Ο Ghost Pitur είναι ένας ανώνυμος Ιταλός καλλιτέχνης που περνά τα βράδια του βάφοντας βανδαλισμένους τοίχους στην πόλη του. Την ημέρα εργάζεται ως επαγγελματίας ζωγράφος, όμως μόλις πέσει το σκοτάδι κινείται μόνος στους δρόμους, σβήνοντας φθορές και δίνοντας ξανά ζωή στους δημόσιους χώρους. Αποφεύγει τη δημοσιότητα και κρύβει την ταυτότητά του, αφήνοντας πίσω μόνο ένα μικρό σημείωμα όπου περιγράφει τη δράση του ως «μια πράξη αγάπης για την πόλη». Ο ίδιος ξεχωρίζει ξεκάθαρα τον βανδαλισμό από τη γνήσια streetart, επιλέγοντας να διατηρεί έργα με καλλιτεχνική πρόθεση και να αφαιρεί ό,τι θεωρεί καταστροφικό για τον αστικό χώρο.
Κάτι ανάλογο έκανε ο συμπολίτης μας Αποστόλης που κατά καιρούς καθαρίζει τα διάφορα σήματα ΚΟΚ και τις ταμπέλες από τα αυτοκόλλητα που κάποιοι ανεγκέφαλοι τοποθετούν.
Ο Ιταλός μου δίνει την ευκαιρία να αναφερθώ σε δύο σημεία της πόλης μας που κανείς από τους αρμόδιους δεν βλέπει ή δεν θέλει να βλέπει.
Στο τέλος της οδού Καπετανάκη και αρχή της οδού Επιμενίδου (Ελαιώνας) βλέπουμε το τοιχίο γεμάτο άσχημα γκράφιτι. Τα βλέπουμε κάθε μέρα, αλλά φαίνεται πως έχουμε συνηθίσει την εικόνα τους. Πόσο δύσκολο είναι και πόσο κοστίζει ένα πεντόκιλο πλαστικό και ένα ρολό για να βαφτεί;
Το ίδιο ισχύει και για τα γκράφιτι που βλέπουμε στα «εμπόδια» που δημιουργήθηκαν στην αρχή και στο τέλος του μονοπατιού που ξεκινά από το Γαργαδόρο και οδηγεί στην παραλία Αλμυρός. Μέσα σε αυτό το όμορφο περιβάλλον, μόνο αρνητικά σχόλια προξενούν οι εικόνες που βλέπουμε εμείς και οι επισκέπτες μας. Θα μπορούσαν να φυτευτούν και αλόες, που αντέχουν στην ζέστη, στις ειδικές θέσεις που έχουν δημιουργηθεί γι’ αυτόν το σκοπό, σ’ αυτά τα «εμπόδια»!
ΛΕΩΝ.Κ.
