Ένα ενδιαφέρον βιβλίο έχω από χθες στα χέρια μου. Τίτλος του «Η Κρήτη των θρύλων» (τόμος Β) όπου περιγράφονται, ιδιαίτερα γλαφυρά, 41 θρύλοι της Κρήτης, όλοι από τους Νομούς Λασιθίου και Ηρακλείου. Συγγραφέας είναι ο Βασίλης Χαρωνίτης και η εκτύπωσή του έγινε το 1988.
Όπως ο συγγραφέας αναφέρει στον πρόλογό του, «η Κρήτη ολόκληρη είναι ένας γοητευτικός θρύλος… Κάθε βουνό και φαράγγι, κάθε πηγή και ξωκλήσι έχει το δικό του θρύλο. Τίποτα δεν έγινε στην τύχη. Όλα μαζί κάνουν το νησί μας μια ανεξάντλητη και χιλιοπρόσωπη Κρήτη των θρύλων».
Στη σελίδα 173 αναφέρεται στο θρύλο του Γουλά, εκεί όπου βρίσκεται η αρχαία Λατώ και διαβάζουμε: «Οι κάτοικοι της Λατούς καλλιεργούσαν τη γη και χαίρονταν τα καλά της. Όμως το νερό ήταν λίγο δύσκολο και είχαν ανοίξει 100 πέτρινες στέρνες και υδρεύονταν από τις 99. Έτσι ζούσαν ευτυχισμένοι μέχρι που ήρθε το κακό. Οι κάτοικοι της Δρήρου ζήλεψαν τα πλούτη και ξεχύθηκαν να τα αρπάξουν. Τις μεγαλύτερες συμφορές τις φέρνει πάντα ο εμφύλιος πόλεμος. Όσους θησαυρούς πρόλαβαν οι Λάτιοι να κρύψουν παραμένουν ίσαμε σήμερα καλά κρυμμένοι σε μυστική κρυψώνα. Περιμένουν τον τυχερό που θα τους ανακαλύψει. Μερικοί λένε πως τους φυλάει ένας αράπης και πως οι παλιοί τον θεωρούσανε να τους απλώνει στον ήλιο. Όμως μία γυναίκα το μαρτύρησε και από τότε δεν ξαναφάνηκε. Η παράδοση λέει ακόμα ότι ο θησαυρός μια μέρα θα βρεθεί. Θα τον βρει “χήρας γιός”, χοιροβοσκός, που θα τον λένε Αντώνη».
Ο Γιώργος Περάκης στα «Ραντολόγια» του αναφέρει: «Ποιος δα να ’ναι ο τυχερός που δα τα βρει τα πολλά χρυσαφικά και λεφτά… και είναι τόσα πολλά που ανε βρεθούνε, δα πλουτίσει μονομιάς, όλο τση Κρήτης το νησί».
Αμήν Θεέ μου, να σωθούμε όλοι!
ΛΕΩΝ. Κ.
