Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασαν συμπολίτες μας τα όσα γράψαμε προ ημερών για την περιοχή Χαβάνια του Αγίου Νικολάου.
Ο κ. Μιχάλης Πεδιαδίτης μας πληροφόρησε ότι «τη δεκαετία του 50 και του 60, που ζούσα στα Λενικά και πήγαινα με τα πόδια στο σχολείο του Αγίου Νικολάου, στη διαδρομή μου περνούσα από τα Χαβάνια» και διευκρινίζει ότι «η παραλία Χαβάνια είναι αυτή που σήμερα χρησιμοποιεί το ξενοδοχείο Μιραμπέλλο ανατολικά από το κεφάλι του Σαρακηνού. Εκεί υπήρχαν αμμουδερά πετρώματα από τα οποία οι πατεράδες μας έκοβαν κομμάτια, τα σκαλίζανε και τα έκαναν βάσεις για τα σταμνιά, σταμναστάτες για τη σταθερότητα των σταμνιών. Σήμερα αυτά δεν υπάρχουν στα Χαβάνια, αλλά θα τα δούμε πιο δυτικά, στα Πλευρά, στη θέση που λέμε Αμμούδες. Στην παραλία λοιπόν Χαβάνια υπήρχαν αυτά τα πετρώματα με σχήμα αρόλιθου, τα οποία είχαν το σχήμα των χαβανιών, σαν και αυτά που χρησιμοποιούσαν οι παλιοί άνθρωποι για να κοπανίζουν το αλάτι και το πιπέρι. Εκεί υπήρχε και η σπηλιά, που αναφέρεται στο άρθρο και παιδιά εμείς μπαίναμε μέσα και παίζαμε. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει πλέον.
Όσο για το λινάρι, το άπλωναν βορειοδυτικά της παραλίας, προς το κεφάλι του Σαρακηνού, επάνω στα μεγάλα βράχια». Για τη σημερινή παραλία που εμείς τώρα κολυμπάμε και αποκαλούμε Χαβάνια ο κ. Πεδιαδίτης θυμάται «να είναι γεμάτη με πολλούς χοχλάκους, που τους κατέβαζε ο μικρός ποταμός και πολλούς σκίνους».
Στο ίδιο πνεύμα μας μίλησε και ο κ. Δημήτρης Μαστοράκης, από τη Φουρνή, ο οποίος συχνά περνούσε από τα Χαβάνια στο δρόμο του για τα Λενικά, όπου έμεναν συγγενείς του: «Περνούσαμε από την παραλία και βλέπαμε κάποια μαυριδερά από τη θάλασσα βράχια που μοιάζανε με ογκώδη χαβάνια, όπως αυτά που χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες στην κουζίνα τους για να κοπανίζουν το αλάτι και το πιπέρι.»
ΥΓ.: Χαβάνια από την τουρκική λέξη havan= γουδί, κοπανιστήρι.
ΛΕΩΝ. Κ.
