Για την κατάσταση γύρω από την ομάδα τα τελευταία χρόνια αναφέρθηκε η πρόεδρος του Κόρφου Ελούντας Δέσποινα Χασιώτη, αναφέροντας αναλυτικά:
«Εδώ και πέντε χρόνια, από τη θέση του προέδρου του Κόρφου Ελούντας μαζί με ελάχιστους ανθρώπους που δεν είναι καν στην διοίκηση, δίνουμε έναν καθημερινό αγώνα για να κρατήσουμε αυτή την ομάδα ζωντανή. Έναν αγώνα που πολλές φορές δίνουμε μόνοι μας, με δυσκολίες, θυσίες, προσωπικό χρόνο και οικονομικές απαιτήσεις, χωρίς την ουσιαστική στήριξη που θα περιμέναμε από την τοπική κοινωνία και την πλειοψηφία του χωριού.
Κι όμως, η ομάδα συνεχίζει να υπάρχει χάρη στην επιμονή μας, αλλά και χάρη σε κάποιους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας. Χορηγοί και φίλοι της ομάδας, που πραγματικά βοηθούν όσο μπορούν και πολλές φορές βάζουν πλάτη για να συνεχίσει να υπάρχει ο Κόρφος. Γιατί, πάνω απ’ όλα, θεωρούμε πως είναι κρίμα ένα χωριό σαν την Ελούντα να μην έχει τη δική του ποδοσφαιρική ομάδα. Μια ομάδα που εκπροσωπεί το χωριό, δίνει ζωή στον αθλητισμό του και κρατά ζωντανή μια σημαντική αθλητική παρουσία στον τόπο μας.
Θέλω, όμως, να σταθώ και σε κάποιους ανθρώπους που αξίζουν πραγματικά τον σεβασμό μας. Στους ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στην ομάδα εδώ και τέσσερα χρόνια, από τα πρώτα της βήματα, που έχουν μείνει στα δύσκολα, που έχουν πονέσει αυτή τη φανέλα και έχουν αποδείξει έμπρακτα τι σημαίνει να είσαι μέλος μιας ομάδας. Και το πιο σημαντικό είναι ότι κάποιοι από αυτούς δεν είναι καν από την Ελούντα. Κι όμως, έχουν αγκαλιάσει τον Κόρφο, έχουν πιστέψει σε αυτόν και συνεχίζουν να προσφέρουν. Αυτό και μόνο δείχνει πως η αγάπη για μια ομάδα δεν έχει να κάνει μόνο με την καταγωγή, αλλά με την καρδιά, τη διάθεση και την πίστη σε αυτό που εκπροσωπεί.
Παράλληλα, γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια να χτίσουμε το μέλλον της ομάδας μέσα από το αναπτυξιακό κομμάτι και τις ακαδημίες μας. Γιατί μια ομάδα δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στο σήμερα. Πρέπει να επενδύει στα παιδιά, να τους δίνει τη δυνατότητα να αθληθούν, να μάθουν, να εξελιχθούν και, γιατί όχι, να φορέσουν αύριο τη φανέλα της πρώτης ομάδας. Χωρίς ακαδημίες, χωρίς νέα παιδιά και χωρίς σωστές βάσεις, καμία ομάδα δεν μπορεί να έχει πραγματική προοπτική και διάρκεια. Και αυτό είναι κάτι που προσπαθούμε να χτίσουμε με κόπο, υπομονή και επιμονή.
Και αναρωτιέται κανείς: Γιατί τα λέω όλα αυτά;
Τα λέω γιατί η Ελούντα τα τελευταία δύο χρόνια περνάει μια δύσκολη περίοδο. Μια περίοδο με προβλήματα, αποχωρήσεις και δυσκολίες που θα μπορούσαν εύκολα να οδηγήσουν στην εγκατάλειψη. Παρ’ όλα αυτά, ο Κόρφος είναι ακόμα εδώ!
Είναι άσχημο να ακούγεται ότι η Ελούντα θα διαλυθεί. Ακόμα πιο άσχημο είναι να αισθάνεσαι πως υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να συμβεί αυτό. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί κάποιος να θέλει να σβήσει μια ομάδα από το χωριό του, αντί να προσπαθήσει να τη στηρίξει, έστω και με τον δικό του τρόπο.
Και ας μην ξεχνάμε κάτι: Πέρσι έφυγαν ποδοσφαιριστές, υπήρξαν δυσκολίες, όμως ο Κόρφος δεν τα παράτησε. Έμεινε όρθιος και πάλεψε μέχρι το τέλος! Γιατί έτσι είναι οι ομάδες που έχουν ανθρώπους να πιστεύουν σε αυτές. Δεν εγκαταλείπουν με την πρώτη δυσκολία, ούτε διαλύονται επειδή κάποιοι θεωρούν ότι έφτασε το τέλος τους.
Δεν γράφω αυτά τα λόγια για να κατηγορήσω κανέναν ούτε για να ζητήσω αναγνώριση. Τα γράφω γιατί θεωρώ πως κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται, ειδικά όταν πίσω από μια ομάδα υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν καθημερινά, χωρίς πάντα να φαίνεται το πραγματικό μέγεθος της προσπάθειάς τους.
Ο Κόρφος δεν ανήκει σε έναν πρόεδρο, σε έναν προπονητή ή σε μερικούς ποδοσφαιριστές. Ο Κόρφος ανήκει στην Ελούντα! Και αν πραγματικά θέλουμε να έχει μέλλον, πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι δεν αρκεί να λέμε πως θέλουμε την ομάδα. Πρέπει να το αποδεικνύουμε και στην πράξη.
Εγώ, από τη δική μου πλευρά, εδώ και πέντε χρόνια προσπαθώ να κρατήσω αυτή την προσπάθεια ζωντανή. Με όσα μέσα διαθέτουμε, με όσες δυνάμεις έχουμε και με τη βοήθεια των ανθρώπων που πραγματικά στέκονται δίπλα μας. Δεν ξέρω τι δυσκολίες θα φέρει η επόμενη μέρα, ξέρω όμως ότι μέχρι σήμερα δεν εγκαταλείψαμε.
Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν αυτή την ομάδα, ποδοσφαιριστές που τιμούν τη φανέλα, παιδιά που έρχονται στις ακαδημίες και φίλοι που βοηθούν αθόρυβα, ο Κόρφος θα έχει λόγο να συνεχίζει.
Γιατί η διάλυση μιας ομάδας είναι εύκολη. Το δύσκολο είναι να την κρατήσεις ζωντανή όταν όλα μοιάζουν εναντίον σου. Και εμείς, πέντε χρόνια τώρα, επιλέγουμε να παλεύουμε.
Ο Κόρφος Ελούντας είναι ακόμα εδώ. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν σε αυτόν, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να παραμείνει εδώ».
