Η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγ. Νικολάου κα Σοφία Καραμανώλη έκανε την ακόλουθη τοποθέτηση κατά την έναρξη του χθεσινού δημοτικού συμβουλίου:
«Ομολογώ ότι δεν ήταν για μένα καθόλου ευχάριστο το γεγονός της αποχώρησης των δύο παρατάξεων της μειοψηφίας στο προηγούμενο Δ.Σ.
Κι αν προσπαθώ να εφαρμόσω τον ισχύοντα κανονισμό, τούτο το κάνω γιατί το επιβάλει η νόμιμη υποχρέωση που έχω για την τήρηση του κι επειδή σε προηγούμενα συμβούλια τα παράπονα των μαραθώνιων συνεδριάσεων τα συμμερίστηκα. Οπότε έπρεπε με κάποιο τρόπο να ληφθούν μέτρα. Χρονόμετρο λοιπόν και τήρηση του κανονισμού. Αυτά σκέφτηκα.
Εξάλλου οι ανακοινώσεις και τοποθετήσεις των μελών του Δ.Σ. πριν τη συζήτηση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης δεν μπορεί να διαρκεί πλέον της μίας ώρας. Να επιτρέπουμε λοιπόν τη δευτερολογία και ν’ αποστερείται δημοτικός σύμβουλος να ανακοινώσει κάτι ή να ρωτήσει κάτι; Δεν θάταν κατά την άποψη μου σωστό.
Προβλέπεται στο σημείο τούτο (πριν τα θέματα της ημερήσιας διάταξης) να εισαχθεί θέμα ως κατεπείγον με την διαδικασία του άρθρου 67, αλλά και με πρόταση του Προέδρου, του Δημάρχου ή κάποιου από τους επικεφαλής παράταξης της μειοψηφίας και με απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των μελών του ΔΣ να συζητηθεί και να ληφθεί επ’ αυτού απόφαση.
Και να μην ξεχνάμε και τη Συνεδρίαση Λογοδοσίας, στην οποία τα θέματα εισάγονται κυρίως από τη μειοψηφία κι έτσι θεωρώ ότι δίδεται η δυνατότητα και στη μειοψηφία να εκφράσει ελεύθερα άποψη για όσα εξελίσσονται.
Σας παρακαλώ λοιπόν για συνεργασία, αφού η συμμετοχή είναι εκείνη που βοηθά το γόνιμο διάλογο.
Είμαστε όλοι εδώ για ένα κοινό σκοπό και δεν αμφιβάλλω καθόλου για τις αγαθές προθέσεις του καθενός δημοτικού συμβούλου χωριστά.
Και στο παρελθόν έχω πει και πιστεύω ότι καθένας που έχει υπηρετήσει στα δημόσια πράγματα εισφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί. Δεν απαξιώνει κανείς κανένα. Το παρόν είναι η συνέχεια του παρελθόντος και το μέλλον η συνέχεια του παρόντος. Επειδή όμως και το καλό είναι έννοια απολύτως σχετική, για αυτό και η εκάστοτε ασκούμενη πολιτική διαφέρει. Γι’ αυτό και οι παρατάξεις εναλλάσσονται.
Το γεγονός επίσης ότι οι ισχύουσες διατάξεις δίνουν στην πλειοψηφία τη δυνατότητα να αποφασίζει και μόνη της, αν και δεν με βρίσκει σύμφωνη, δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.
Συνεπώς τι απομένει; Κατά τη γνώμη μου: η εισφορά και από την πλευρά της μειοψηφίας προτάσεων και πειθώ για την υποστήριξη τους. Κι αν είναι οι ορθές, γιατί πραγματικά να τις αγνοήσει κάποιος; Οι παρατηρήσεις ωφέλιμες είναι, δημιουργούν σκέψεις, εκφράζουν ανησυχίες που δεν πρέπει να αγνοούνται στη λήψη αποφάσεων.
Μαζί-εδώ θα είμαστε αλλά 4,5 χρόνια και η πόλη μας έχει ανάγκη όλους.
Και κυρίως εμείς έχουμε ανάγκη τους πολίτες για να προτείνουν, να παρατηρούν και να συμμετέχουν στα δημοτικά πράγματα. Αν το καταφέρουμε αυτό ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, την έμπρακτη δηλαδή συμμετοχή των συμπολιτών μας στα κοινά τότε πραγματικά θα νοιώσουμε ότι πετύχαμε.
Και κάτι άλλο ακόμα.
Η οποιαδήποτε απόφαση για να ωριμάσει χρειάζεται χρόνο. Όσοι έχουν υπηρετήσει από θέσεις ευθύνης το γνωρίζουν καλύτερα. Κι ο χρόνος εδώ δεν μεταφράζεται σε απόλυτους αριθμούς. 2 μήνες, 6 μήνες, 1 χρόνο. Νομίζω ότι αν όλοι διαπιστώνουμε την εναγώνια προσπάθεια για περαιτέρω δράσεις και είμαστε καλόπιστοι, τότε κι όσοι μας έδωσαν την τιμή να τους εκπροσωπούμε, είτε μας κατέταξαν στην πλειοψηφία, είτε στη μειοψηφία, δεν θα διαψευστούν.»
