Ένα ξεχωριστό βουνό του Μεραμπέλλου, για το οποίο έχουμε γράψει πολλές φορές, είναι η Οξά. Σήμερα θα ήθελα να σχολιάσω την… εμφάνιση του μεγαλόπρεπούς αυτού ορεινού όγκου. Πως δηλαδή εμφανίζεται στα μάτια μας, αντικρίζοντάς το από διαφορετικά σημεία του ορίζοντα. Από κάθε σημείο του ορίζοντα μας δίνει και διαφορετική εικόνα.
- Χθες το είδα από τα Λακώνια, απ’ την περιοχή Αρκολάκι. Ενώ από τον Άγιο Νικόλαο το βουνό έχει μία στενόμακρη μορφή, απ’ τα Λακώνια μοιάζει σαν μια σχεδόν μυτερή κορφή. Ξεχωριστή είναι η εικόνα του βουνού, όταν το βλέπουμε και από την περιοχή του οικισμού Δράκος, μετά το ΧΥΤΆ.
- Με την ευκαιρία, ο χωματόδρομος από την Ελούντα για την Οξά, ενώ έχει μεγάλο πλάτος, είναι δύσκολα προσβάσιμος για αυτοκίνητα που δεν είναι 4×4. Επίσης, ούτε είναι εύκολο για τους επισκέπτες μας, αλλά και για εμάς τους ντόπιους, να βρούμε από την Ελούντα, από πού ξεκινά ο δρόμος για την Οξά. Είναι απαραίτητες οι μεγάλες και ευκρινείς πινακίδες.
- Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε ξανά στο πόσο σημαντική είναι η Οξα, –εκτός από το αρχαιολογικό ενδιαφέρον που έχει– για τον τουρισμό μας. Με μια πεζοπορία μισής ώρας έχουμε την πιο όμορφη θέα από ψηλά του Αγίου Νικολάου της Ελούντας και όλου του κόλπου του Μεραμπέλλου. Το ίδιο κακός είναι και ο δρόμος από τον Άγιο Νικόλαο για την Οξά, από το ΧΥΤΑ και τον Καλό Λάκκο.
ΛΕΩΝ. ΚΛ.
