Ήταν ένα μικρό, ανυπεράσπιστο πλάσμα. Ένα σκυλάκι που δεν ήξερε από ταχύτητες, από μαγκιές και από ανθρώπινη απερισκεψία. Δεν ήξερε ότι ένας δρόμος μέσα σε κατοικημένη περιοχή στον Άγιο Νικόλαο μπορούσε να γίνει παγίδα θανάτου. Δεν μπορούσε να υπολογίσει τον κίνδυνο, ούτε να καταλάβει ότι ένα μηχανάκι ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα προς το μέρος του.
Και κάπως έτσι, ένα μικρό πλάσμα έχασε τη ζωή του.
Όχι γιατί έφταιξε σε κάτι.
Αλλά γιατί κάποιος δεν σκέφτηκε ότι εκείνη η ταχύτητα μπορούσε να στερήσει μια ζωή.
Πόσο δύσκολο είναι, άραγε, να καταλάβουμε ότι μέσα στις γειτονιές περπατούν άνθρωποι, παίζουν παιδιά, κυκλοφορούν ηλικιωμένοι και κινούνται ζώα που δεν έχουν τη δυνατότητα να προστατευτούν από τη δική μας απερισκεψία;
Σήμερα ήταν ένα σκυλάκι. Αύριο θα μπορούσε να είναι ένα παιδί που πετάγεται ξαφνικά στον δρόμο, ένας άνθρωπος που επιστρέφει στο σπίτι του, μια ζωή που θα μπορούσε να συνεχιστεί, αν κάποιος είχε επιλέξει να κόψει ταχύτητα.
Κανείς δεν γίνεται πιο σπουδαίος επειδή οδηγεί γρήγορα. Αντίθετα, δείχνει πόσο λίγο υπολογίζει τις συνέπειες των πράξεών του…
Καμία ζωή δεν είναι ασήμαντη. Κανένα πλάσμα δεν αξίζει να πεθαίνει επειδή κάποιος θεωρεί τον δρόμο δικό του…
