Διαβάσαμε στην ΑΝΑΤΟΛΗ για την παράσταση Καραγκιόζη, που δόθηκε από νέα παιδιά, στο παρκάκι που βρίσκεται στο Αμμούδι, κοντά στην Αστυνομία. Ανακαλώ και εγώ τις δικές μου αναμνήσεις από τον Καραγκιόζη. Τη δεκαετία του 60, εμείς τα παιδιά, πού βλέπαμε Καραγκιόζη; Ο Καραγκιόζης είχε στηθεί στον παραλιακό δρόμο, στο πεζοδρόμιο του κτιρίου που βρίσκεται κάτω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, μπροστά από το κοσμικό κέντρο της εποχής που τότε είχε την ονομασία «Ζέφυρος».Θυμάμαι καλά τους πάγκους που είχαν στηθεί για να καθόμαστε εμείς τα παιδιά.
Να σημειώσουμε ότι την εποχή αυτή δεν υπήρχε τηλεόραση και όλες οι άλλες δράσεις με τις οποίες ασχολούνται σήμερα τα παιδιά. Οι παραστάσεις του Καραγκιόζη τότε ήταν μία ξεχωριστή πηγή χαράς για το νεαρόκοσμο της πόλης.
Η Βαρβάρα Συμινελάκη- Ζουράρη στο βιβλίο της «Επιστροφή στο Λιμάνι του Φεγγαριού» αναφέρεται στην παιδική και νεανική της ηλικία, στη Νεάπολη και τον Άγιο Νικόλαο, μετά το 1940 και γράφει: «Πολλές φορές ερχόταν “Καραγκιόζης”, αλλά ποτέ δεν παίχτηκε στη χαρουπαποθήκη του “Λάμπη”. Το θέατρο στηνόταν στον παραλιακό δρόμο. Όλα τα παιδιά πηγαίναμε στον “Καραγκιόζη”, κουρελαρία και μη. Στη διάρκεια της παράστασης τρώγαμε φιστίκια από τους πλανόδιους πωλητές που περιφέρονταν ανάμεσα και έβλεπαν και αυτοί το έργο. Κανείς “μεγάλος” δεν παρακολουθούσε “Καραγκιόζη”. Δεν ήταν ευυπόληπτο είδος θέασης στον τότε παράδεισό μας. Οι γονείς και γενικώς οι μεγάλοι δεν καταδέχονταν τις παραστάσεις αυτές. Όμως τα παιδιά και μερικοί λιμανιώτες που καταλάβαιναν την απλότητα του χιούμορ του Καραγκιόζη και τις περίφημες καραγκιόζικες ατάκες, γελούσαν και ξεφάντωναν…»!
ΛΕΩΝ. Κ.
