Η είδηση, πλέον, όπως εύστοχα ειπώθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες της Περιφέρειας Κρήτης, δεν είναι ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών κατεβαίνει στο νησί. Η είδηση, και μάλιστα αυτή που θα καθορίσει την καθημερινότητά μας για τα επόμενα χρόνια, είναι ότι ουσιαστικά το Υπουργείο «μετακομίζει» στην Κρήτη. Η πρόσφατη ευρεία σύσκεψη εργασίας στο Ηράκλειο, με τη συμμετοχή του Περιφερειάρχη Σταύρου Αρναουτάκη, του Υφυπουργού Υποδομών Νίκου Ταχιάου, του Γενικού Γραμματέα Δημήτρη Αναγνώπουλου, κατασκευαστών και, κυρίως, της ηγεσίας της Αστυνομίας και της Τροχαίας ΒΟΑΚ, ήρθε να επιβεβαιώσει μια σκληρή πραγματικότητα: Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο του νησιού μπαίνει στην πιο κρίσιμη και επώδυνη φάση του. Εγκαταλείπουμε πλέον τη σφαίρα των μακετών, των υποσχέσεων και των σχεδιασμών επί χάρτου και εισερχόμαστε στην εποχή της σκόνης, των εργοταξίων και των αναπόφευκτων κυκλοφοριακών εμφραγμάτων. Και αυτό, εν μέσω μιας τουριστικής περιόδου που αναμένεται να σπάσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ.
Το Δόγμα του Υπουργείου: Στενό Μαρκάρισμα και Αποφυγή Κόστους
Τι ακριβώς επιδιώκει το Υπουργείο Υποδομών με αυτή τη διαρκή παρουσία; Η απάντηση είναι πολυεπίπεδη. Πρωτίστως, η πολιτική ηγεσία θέλει να βρίσκεται αδιάλειπτα στην Κρήτη για να παρακολουθεί την εξέλιξη του έργου με το «όπλο παρά πόδα». Στόχος είναι να δίνονται ακαριαίες λύσεις στα τεχνικά και γραφειοκρατικά προβλήματα που νομοτελειακά προκύπτουν σε ένα τόσο σύνθετο εγχείρημα, ώστε να αποφευχθούν οι καθυστερήσεις. Στα δημόσια έργα, και δη σε αυτά που συγχρηματοδοτούνται από αυστηρά ευρωπαϊκά ταμεία, η καθυστέρηση μεταφράζεται σε αβάσταχτο οικονομικό κόστος.
Τα δύο μεγάλα πολιτικά στοιχήματα του Μαξίμου στην Κρήτη
Αλλά δεν είναι μόνο το οικονομικό κόστος. Είναι και το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει ο τουρισμός (αυτό που όλοι αποκαλούν «η βαριά βιομηχανία του νησιού»), που ήδη ταλαιπωρείται και θα ταλαιπωρηθεί περαιτέρω από τα ανοιχτά μέτωπα του δρόμου. Είναι το κόστος που επωμίζονται οι ντόπιοι, οι οποίοι καλούνται να βιώσουν μια εξαιρετικά δύσκολη συνθήκη στην καθημερινότητά τους, στις μετακινήσεις τους προς την εργασία τους, στη μεταφορά των αγροτικών τους προϊόντων.
Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά πως η καθημερινή ταλαιπωρία του πολίτη γεννά δυσαρέσκεια. Και αυτή η δυσαρέσκεια γεννά, με τη σειρά της, πολιτικό κόστος.
Σε μια άτυπη, αλλά ήδη αισθητή, προεκλογική περίοδο, το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει την πολυτέλεια να μετατρέψει το μεγαλύτερο έργο της χώρας σε πεδίο μικροπολιτικής φθοράς. Η διαρκής διαβούλευση με την Αυτοδιοίκηση (Περιφέρεια και Δήμους) λειτουργεί ως δικλείδα ασφαλείας, ώστε οι κραδασμοί να απορροφώνται και να μην μετατρέπονται σε κοινωνικές εκρήξεις.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
- Απόσπασμα από τη στήλη ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ της έντυπης έκδοσης της ΑΝΑΤΟΛΗΣ
