Το πρόσφατο πέρασμά μου από την Κασταμονίτσα και μετά το ανέβασμα, από τις πλαγιές της Δίκτης, στου «Τσούλη Μνήμα» και στο Οροπέδιο Λασιθίου, επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά τις μοναδικές ομορφιές που διαθέτει το νησί μας. Η άγρια ομορφιά του βουνού, τα «ζωντανά» της γης, τα «πετεινά του ουρανού» και η απέραντη θέα συνθέτουν εικόνες που γοητεύουν τα μάτια και μένουν στο μυαλό μας.
Ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Μηλιαράς έγραψε για τους «Σεπτεβριάδες» στο Λασίθι:
«Οι πατάτες είχανε μπει οι πιο πολλές στην αποθήκη και η έγνοια ήτανε να πουληθούν, να πλερωθεί η τράπεζα, τα χρέη στο μπακάλη και χίλιες δυο άλλες υποχρεώσεις. Οι λύσεις τότε δεν ήταν εύκολες. Τα αυτοκίνητα ελάχιστα. Έμεναν μόνο τα αχυροκίνητα συμπαθή τετράποδα που σήκωναν το μεγάλο βάρος, να “στρατευθούν” οι πατάτες οθέ το Καστέλι ή το Αρκαλοχώρι, στα παζάρια και να πουληθούν. Για τα χωριά τση νοτιοδυτικής μπάντας του Λασιθιού, ο μόνος δρόμος ήταν αυτός από Τσούλη μνήμα και Βόλιτες μέχρι Κασταμονίτσα και Καστέλι. Πολύωρη κοπιαστική πορεία για ζώα και αγωγιάτες».
Τώρα βέβαια δεν πάμε πια από μονοπάτια. Έχουμε τα φορτηγάκια και πάμε και μακριά. Προ ημερών, όταν επισκέφθηκα το Οροπέδιο και ρώτησα πού είναι ο φίλος μου ο Ταξιάρχης, η απάντηση της συζύγου του ήταν «…πάει στα Χανιά για να πουλήσει τις πατάτες που βγάλαμε!».
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ
