ΣΕ 10 ΗΜΕΡΕΣ η χώρα µας εγκαταλείπει µια µακρά µνηµονιακή περίοδο 9 ετών, η οποία αφήνει πίσω της 924.000 ανέργους, 250.000 επιχειρήσεις να έχουν βάλει λουκέτο και τους πολίτες να έχουν ληξιπρόθεσµες οφειλές στην εφορία, στα ασφαλιστικά ταµεία και στις τράπεζες ύψους 227 δισ. ευρώ.
Κατά τη διάρκεια των µνηµονίων οι εκάστοτε κυβερνήσεις προσπάθησαν µε την επιβολή εξοντωτικών φόρων να επιτύχουν την πολυπόθητη δηµοσιονοµική εξυγίανση.
Ωστόσο, η δραµατική µείωση των εισοδηµάτων επέφερε συρρίκνωση της κατανάλωσης, µε αποτέλεσµα οι φόροι που έµπαιναν στα κρατικά ταµεία να είναι λιγότεροι σε σχέση µε την προ κρίσης εποχή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2016 ο φόρος στα εισοδήµατα ανήλθε στα 18 δισ. ευρώ, και το 2017 στα 20 δισ. ευρώ, όταν το 2010 είχαν µπει στα κρατικά ταµεία σχεδόν 18,7 δισ. ευρώ.
Σε ένα δείγµα 251.000 επιχειρήσεων, οι 158.000 είτε είναι ζηµιογόνες, είτε δεν έχουν καθόλου κέρδη και µόλις 72.000 έχουν κέρδη έως 60.000 ευρώ.
Αναλυτικά, 9 στις 10 επιχειρήσεις είτε είναι ζηµιογόνες, είτε έχουν πολύ µικρά κέρδη, ενώ οι βεβαιωµένοι φόροι των επιχειρήσεων ανέρχονται σε 4,27 δισ. ευρώ.
Πιστεύω ότι είναι πολύ πρόωρο να εφησυχάσει κανείς από όσους δραστηριοποιούνται στη µικροµεσαία επιχειρηµατικότητα και θα είναι τραγικό λάθος να συµπεράνει ότι τα δύσκολα πέρασαν, αφού η πραγµατική οικονοµία έχει µεν δείξει σηµάδια βελτίωσης σε κάποιους κλάδους, αλλά σίγουρα είναι ακόµα ευάλωτη σε εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους.
Ηδη το πρώτο δεκαήµερο του Αυγούστου οι πωλήσεις των καταστηµάτων κινούνται σε χαµηλά επίπεδα, καθώς 2,5 εκατοµµύρια φορολογούµενοι έπρεπε να πληρώσουν στο τέλος Ιουλίου 1,2 δισ. ευρώ σε φόρους εισοδήµατος.
Χρήµατα που λείπουν από την αγορά και αυτό γίνεται αντιληπτό αµέσως απ’ όλους τους εµπόρους.
Η Ελληνική Συνοµοσπονδία Εµπορίου και Επιχειρηµατικότητας θεωρεί ότι στη µεταµνηµονιακή εποχή η µείωση των φόρων θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για το οικονοµικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Προς αυτή την κατεύθυνση, και µε στόχο να επιβιώσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι επαγγελµατίες, θα πρέπει να µειωθεί ο φόρος για τις επιχειρήσεις από το 29% στο 26% και σταδιακά στο 20%, καθώς και οι ασφαλιστικές εισφορές, που δηµιουργούν ένα υπερβολικό µη µισθολογικό κόστος.
Επίσης, θα πρέπει να µειωθεί ο ΦΠΑ σε κλάδους της οικονοµίας όπως, για παράδειγµα, η εστίαση, η ναυπιγοεπισκευαστική, ο τουρισµός, οι ναυτιλιακές υπηρεσίες και οι θαλάσσιες µεταφορές, για να µπορέσουµε -αν µη τι άλλο- να είµαστε ανταγωνιστικοί µε τους συναδέλφους των γειτονικών χωρών.
Στην Ελλάδα ο ΦΠΑ από φόρος προστιθέµενης αξίας έχει µετατραπεί σε… προστιθέµενο φόρο.
H µεταµνηµονιακή περίοδος, όπως όλα δείχνουν, θα αποδειχθεί εξίσου δύσκολη µε την περίοδο των τριών µνηµονίων, αλλά ας ελπίσουµε ότι θα περιοριστεί σε µία µόνο τετραετία. Πολύ φοβα- µαι ότι η µεταµνηµονιακή υπερφορολόγηση θα λειτουργήσει σε βάρος των επενδύσεων, ενώ τα µεταµνηµονιακά υπερπλεονάσµατα θα πλήξουν την ανάπτυξη.
Για την πραγµατική οικονοµία µια ουσιαστική έξοδος από τα µνηµόνια κανονικά θα έπρεπε να σηµατοδοτεί την αύξηση της κερδοφορίας όλων των επιχειρήσεων, την επαναφορά της ρευστότητας και το τέλος της υπερφορολόγησης φυσικών και νοµικών προσώπων. Ιδωµεν!
www.real.gr
