Η ελαιοκαλλιέργεια στην Κρήτη καταρρέει, το εξαιρετικό κρητικό ελαιόλαδο παραμένει χωρίς «ταυτότητα». Η διακίνησή του γίνεται κυρίως χύμα από εμπορικά κυκλώματα που το εκμεταλλεύονται και κερδοσκοπούν, εις βάρος των παραγωγών, εκμεταλλευόμενα την απραξία των άμεσα εμπλεκομένων με την παραγωγή και τη συγκέντρωση ελαιολάδου στο νησί, αλλά και την απουσία κρατικής μέριμνας για το ελληνικό ελαιόλαδο ή περιφερειακής στρατηγικής και δράσης για την προστασία, προβολή και προώθησή του στη διεθνή αγορά ως προϊόντος ανώτερης ποιότητας που παράγει η Κρήτη.
Η ΑΝΑΤΟΛΗ μίλησε με τον κ. Νίκο Μιχελάκη Δρ. γεωπόνο, πρώην διευθυντή του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και άμισθο επιστ. σύμβουλο του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης.
Επισημάναμε το φαινόμενο της διαρκώς αυξανόμενης εγκατάλειψης των ελαιοκαλλιεργειών από τους ιδιοκτήτες τους και ρωτήσαμε τον κ. Μιχελάκη πού οδηγεί κάτι τέτοιο.
Υπογράμμισε: «Το πρόβλημα δεν είναι προ των πυλών… Είναι εντός των πυλών! Ήδη καταρρέει η ελαιοκομία στην Κρήτη. Εσείς, στο Λασίθι το βλέπετε καλύτερα, απ’ ό,τι εδώ. Στα Χανιά ακόμη δεν το έχουν αντιληφθεί τόσο έντονα, γιατί υπάρχουν κάποιες βροχές και ο καθένα βγάζει το λάδι του, το πάει σπίτι ή το πουλά στον Συνεταιρισμό, κλπ. Στο Λασίθι όμως η πλειοψηφία δεν συγκομίζει πια τις ελιές που έχει. Από τη μια δεν υπάρχει πολιτική κρατικής μέριμνας και από την άλλη, οι ενδιαφερόμενοι δε σηκώνουν το ανάστημά τους να ζητήσουν αυτή τη μέριμνα. Ποιός θα το κάνει γι’ αυτούς; Ο ΣΕΔΗΚ είναι ένας τρίτος -ας πούμε- και δεν μπορεί να φέρει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Πρέπει να υπάρξει μια εξέγερση των Συνεταιρισμών!
Η ιδιωτική πρωτοβουλία δε βλέπω πως θα λύσει το πρόβλημα, γιατί ο καθένας κοιτάζει το μεμονωμένο συμφέρον του. Οι συνεταιρισμοί θα μαζέψουν τους πολλούς μικρούς παραγωγούς, να γίνουν μεγάλοι. Άλλη λύση δε διαβλέπω».
ΝΙΚΟΣ ΤΡΑΝΤΑΣ
