Εάν είχαμε εκλογές αυτές τις ημέρες και οι πολίτες ψήφιζαν με τις επιλογές που κάνουν όταν απαντούν στις δημοσκοπήσεις, χωρίς τη συνήθη πόλωση και συσπείρωση που παραδοσιακά καταγράφονται στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβερνητική πλειοψηφία; Η συζήτηση για τις προκλήσεις που διαμορφώνονται από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση με απλή αναλογική, τις δυσκολίες για σχηματισμό κυβερνητικής πλειοψηφίας, επανέρχεται διαρκώς στο προσκήνιο. Ηταν, μάλιστα, ένα από τα θέματα που κυριάρχησαν στη δημόσια συζήτηση αμέσως μετά τη ΔΕΘ.
Με βάση τα στοιχεία της δημοσκόπησης και τις πιθανότητες που θεωρούνται πιο ισχυρές, έγινε ανάλυση έξι διαφορετικών σεναρίων: πεντακομματικής, εξακομματικής και επτακομματικής Βουλής με απλή αναλογική και ενισχυμένη αναλογική. Να διευκρινιστεί ότι όλα τα σενάρια:
• Στηρίζονται στην «Πρόθεση ψήφου με αναγωγή» της πρόσφατης δημοσκόπησης για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ.
• Πρόκειται περί απλών μαθηματικών υπολογισμών (με κάθε επιφύλαξη αριθμητικών σφαλμάτων) και όχι δημοσκοπικό αποτέλεσμα.
• Είναι σενάρια-υποθέσεις προς σχολιασμό και σε καμία περίπτωση πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος ή κατανομής εδρών.
• Η σειρά των κομμάτων αλλά και η επιλογή αυτών που περιλαμβάνονται σε κάθε σενάριο είναι απλώς ενδεικτικές, αφού με διαφορές ποσοστών της τάξεως του 1%-2% (και περιθώριο στατιστικού σφάλματος +/- 3%) εύκολα μπορεί να αλλάξουν τα κόμματα ή/και η σειρά τους.
• Δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν απόλυτα συμπεράσματα, αφού μικρές αλλαγές ποσοστών μπορεί να διαφοροποιήσουν (σε μεγάλο βαθμό) τα σενάρια.
Οπως εξηγεί στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ο γενικός διευθυντής της Pulse, Γιώργος Αράπογλου, οι πιθανότητες για Βουλή τεσσάρων ή οκτώ κομμάτων είναι εξαιρετικά περιορισμένες, οπότε η εκτίμηση εδρών περιορίστηκε στις τρεις πιο πιθανές εκδοχές. Επιπλέον, προκειμένου να καταμεριστεί το σύνολο των εδρών και να μη μείνουν κάποιες αδιάθετες, στην επεξεργασία των στοιχείων έγινε αναλογική κατανομή, στα κόμματα, των αναποφάσιστων και εκείνων που δεν απάντησαν. Χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία που προέκυψαν για την πρόθεση ψήφου με αναγωγή επί των εγκύρων, χωρίς λευκό, άκυρο, αποχή. Με την αναλογική κατανομή των αναποφάσιστων, το ποσοστό της Ν.Δ. αυξάνεται από 34,5% σε 37,4% και του ΣΥΡΙΖΑ από 26,5% σε 28,75%, ενώ μικρότερη είναι η ενίσχυση ποσοστών των υπόλοιπων κομμάτων.
Με αυτά τα δεδομένα, προκύπτει ότι αυτοδυναμία θα μπορούσε να κατακτήσει το πρώτο κόμμα, εν προκειμένω η Ν.Δ., μόνο στο σενάριο της πεντακομματικής Βουλής με εφαρμογή της ενισχυμένης αναλογικής. Και μάλιστα οριακή, καθώς εκτιμάται ότι θα λάμβανε 152 έδρες. Στις εκλογές με απλή αναλογική και πεντακομματική Βουλή, όπου υπολογίζεται σε 10,4% το ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων, η Ν.Δ. δεν θα μπορούσε να σχηματίσει πλειοψηφία με συνεργασία μόνο με την Ελληνική Λύση, καθώς αθροιστικά θα λάμβαναν 141 έδρες. Ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε μόνο μαζί με το ΠΑΣΟΚ να φθάσουν στις 151 έδρες, με το άθροισμα των εδρών τους να περιορίζεται στις 141, και θα ήταν αναγκαία η στήριξη του ΚΚΕ.
Σε εξακομματική Βουλή, με το ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων να υπολογίζεται μειωμένο στο 7,1%, η εικόνα είναι πιο δύσκολη. Με απλή αναλογική, μια συνεργασία Ν.Δ. με ΠΑΣΟΚ θα έδινε την υπέρβαση των 151 εδρών, με το άθροισμα των εδρών τους να φθάνει τις 164. ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25, που πιθανώς θα ήταν το έκτο κόμμα, περιορίζονται αθροιστικά στις 146 έδρες. Στην εξακομματική Βουλή, με ενισχυμένη αναλογική, η συνεργασία με άλλο κόμμα είναι αναγκαία για τη Ν.Δ., καθώς θα λάμβανε 148 έδρες.
Σε Βουλή επτά κομμάτων, με το ποσοστό των εκτός Βουλής να υπολογίζεται στο 4,2%, η απλή αναλογική και πάλι «επιβάλλει» συνεργασία Ν.Δ. με ΠΑΣΟΚ για κατάκτηση της αναγκαίας πλειοψηφίας. Στην ενισχυμένη αναλογική και πάλι είναι αναγκαίες οι συνεργασίες, καθώς ως πρώτο κόμμα η Ν.Δ. θα έπαιρνε, με βάση τα δημοσκοπικά αποτελέσματα, 145 έδρες.
Σενάρια κατανομής εδρών
