Συνέντευξη στον Νίκο Σγουρό
Γνήσιος, αυθεντικός και άμεσος. Αγαπά την Κρήτη, το Λασίθι, και όταν μιλά για τον τόπο μας εδώ στο Μεραμπέλλο, το πρόσωπό του φωτίζεται. Ο Θανάσης Βισκαδουράκης βρέθηκε αυτή την περίοδο στα μέρη μας, κάτι που συνηθίζει να κάνει με την πρώτη ευκαιρία. Πρόκειται για έναν τόπο που, όπως παραδέχεται στη συνέντευξη που παραχώρησε στην ΑΝΑΤΟΛΗ ο δημοφιλής ηθοποιός, δεν τον αισθάνεται ποτέ ξένο. Αντίθετα, κάθε φορά που επιστρέφει νιώθει ότι γυρίζει σε φίλους και σε ανθρώπους που αποτελούν πλέον κομμάτι της ζωής του. «Ποιος δεν αγαπάει την Κρήτη; Είναι ένας τόπος που με ξεκουράζει πραγματικά. Μου αρέσει η απλότητά της, το καλό φαγητό, οι παρέες, οι θάλασσες. Εδώ ηρεμεί το πνεύμα μου, η ψυχή μου, ακόμα και το σώμα μου. Έχω φίλους που με αγαπούν και τους αγαπώ και αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο» όπως μας λέει.
Από το ορφανοτροφείο στην αναζήτηση των ριζών του
Η κουβέντα μας περνά στα παιδικά του χρόνια. Δεν αποφεύγει καμία δύσκολη ανάμνηση. Οι γονείς του ήταν και οι δύο κωφοί, όπως και δύο από τα πέντε αδέλφια του. «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου ήταν κωφοί. Από τα πέντε παιδιά, οι τρεις ακούγαμε και οι δύο ήταν επίσης κωφοί. Αυτή ήταν η καθημερινότητά μας».
Μεγάλωσε στη Θήβα, σε ορφανοτροφείο και μόλις μετά τα δεκαοκτώ άρχισε να ανακαλύπτει κομμάτια της προσωπικής του ιστορίας. «Έμαθα ότι, ενώ μεγάλωσα στη Θήβα, είχα γεννηθεί στην Αθήνα. Και μόλις πέρυσι ανακάλυψα ότι η οικογένειά μου κατάγεται από τις Βρύσες Ρεθύμνου. Δεν το γνώριζα μέχρι τότε».
Και τότε διατυπώνει τη φράση που μοιάζει να συνοψίζει ολόκληρη τη διαδρομή του. «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Αν δεν σηκωθείς μόνος σου, δεν θα σε σηκώσει κανείς. Έτσι έμαθα να ζω».
Η οικογένεια πάνω απ’ όλα
Η οικογένεια που δημιούργησε ο ίδιος είναι πλέον το σημαντικότερο κεφάλαιο της ζωής του. «Οι Κρητικοί λένε ότι όταν παντρεύεσαι πηγαίνεις στο γυναικοχώρι. Έτσι έγινε και με μένα. Αγάπησα την οικογένεια της γυναίκας μου στην Καρδίτσα και αυτή είναι πλέον η οικογένειά μου. Δεν ζω στο παρελθόν».
Δεν ντρέπεται για καμία δουλειά
Παρότι έγινε γνωστός ως ηθοποιός, ο ίδιος δεν διστάζει να μιλήσει για τις δεκάδες δουλειές που έκανε μέχρι να σταθεί στα πόδια του. «Έχω κάνει σχεδόν τα πάντα. Δούλεψα ως σερβιτόρος, σε ξενοδοχεία, όπου χρειάστηκε. Δεν ντρέπομαι για καμία δουλειά. Αυτό που λέω και στα νέα παιδιά είναι να αγαπήσουν αυτό που κάνουν. Αν το αγαπήσεις, θα προοδεύσεις. Αν όχι, δύσκολα θα εξελιχθείς».
