Παρά τις προσπάθειες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός έχουν επιδεινωθεί περαιτέρω και περισσότεροι από 90 εκατομμύρια Ευρωπαίοι αντιμετώπισαν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού το 2021.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε οδηγία πριν λίγο καιρό για θέματα μισθών, συλλογικών συμβάσεων κ.α. η οδηγία όμως δεν πρέπει να μείνει στα χαρτιά όπως συμβαίνει συνήθως για παρόμοια θέματα από τη χώρα μας, αλλά να εφαρμοστεί.
«Είναι ενθαρρυντικό και ιδιαιτέρως θετική εξέλιξη ότι η προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για επαρκείς και δίκαιους κατώτατους μισθούς φαίνεται να λαμβάνει υπόψη τις ουσιαστικές πτυχές της επιστημονικής συζήτησης για τον «μισθό διαβίωσης», δηλαδή για ένα επίπεδο κατώτατης αμοιβής, η οποία όχι μόνο προβλέπει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τον εργαζόμενο και την οικογένειά του, αλλά επιτρέπει επίσης στους εργαζομένους να συμμετέχουν πλήρως σε κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες», σημειώνει το μέλος του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ και πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λασιθίου Μανόλης Πεπόνης.
Ο επείγων χαρακτήρας της κατάστασης απαιτεί αυστηρότερο χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή της σύστασης, και ως εκ τούτου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει προσεκτικότερα την πρόοδο που έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής στον τομέα της καταπολέμησης της φτώχειας. Τα κράτη -μέλη υποβάλλουν έκθεση σχετικά με την πρόοδο αυτή στο Συμβούλιο κάθε τέσσερα χρόνια και συντάσσουν τελική έκθεση το 2030.
Αναφερόμενος στις προτάσεις που υπάρχουν από την πλευρά της ΓΣΕΕ και των εργαζομένων ο κ. Πεπόνης τονίζει: «Θέλουμε την αποκατάσταση των προστατευτικών ρυθμίσεων του ατομικού και του συλλογικού εργατικού δικαίου, θέλουμε την καθολικότητα ισχύος των όρων των Συλλογικών συμβάσεων εργασίας, πλήρη μετενέργειά τους, αρχή της εύνοιας στη “συρροή” τους και επέκταση της ισχύος τους. Στο πλαίσιο των προτάσεων μάλιστα έχουμε βάλει συγκεκριμένες προτεραιότητες, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι η άμεση επαναφορά των τριετιών. Άρση θεσμικών και νομοθετικών εμποδίων για την αύξηση της κάλυψης των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις εργασίας (άνω του 80% των μισθωτών). Ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας για αποτελεσματική αντιμετώπιση της εργοδοτικής παραβατικότητας και ρύθμιση και έλεγχος των ευέλικτων και των άτυπων μορφών εργασίας για την προστασία των κατώτατων ορίων αμοιβής και εργασίας».
Την ίδια ώρα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επείγουσα καταπολέμηση της φτώχειας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι χώρες που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα βρίσκονται στον ευρωπαϊκό Νότο, στην Βαλτική και στις Βαλκανικές χώρες.
Η κατηγορία των νέων ανθρώπων επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος και η Ελλάδα δυστυχώς κατέχει (αρνητικά) τις πρώτες σε θέσεις στα θέματα καταπολέμησης της φτώχειας, χαμηλού βιοτικού επιπέδου, χαμηλών μισθών, ανεργίας (ειδικά στους νέους και γυναίκες). Ειδικά σε σχέση με τους μισθούς πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι το να έχεις χαμηλό μισθό είναι από τις βασικότερες αιτίες φτώχειας, μαζί φυσικά με άλλους παράγοντες (κοινωνικό κράτος, υγεία, εκπαίδευση κλπ).
«Όλα αυτά ισχύουν πολύ περισσότερο για την χώρα μας σε μεγάλο βαθμό, μιας και εδώ και καιρό ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας ή στα όριά της. Θεωρούμε δε εξαιρετικά σοβαρό πως επισημαίνει ότι η φτώχεια αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι τα εφαρμόσιμα συστήματα και υπηρεσίες ελάχιστου εισοδήματος έχουν σταθεροποιητικό αποτέλεσμα στη συνολική οικονομία, καθώς η εξάλειψη της φτώχειας και η μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων είναι σημαντική όχι μόνο για την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και για τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης», σημειώνει ο κ. Πεπόνης.
Να σημειωθεί τέλος πως προτείνει τα εθνικά σχέδια δράσης για τη φτώχεια να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη συστημάτων ελάχιστου εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την επίτευξη δίκαιων μισθών και αξιοπρεπούς εργασίας, τη διασφάλιση ποιοτικών βασικών υπηρεσιών και την εξασφάλιση επαρκούς εισοδηματικής στήριξης και εξατομικευμένων κοινωνικών υπηρεσιών. Από την άποψη αυτή, είναι σημαντικό κατά την ανάπτυξη τέτοιων προγραμμάτων κοινωνικών υπηρεσιών να λαμβάνεται υπ’ όψιν ότι αυτά θα πρέπει να διασφαλίζουν τη μέγιστη προσέγγιση και να ενθαρρύνουν καθώς και να ενδυναμώνουν αυτούς τους δικαιούχους, που είναι σε θέση να εργαστούν για να επανεισέλθουν στην αγορά εργασίας.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ






































































































