφους δεν έχει ιδιαίτερη παράδοση στην ποδηλασία σε σχέση με άλλες πόλεις ή περιοχές του Νομού, όπως η Ιεράπετρα ή το Οροπέδιο Λασιθίου, που ερχόταν πρώτο σε αριθμό ποδηλάτων, μετά τους ανεμόμυλους πριν λίγες δεκαετίες.
Οι πληροφορίες μας λένε, ότι τα πρώτα ποδήλατα για ενοικίαση στην πόλη ήρθαν τη δεκαετία του 40 από τον Δημήτριο Απαλάκη στην οδό 5ης Μεραρχίας στο κέντρο της πόλης. Η κύρια όμως σχέση της πόλης με το ποδήλατο ήταν εκείνη του αείμνηστου Αγιονικολιώτη Αλέκου Παναγιωτάκη, που διατηρούσε κατάστημα ενοικίασης ποδηλάτων στην αρχή της οδού Αναπαύσεως, λίγο πριν από το Εθνικό Στάδιο Αγίου Νικολάου, τη δεκαετία του 60.
Τα παραπάνω έγραψε ο Γιάννης Γεροντής στο «Gerontisart» και μας θύμισε τον κ. Αλέκο, τον καλό ποδηλατά της πόλης που για πολλά χρόνια επισκεύαζε τα ποδήλατά μας.
Το ίδιο επάγγελμα εξάσκησε για πολλά χρόνια και ο «μότο Μπάμπης». Σήμερα στον Άγιο Νικόλαο υπάρχουν και πολλά ποδηλατάδικα και πολλοί ποδηλάτες, πολύ φανατικοί με το χόμπι τους.
Το δικό μου πρώτο ποδήλατο το απέκτησα αρχές της δεκαετίας του 60 και ήταν από τα παιδικά, με τα δυο μικρά βοηθητικά ροδάκια, δεξιά και αριστερά της πίσω ρόδας για να μαθαίνουν τα παιδιά ισορροπία. Γρήγορα τα πέταξα. Ήταν ίσως το πρώτο μικρό ποδηλατάκι που ήρθε στην πόλη -δώρο από ένα θείο από την Αθήνα- και είμαι σίγουρος ότι τα άλλα παιδιά ζήλευαν.
Για να καταλάβετε πως ήταν ο Άγιος Νικόλαος τότε… έπαιρνα φόρα από την πάνω μεριά στα Αράπικα (οδός Στρατηγού Κόρακα) και κατέληγα στο μικρό τότε εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου χωρίς να έχω το φόβο ότι στη διασταύρωση με την οδό Κονδυλάκη (Αγία Ειρήνη) θα συναντούσα αυτοκίνητο!
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ
