«Ανοίγουν καφέ, μπαρ και σουβλατζίδικα, ενώ κλείνουν εργοστάσια. Οι νέες επιχειρήσεις που ανοίγουν, κατά 50% λιγότερες σε σχέση με το 2008, εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στην πλειονότητά τους στη μαζική εστίαση και διασκέδαση, και όχι σε κλάδους όπως είναι η μεταποίηση ή η τεχνολογία», γράφει ρεπορτάζ της «Καθημερινής» και φαίνεται να είναι μια σκληρή πραγματικότητα τον καιρό της κρίσης στην Ελλάδα.
Πέρασαν οι εποχές που το όνειρο κάθε νέου ήταν μια σίγουρη θέση στο Δημόσιο. Τώρα θα πρέπει να κάνουν κάτι άλλο οι χιλιάδες νέοι και νέες που ολοκληρώνουν τις πολλές και λαμπρές σπουδές τους. Ειδικά για το Λασίθι… αν δεν πάνε στο εξωτερικό να βρουν δουλειά, αν δεν δουλέψουν στα ξενοδοχεία της περιοχής, ακόμα και αν δεν γίνουν αγρότες, τί απομένει να κάνουν; Θα προσπαθήσουν να ανοίξουν ένα μαγαζί. Το λυπηρό είναι ότι τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να ανοίγουν αρκετά νέα μαγαζιά και κάποιοι -με πείρα στο εμπόριο- ξέρουν, εκ των προτέρων, ότι θα έχουν μικρή διάρκεια ζωής.
Μήπως θα πρέπει να υπάρξει μια υπηρεσία που θα συμβούλευε όλους όσους θέλουν να ανοίξουν μια νέα επιχείρηση… που θα εξηγούσε τα έξοδα που συνεπάγονται (όπως Εφορία, Επιμελητήριο, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΟΑΕΕ, ΙΚΑ, ενοίκιο) και τις δυσκολίες του συγκεκριμένου εμπορεύματος που θέλουν να πουλήσουν στον συγκεκριμένο τόπο, πριν προχωρήσουν στην έναρξη επαγγέλματος;
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ
