«Η Κρήτη, ο ευλογημένος αυτός τόπος, δεν αποτελεί απλώς έναν τουριστικό προορισμό που βασίζεται στο δίπτυχο «ήλιος και θάλασσα». Είναι μια οντότητα που αναπνέει μέσα από την ιστορία της, τον πολιτισμό της και, πρωτίστως, μέσα από τα προϊόντα της γης της. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το νησί καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στον παγκόσμιο χάρτη, χρησιμοποιώντας ως αιχμή του δόρατος το ισχυρότερο «όπλο» που διαθέτει, την κρητική διατροφή και τη γαστρονομία», με τα λόγια αυτά ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού, Κυριάκος Κώτσογλου, μιλώντας στην «ΑΝΑΤΟΛΗ» θέτει το πλαίσιο αυτής της νέας προσπάθειας, αναλύοντας πώς η γαστρονομία μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην παραγωγή και την κατανάλωση, ανάμεσα στον αγρότη και τον επισκέπτη.
Η ανάδειξη της Κρήτης ως Γαστρονομική Περιφέρεια της Ευρώπης για το 2026 δεν είναι ένας τυπικός τίτλος ή ένα ακόμη βραβείο για τη βιτρίνα. Είναι μια στρατηγική ευκαιρία, μια πρόκληση και, ταυτόχρονα, ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί σε πολλά επίπεδα. Ο Κυριάκος Κώτσογλου, υπογραμμίζει τη σημασία και την αξία της διατροφής.
Μεσογειακή και κρητική διατροφή
Ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα που αναδεικνύονται είναι η ανάγκη για διαφύλαξη της ιδιαιτερότητας της κρητικής διατροφής. «Επί δεκαετίες, η έννοια της «Μεσογειακής Διατροφής» κυριάρχησε παγκοσμίως, οδηγώντας όμως σε μια οριζοντιοποίηση που συχνά «έπνιγε» τις τοπικές ιδιαιτερότητες», αναφέρει. Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, η κρητική διατροφή δεν είναι ένα γενικόλογο μεσογειακό μοντέλο, έχει δική της ταυτότητα, δικά της αρώματα και μια φιλοσοφία που διαφέρει ριζικά από εκείνη άλλων περιοχών της Μεσογείου, όπως της Λιβύης ή της Αλγερίας.
«Ο στόχος για το 2026 είναι σαφής: η Κρήτη πρέπει να επανασυστήσει τον διατροφικό της πολιτισμό ως ένα αυθύπαρκτο και μοναδικό κεφάλαιο. Δεν μιλάμε απλώς για συνταγές, αλλά για έναν τρόπο ζωής που συνδέεται άρρηκτα με τη μακροζωία και την ευεξία. Αυτή η «πολιτιστική υπογραφή» είναι που θα επιτρέψει στο νησί να ξεχωρίσει στον έντονο ανταγωνισμό της παγκόσμιας τουριστικής αγοράς», σημειώνει.
Ποιότητα, τιμή και προστιθέμενη αξία
Σε μια εποχή που οι τιμές των προϊόντων πιέζονται από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό, η Κρήτη οφείλει να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο. Η κρητική παραγωγή, λόγω της γεωγραφικής της διαμόρφωσης και του μικρού κλήρου, είναι κατά βάση οικογενειακή και κατακερματισμένη. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος παραγωγής είναι αναπόφευκτα υψηλότερο σε σχέση με τις βιομηχανικές καλλιέργειες άλλων χωρών.
Ωστόσο, η απάντηση δεν βρίσκεται στη μείωση των τιμών, αλλά στην ανάδειξη της προστιθέμενης αξίας. Ο κ. Κώτσογλου είναι κατηγορηματικός: «το κρητικό προϊόν θα κοστίζει παραπάνω γιατί αξίζει παραπάνω. Η μάχη πρέπει να δοθεί στο πεδίο της ποιότητας και των ευεργετικών ιδιοτήτων. Όταν ο καταναλωτής, είτε είναι μόνιμος κάτοικος είτε τουρίστας, αντιληφθεί ότι το ελαιόλαδο, το μέλι ή τα βότανα της Κρήτης είναι ένα «φάρμακο» για την υγεία του, τότε η τιμή παύει να είναι το μοναδικό κριτήριο επιλογής. Η επένδυση στην ποιότητα είναι η μοναδική βιώσιμη λύση για τον Κρητικό παραγωγό», υποστηρίζει.
Το παράδοξο της διασύνδεσης
Από το χωράφι στο τραπέζι
Το μεγαλύτερο, ίσως, «αγκάθι» στην ανάπτυξη της γαστρονομίας ως τουριστικού προϊόντος είναι η ελλιπής σύνδεση του πρωτογενούς τομέα με τον τριτογενή. Είναι πραγματικά οξύμωρο το γεγονός ότι, ενώ παράγουμε εξαιρετικά προϊόντα, η διείσδυσή τους στις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και στα εστιατόρια του νησιού παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.
Η διαπίστωση του Αντιπεριφερειάρχη είναι σοκαριστική. Αν οι επιχειρήσεις τουρισμού και εστίασης στην Κρήτη απορροφούσαν το σύνολο της τοπικής παραγωγής, δεν θα χρειαζόταν να γίνει ούτε μία εξαγωγή. Οι ποσότητες δεν θα έφταναν καν για να καλύψουν τις ανάγκες των εκατομμυρίων επισκεπτών μας. Αυτό καταδεικνύει μια τεράστια χαμένη ευκαιρία. Η στρατηγική για το 2026 στοχεύει ακριβώς εκεί. Να πειστούν δηλαδή οι επιχειρηματίες του τουρισμού ότι το να σερβίρουν κρητικά προϊόντα δεν είναι «έξοδο», αλλά επένδυση στη φήμη και την ποιότητα της επιχείρησής τους. Η γαστρονομία μπορεί να γίνει ο κινητήρας που θα τραβήξει μαζί του ολόκληρη την τοπική οικονομία.
Το όραμα για το 2026 και η επόμενη μέρα
Η ανακήρυξη της Κρήτης ως Γαστρονομική Περιφέρεια της Ευρώπης αποτελεί την αφετηρία για μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας. Δεν αρκεί να λέμε ότι έχουμε την καλύτερη κουζίνα στον κόσμο, πρέπει να μπορούμε να το αποδεικνύουμε σε κάθε πιάτο που σερβίρεται, από το πιο απομακρυσμένο ορεινό χωριό μέχρι το πιο πολυτελές resort.
Το στοίχημα είναι να δημιουργηθεί μια ενιαία αλυσίδα αξίας. Ο παραγωγός να γνωρίζει ότι το προϊόν του έχει εξασφαλισμένη θέση στην αγορά, ο εστιάτορας να είναι περήφανος για τις πρώτες ύλες του και ο επισκέπτης να φεύγει από το νησί έχοντας στις αποσκευές του όχι μόνο αναμνήσεις, αλλά και την επιθυμία να αναζητήσει το κρητικό προϊόν στον τόπο του.
«Η Κρήτη έχει όλα τα φόντα να ποντάρει σε αυτή την προοπτική. Διαθέτει το brand name, διαθέτει την πρώτη ύλη και, πάνω από όλα, διαθέτει τους ανθρώπους. Το 2026 είναι ο φάρος που μας δείχνει τον δρόμο. Η επιτυχία εξαρτάται από τη συνεργασία όλων μας: Περιφέρειας, δήμων, παραγωγών και επιχειρηματιών. Αν καταφέρουμε να «παντρέψουμε» την παράδοση με τη σύγχρονη επιχειρηματικότητα, τότε η γαστρονομία θα γίνει ο πυλώνας που θα εξασφαλίσει την ευημερία του νησιού για τις επόμενες γενιές», τονίζει ο Κυριάκος Κώτσογλου και καταλήγει: Η πρόκληση είναι μπροστά μας. «Επιχειρήστε και διατραφείτε κρητικά» δεν είναι απλώς ένα σύνθημα, είναι η ουσία της επιβίωσής μας σε έναν κόσμο που αναζητά απεγνωσμένα το αυθεντικό. Και η Κρήτη είναι η ίδια η αυθεντικότητα.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
