Είναι τραγικές οι εικόνες με τις φωτιές που παρακολουθούμε στην τηλεόραση. Διαβάσαμε για προσπάθειες δημιουργίας αντιπυρικών ζωνών και θα αναφέρω όσα είδα στη φωτιά που εκδηλώθηκε στο Βαθύ Αγίου Νικολάου, πριν από 6 περίπου χρόνια, το Σεπτέμβριο του 2020.
Η φωτιά αυτή, παρ’ ότι εκδηλώθηκε στο πυκνό πευκόδασος της περιοχής, ελέγχθηκε σχετικά γρήγορα. Κάποια στιγμή έφτασε μέχρι το νέο ΒΟΑΚ και κάποιος θα έλεγε ότι το πλάτος των 20 περίπου μέτρων, θα λειτουργούσε σαν αντιπυρική ζώνη. Κι όμως, αυτό το πλάτος δεν ήταν αρκετό. Η φωτιά, με την μεγάλη ένταση του τότε ανέμου, πέρασε και απέναντι και ευτυχώς και εδώ ελέγχθηκε γρήγορα.
Το συμπέρασμα είναι ότι, στις τωρινές καταστροφικές φωτιές, με την πυκνή βλάστηση κυρίως πεύκων και με τους ανέμους να πνέουν θυελλώδεις, δύσκολα μία αντιπυρική ζώνη θα ανακόψει τη φωτιά! Μακάρι βέβαια να το κάνει!
Μία παρατήρηση! Βλέπουμε πόσα πολλά σπίτια υπάρχουν μέσα σε πυκνό πευκόδασος. Πως αυτά παίρνουν (;) άδεια να κτίσουν; Και αν πάρουν την άδεια, δεν ξέρουν ότι κάποια στιγμή το δάσος θα καεί; Και αν καταφέρουν να το σώσουν, μπορούν να ζήσουν μέσα σ’ ένα τέτοιο μαύρο περιβάλλον; Στα μέρη μας συχνά χαρακτηρίζεται ως δασική έκταση που πριν από λίγα μόνο χρόνια ήταν καλλιεργήσιμη γη!
ΛΕΩΝ.Κ.