Η ίδια λογική τον οδήγησε και στην απόφαση να συμμετάσχει στο τηλεοπτικό «Survivor», όταν η πανδημία άφησε χωρίς δουλειά τον χώρο του θεάτρου. «Ήρθε το τρίτο lockdown. Τα θέατρα έκλεισαν. Πήρα τηλέφωνο παντού και όλες οι πόρτες ήταν κλειστές. Η μόνη επαγγελματική πόρτα που είχε μείνει ανοιχτή ήταν το Survivor. Δεν πήγα για τη δημοσιότητα. Πήγα γιατί έπρεπε να δουλέψω».
Σήμερα ο Θανάσης Βισκαδουράκης βρίσκεται ξανά εκεί όπου αισθάνεται περισσότερο δημιουργικός: στο θέατρο. Συμμετέχει στην καλοκαιρινή παράσταση «Πετάει – Πετάει», σε σκηνοθεσία Βάσιας Παναγοπούλου, μαζί με αγαπημένους ηθοποιούς, πολλοί από τους οποίους είναι γνωστοί στο κοινό μέσα από τη σειρά «Η Γη της Ελιάς».
Ωστόσο, περισσότερο από την ίδια την παράσταση, εκείνο που τον κάνει να χαμογελά είναι το κλίμα που επικρατεί ανάμεσα στους συντελεστές. «Είναι μια παράσταση που ο κόσμος γελάει και διασκεδάζει. Για μένα όμως το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει υγεία. Σήμερα λείπει η υγεία από πολλούς χώρους εργασίας. Υπάρχει τοξικότητα, ανταγωνισμός και συγκρούσεις. Εδώ έχουμε μια ομάδα που χαίρεται να δουλεύει μαζί και αυτό είναι ευλογία. Αν υπάρχει υγεία στις ανθρώπινες σχέσεις, τα υπόλοιπα έρχονται από μόνα τους».
«Η ζωή θέλει μέτρο»
Η συζήτηση οδηγείται στη σημερινή ελληνική κοινωνία και στις αλλαγές που έχει ζήσει ο ίδιος μέσα στις τελευταίες δεκαετίες. Έχοντας γνωρίσει την Αθήνα των έντονων ρυθμών, της οικονομικής ευφορίας και της υπερβολής πριν από την κρίση, θεωρεί ότι όσα ακολούθησαν ήταν σχεδόν αναμενόμενα. «Έζησα την Αθήνα στα χρόνια της μεγάλης νύχτας, των μπουζουκιών και της υπερβολής. Φαινόταν ότι κάποια στιγμή αυτή η “φούσκα” θα έσκαγε. Όμως δεν μπορώ να πω ότι όλα ήταν αρνητικά. Εκείνη την εποχή ο Έλληνας άρχισε να ονειρεύεται, να δημιουργεί, να πιστεύει ότι μπορεί να κάνει πράγματα. Το θέμα είναι να υπάρχει μέτρο. Οι παλιοί έλεγαν “μέτρον άριστον”. Αυτό ισχύει για όλα. Η ζωή θέλει λίγο φρένο. Όταν έρθει η κατηφόρα πρέπει να έχεις φροντίσει να έχεις φρένα. Αν δεν τα έχεις, θα χαθείς».
«Η μεγαλύτερη επιτυχία μου είναι η οικογένειά μου»
Στην ερώτησή μας εάν στα 58 του χρόνια δηλώνει γεμάτος και ευγνώμων, απαντά καταφατικά. Όχι γιατί θεωρεί ότι έκανε μεγάλη καριέρα, αλλά γιατί αισθάνεται ότι πέτυχε το σημαντικότερο. «Αν κοιτάξω πίσω, πολλές φορές τρομάζω από το πού ξεκίνησα. Από ένα πολύ δύσκολο ξεκίνημα έφτασα μέχρι εδώ. Η μεγαλύτερη επιτυχία μου δεν είναι ούτε το θέατρο ούτε η τηλεόραση. Είναι ότι έχω μια υγιή οικογένεια, έναν υπέροχο γιο, καλούς φίλους και μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη».
Περιγράφει δε τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο ολιγαρκή. «Δεν έζησα ποτέ με μεγάλες απαιτήσεις. Δεν ονειρευόμουν πλούτη ή δόξα. Ό,τι ερχόταν στη ζωή μου, το δεχόμουν και έλεγα “δόξα τω Θεώ”. Και σήμερα λέω στα νέα παιδιά ότι η ίδια η ζωή διορθώνει τα λάθη της. Μπορεί τα πρώτα χρόνια να είναι δύσκολα, αλλά δεν σημαίνει ότι έτσι θα είναι για πάντα».
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και το όνομα του γιου του
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή του κατέχει η πίστη και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Η σχέση τους ξεκινά από τα χρόνια που ο ηθοποιός μεγάλωνε στο ορφανοτροφείο και, όπως εξομολογείται, ο σημερινός Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξε άνθρωπος καθοριστικός για τη ζωή του. «Του οφείλω πολλά. Τον θεωρώ πνευματικό μου πατέρα. Γι’ αυτό και έδωσα στον γιο μου το όνομά του, Ιερώνυμος. Δεν το είχα πει ποτέ δημόσια. Είναι ένας άνθρωπος με κεφαλαία γράμματα, μια ήρεμη δύναμη. Νιώθω ευγνωμοσύνη γιατί στάθηκε δίπλα μου όταν ήμουν παιδί».
Η πρόταση για την πολιτική: «Ήταν ένα ανέλπιστο δώρο»
Στη διάρκεια της συνέντευξης δεν θα μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε και για τα δημοσιεύματα που τον θέλουν να εξετάζει το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με την πολιτική.
Ο ίδιος επιβεβαιώνει ότι δέχθηκε πρόταση να είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς όμως να θέλει να αποκαλύψει περισσότερα. «Ναι, δέχθηκα μια πρόταση που με τίμησε ιδιαίτερα. Ήταν πραγματικά ένα ανέλπιστο δώρο και αισθάνομαι ευγνωμοσύνη. Το μέλλον θα δείξει».
Αναφέρει επίσης ότι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει προσωπικά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. «Δεν μπορώ να πω πολλά. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι γνώρισα έναν πολύ ευγενικό άνθρωπο. Και όταν τον κοιτούσα, σκεφτόμουν πόσο δύσκολο είναι να διοικείς μια χώρα με έντεκα εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι τεράστια ευθύνη».
«Να μην σταματήσετε ποτέ να ονειρεύεστε»
Λίγο πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση, ο Θανάσης Βισκαδουράκης επιλέγει να απευθυνθεί κυρίως στους νέους ανθρώπους. «Πολλές φορές η ζωή προγραμματίζει καλύτερα από εμάς. Έτσι έγινε και σε πολλές στιγμές της δικής μου ζωής. Γι’ αυτό λέω πάντα στους νέους να ονειρεύονται. Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να φέρει το αύριο».
Και κλείνει με μια φράση που μοιάζει να συμπυκνώνει όλη την προσωπική του διαδρομή. «Όλα γίνονται στη ζωή. Όλα λύνονται, εκτός από τον θάνατο. Όσο είμαστε ζωντανοί, δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί η επόμενη μέρα. Ένα τηλέφωνο μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Η ζωή του καθενός είναι διαφορετική και αυτό είναι που την κάνει όμορφη. Γι’ αυτό λέω στους νέους ανθρώπους να μην σταματούν να πιστεύουν, να προσπαθούν και να ονειρεύονται».
ΝΙΚΟΣ ΣΓΟΥΡΟΣ
(* H συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο “Naiades Almiros River Hotel” το οποίο και ευχαριστούμε για τη φιλοξενία)
