Γνωριμία με την ποίηση του Κωστή Χατζηφωτεινού
Ο άνθρωπος στο επίκεντρο της ποίησης
«ΘΕΪΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ»
▪ Αφιερωμένο στον Άρη και στην Αφροδίτη
ήταν το ιερό που βρέθηκε στην Κρήτη,
αναμεσίς Άγιο Νικόλαο κι Ελούντα,
και πήγανε πολλοί, σαν το’ μαθαν,
να δουν και να θαυμάσουνε
τα έργα των προγόνων.
▪ Μεγάλοι θεοί του Ολύμπου κι οι δυο,
ήταν αναμενόμενο,
να τους τιμούν οι πιστοί,
και ναό να τους χτίσουν,
κι άλλες να τους αποδίδουν τιμές,
αλλά, μισό λεπτό, ρε παιδιά…
▪ Για ποια τιμή μιλάμε;
Παράνομο ζευγάρι δεν ήταν αυτοί;
Παντρεμένη με τον Ήφαιστο
δεν ήταν η Αφροδίτη;
▪ Τι προχωρημένα πράματα ήταν αυτά;
Ποιοι ζούσανε σ’ αυτόν τον τόπο,
κι όχι μόνο δεν τους σόκαρε
η διαγωγή της μοιχαλίδας Αφροδίτης,
τη λάτρευαν και με τον εραστή της!
(Ποίημα «ΘΕΪΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ» του Κωστή Χατζηφωτεινού, αφιερωμένο στο αρχαίο Αφροδίσιο, στο ναό του Άρη και της Αφροδίτης, που βρίσκεται στα Λενικά του Αγίου Νικολάου).
«H ζωή και η πορεία του είναι συνυφασμένα με το έργο του»
Μια υπέροχη ποιητική βραδιά απολαύσαμε το βράδυ της Παρασκευής 10 Ιουλίου («Χριστίνα»). Ήταν μια γνωριμία με την ποίηση του Κωστή Χατζηφωτεινού. Τη ζωή και το έργο, του τιμώμενου ποιητή, παρουσίασε η αρχαιολόγος της ΕΦΑΛΑΣ κ. Βάσω Ζωγραφάκη.
«Η ποίηση μου πρόσφερε τη δυνατότητα της εξωτερίκευσης»
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τον Κωστή να εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τους διοργανωτές, τους συνεργάτες και τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο του. Μας μίλησε για τη σχέση του με την ποίηση, ορίζοντάς την «ως μέσο έκφρασης συναισθημάτων και πολιτική πράξη με επίκεντρο τον άνθρωπο»:
«Θα πρέπει να ευχαριστήσω την ποίηση, για αυτά που μου έχει χαρίσει από τότε που ασχολούμαι μαζί της. Λένε πως η ικανοποίηση που προσφέρει στους δημιουργούς της, είναι μεγαλύτερη από αυτήν που εισπράττουν οι αναγνώστες. Η ποίηση με τη μορφή του 15σύλλαβου ήταν αγαπητή και στη μάνα μου, και στην εποχή της αλληλογραφίας, όταν ζούσα στη Θεσσαλονίκη και στο στρατό αργότερα, μου έγραφε πάντα μια μαντινάδα στα γράμματα που μου έστελνε. Μου είναι επομένως οικεία η έκφραση των συναισθημάτων με τον ποιητικό λόγο».
»Από νωρίς κατέληξα στο συμπέρασμα, ότι η ποίηση, μου πρόσφερε τη δυνατότητα της εξωτερίκευσης, με εργαλείο τις λέξεις που αποκτούν άλλη σημασία, με το ρυθμό που δημιουργεί η επιλογή και η τοποθέτησή τους, όχι μόνο στον έμμετρο, αλλά και στον ελεύθερο στίχο. Είναι επίσης για μένα, η γραφή ενός ποιήματος μια πολιτική πράξη, με την ευρύτερη έννοια του όρου, μια πράξη με επίκεντρο τον άνθρωπο, τις αγωνίες του, τα πάθη, τις χαρές και τους προβληματισμούς του. Η προσδοκία μου είναι, διαβάζοντας κάποιος ένα ποίημά μου, να αναγνωρίσει και δικές του σκέψεις, τις δικές του αγωνίες και να δει ένα ζήτημα από άλλη οπτική ή να εκπλαγεί ευχάριστα».»Τα ανθρώπινα είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε και δεν είναι καθόλου αυτά που θεωρούμε ματαιότητα. Είναι αυτά που μας κάνουν να δημιουργούμε, να γράφουμε ποιήματα, να ζωγραφίζουμε, να τραγουδάμε, να ερωτευόμαστε και να μη θέλουμε να αποχαιρετήσουμε τον κόσμο σε καμία ηλικία» ήταν τα λόγια του Κωστή Χατζηφωτεινού.
Με αυτά τα ωραία πράγματι λόγια και την απόδοση του τραγουδιού “Το σπίτι με τις δυο καρδιές”, ολοκληρώθηκε αυτή η θαυμάσια καλοκαιρινή βραδιά. Ποιήματα του Κωστή διάβασαν ο Ζαχαρίας Λαμπρινός, η Μαριάνθη Μενεγάκη, η Ανθή Ρουμπελάκη, ο Γιώργος Ταβλάς και η Λουσίλ Farnoux. Τραγούδια ακούσαμε από τους μουσικούς Ξανθούλα Πορφυράκη, Σάββα Βασιλειάδη, Χαράλαμπο Παρασκάκη και Κωστή Πιταροκοίλη.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ
