Ο Βουλευτής Λασιθίου του ΣΥΡΙΖΑ Μανόλης Θραψανιώτης απέστειλε το χαιρετισμό που ακολουθεί στο Συνέδριο «Επ’ Αρωγή»:
«Η για έκτο συνεχόμενο χρόνο πραγματοποίηση της “Διημερίδας Επ’ Αρωγή”, θεσμός καθιερωμένος πλέον στον Άγιο Νικόλαο, οφείλεται αφ’ ενός στο μεράκι των διοργανωτών και όσων ασχολούνται με τα άτομα που έχουν ανάγκη κοινωνικής φροντίδας και αφ ετέρου στο γεγονός ότι ο Άγιος Νικόλαος εξακολουθεί να παραμένει ένας ελκυστικός και φιλόξενος τόπος.
Μία διημερίδα με πλούσια θεματολογία και εισηγητές που με την επιστημονική τους κατάρτιση σε συνδυασμό με την βιωματική εμπειρία θα οδηγήσουν σε χρήσιμα συμπεράσματα, αναγκαία για την νέα προσέγγιση αντιμετώπισης των ατόμων που χρήζουν κοινωνικής προστασίας. Θα συμβάλλουν σημαντικά στην προσπάθεια για το νέο πλαίσιο του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, στις βασικές κατευθύνσεις του οποίου θα αναφερθεί η υπουργός Θεανώ Φωτίου γι’ αυτό και η παρουσία της αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Είναι αναγκαίο να αποδράσουμε από τις σημερινές συνθήκες του ιδρυματικού χαρακτήρα, κρατώντας τα θετικά του, σε νέες μορφές με περισσότερη φροντίδα, ζεστασιά, και αγάπη για τα άτομα εκείνα που έχουν χάσει, για διάφορους λόγους, την δυνατότητα αυτοεξυπηρέτησης και ένα πιο φυσιολογικό τρόπο ζωής.
Είναι ξεκάθαρο ότι το εγχείρημα αυτό δεν θα είναι εύκολο. Είναι οραματικό και από αυτή την έννοια απαιτεί πέρα από την συμμετοχή του κράτους την παρότρυνση για την συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών είτε αυτό αφορά θεσμούς, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση, η εκκλησία, συλλόγους κλπ., με την αντίστοιχη επίβλεψη και την ανάλογη οικονομική ενίσχυση, είτε σε ατομικό επίπεδο στη βάση του εθελοντισμού της προσφοράς και της αλληλεγγύης. Ο στόχος αυτής της προσπάθειας είναι να περιορίζεται ο ρόλος των ιδρυμάτων με την σημερινή τους μορφή, να ενισχύεται η προσπάθεια αποϊδρυματοποίησης, ιδίως για παιδιά και ΑΜΕΑ με την περαιτέρω ανάδειξη του ρόλου της ανάδοχης οικογένειας.
Η υλοποίηση αυτού του οράματος προϋποθέτει μια κοινωνία πιο ανοικτή περισσότερο ανεκτική και αλληλέγγυα. Μια κοινωνία όπου η διαφορετικότητα θα αντιμετωπίζεται ισότιμα και δεν θα αποτελεί πρόβλημα.
Για να φτάσουμε σε ένα τέτοιο στόχο, χρειάζεται να έχουμε σήμερα επαρκείς δομές κοινωνικής πρόνοιας που να μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες. Η Κοινωνική Πρόνοια στα προηγούμενα χρόνια δέχτηκε πολύ ισχυρά πλήγματα και σε συνδυασμό με την πάντα αναιμική ανάπτυξή της, έχει βρεθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αν προσθέσουμε την ανθρωπιστική κρίση που προκάλεσαν οι άγριες πολιτικές λιτότητας των μνημονίων καταλαβαίνουμε πως πολλαπλασιάστηκαν οι ανάγκες και μειώθηκαν τα μέσα και οι πόροι.
Η χώρα μας, εκτός από την τεράστια ανθρωπιστική κρίση που βιώνει, γνώρισε και την προσφυγική κρίση και έδωσε σε όλο τον κόσμο ένα μάθημα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς, την ώρα που αυξάνονται οι κραυγές ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας γύρω μας. Ήταν ένα μήνυμα που νομίζω μας έκανε περήφανους σαν κοινωνία και μας δίνει την δυνατότητα να ελπίζουμε πως ένας πιο ανθρώπινος κόσμος είναι εφικτός.
Είναι λοιπόν σήμερα πολύ σημαντικό να αξιοποιήσουμε συστηματικά κάθε δυνατότητα, πόρο ή διάθεση αλληλεγγύης έχουμε στη διάθεσή μας για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις αυξημένες ανάγκες μιας κοινωνίας σε κρίση. Η βοήθεια των εργαζόμενων στο δίκτυο κοινωνικής πρόνοιας, που με εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες κράτησαν όρθια τα ιδρύματα, πρέπει και να συνεχίσει αλλά και να ενισχυθεί. Χωρίς αυτούς και τη διάθεση προσφοράς που τους διακρίνει δεν μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα.
Η φετινή Διημερίδα μπορεί να ανοίξει δρόμους για να προχωρήσουμε γρήγορα σε ένα νέο ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ που να καλύπτει το μεγαλύτερο δυνατό εύρος των αναγκών μιας κοινωνίας σε ανθρωπιστική κρίση και να τη μετατρέπει σε μια κοινωνία ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.»
