Μέσα σε ένα κλίμα πνευματικής κατάνυξης, αναστάσιμης ελπίδας αλλά και βαθύτατης ανθρώπινης συγκίνησης, η τοπική Εκκλησία της Κρήτης και το χριστεπώνυμο πλήρωμα αποχαιρέτησαν τον μακαριστό Ευτύχιο, τον κατά σάρκα πατέρα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κ.κ. Γερασίμου.
Η εξόδιος ακολουθία, που τελέστηκε παρουσία του εκπροσώπου της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, επισκόπου Κνωσού, αποτέλεσε μια αληθινή μαρτυρία πίστεως και εγκαρτέρησης, μεταφέροντας το ηχηρό μήνυμα της νίκης της ζωής επί του φθοροποιού θανάτου.
Όπως τονίστηκε χαρακτηριστικά στον συγκινητικό επικήδειο λόγο του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου ο οποίος καθήλωσε το εκκλησίασμα με το θεολογικό του βάθος, η εκδημία του μακαριστού Ευτυχίου συντελείται μέσα στο χαροποιό και φωτεινό κλίμα της περιόδου του Πεντηκοσταρίου. Η υπενθύμιση ότι «ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος» κυριάρχησε, υπογραμμίζοντας πως ο θάνατος του Κυρίου κατήργησε τον ανθρώπινο θάνατο. Η αναστάσιμη ιαχή αποτελεί την απόλυτη ελπίδα για κάθε πιστό, καθώς, όπως ειπώθηκε γλαφυρά, «με ανασασμούς αιωνιότητας πολιτευόμαστε», γνωρίζοντας καλά ότι ο άνθρωπος δεν πλάστηκε απλώς για μια πεπερασμένη διαδρομή επάνω στον φλοιό της γης, αλλά για την αιώνια ζωή στην αγκαλιά του Πλάστη.
Ο εκλιπών, έχοντας βαθιές ρίζες σε ιερατική οικογένεια και όντας γόνος λευιτικός, υπήρξε ένας άνθρωπος που εργαζόταν αδιάλειπτα πνευματικά. Περιγράφηκε ως ένας άνθρωπος φαινομενικά απλός, αλλά αξιοπρεπής, υψηλόφρων και βαθιά ταπεινός. Στο πρόσωπό του, η αποστολική προτροπή «ίνα σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς ζήσωμεν» έγινε καθημερινή, ζωντανή πράξη. Είτε βρισκόταν στον κοιμητηριακό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, είτε στην ιστορική Ιερά Μονή Αγκαράθου, ο μακαριστός Ευτύχιος εξέπεμπε διαρκώς το καθαρό φως της καρδιάς του, αποτελώντας ένα φωτεινό παράδειγμα ανθρώπου που ζούσε «για το Χριστό και με το Χριστό». Η κοίμησή του, ακολουθώντας τη ρήση του Ιερού Χρυσοστόμου, σηματοδοτεί απλώς την αρχή της αληθινής ζωής.
Ιδιαίτερη μνεία, που προκάλεσε ρίγη συγκίνησης, έγινε στον ισχυρό πνευματικό και σαρκικό δεσμό του εκλιπόντος με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Γεράσιμο. Μια σχέση τόσο δυνατή και αμφίδρομη, που όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, πολλές φορές δεν ξεχώριζε κανείς «ποιος συμβουλεύει πνευματικά ποιον: ο πατέρας το γιο ή ο γιος τον πατέρα». Ο μακαριστός Ευτύχιος υπήρξε ένας ζωντανός εκφραστής της κρητικής πρεπιάς, του ορθόδοξου πολιτισμού και του γνήσιου ήθους του λαού μας, μεταλαμπαδεύοντας αυτές τις αξίες στον Αρχιερέα υιό του.
Αυτό το απαράμιλλο ήθος αναδείχθηκε περίτρανα στις σκληρές δοκιμασίες της ζωής του. Στάθηκε με απύθμενη αυταπάρνηση δίπλα στη μακαριστή σύζυγό του, Μαρία, στη δική της δοκιμασία, με αγάπη που ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα. Ακόμη πιο συγκλονιστική στάθηκε η αντιμετώπισή του στον αδόκητο χαμό του γιου του, Γιάννη. Μεταστοιχειώνοντας τον πόνο σε ευλογία, αναφωνούσε με ακλόνητη πίστη: «Κύριος έδωκε, Κύριος αφείλετο. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο».
Η Εκκλησία και ο λαός της Κρήτης στέκονται στο πλευρό του Μητροπολίτη σε αυτή τη δύσκολη ώρα. Ο Θεός δοκίμασε τον μακαριστό Ευτύχιο «ως χρυσόν εν χωνευτηρίω», κάνοντάς τον καθημερινά όλο και πιο άγιο. Ας είναι η μνήμη του αιωνία και ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ





































































































