Αυτή η παλιά φωτογραφία, από την περίοδο της Κατοχής, έφερε στη μνήμη μου εικόνες της παιδικής ηλικίας. Αναφέρομαι στα κάρα της Κρήτης.
Τα κάρα στην Κρήτη, μέχρι τη δεκαετία του 60 και του 70, ήταν τα «φορτηγά» της εποχής. Αυτά στον Άγιο Νικόλαο είχαν δύο μεγάλους τροχούς και αποτελούσαν το μέσο μεταφοράς προϊόντων και υλικών. Οι τροχοί ήταν ξύλινοι με σιδερένια στεφάνη εξωτερικά για να αντέχουν στους κακοδρόμους της εποχής. Τα κάρα τα έσερναν συνήθως δυνατά μουλάρια. Χρησιμοποιούνταν κυρίως για τη μεταφορά μεγάλων φορτίων, όπως βαρέλια με λάδι, σακιά με σιτάρι ή χαρούπια, οικοδομικά υλικά κά.
Στον Άγιο Νικόλαο θυμάμαι καλά τα κάρα της δεκαετίας του 60, όπως και τους ιδιοκτήτες τους, να κυκλοφορούν στην πόλη και να μεταφέρουν πάσης φύσεως υλικά, ιδίως οικοδομικά. Στο Ηράκλειο τα κάρα που θυμούμαι ήταν διαφορετικά. Είχαν μικρότερες ρόδες και η καρότσα τους ήταν πιο μεγάλη και πιο μακριά.
Σήμερα, παλιά κάρα μπορεί κανείς να δει μόνο σε λαογραφικά μουσεία ή ως διακοσμητικά στοιχεία σε αυλές σπιτιών ή και ξενοδοχείων, θυμίζοντας μια εποχή που, όπως είπαν, «οι ρυθμοί της ζωής ακολουθούσαν το βηματισμό των ζώων.
ΥΓ: Κάρο λέμε τις μέρες μας και ένα παλαιό ή άχρηστο όχημα: «Με τέτοιο κάρο θα με πας εκδρομή;».
