Δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο εργαζόμενοι στον δημόσιο και αυτοδιοικητικό τομέα, στα σώματα ασφαλείας, επαγγελματίες, μέλη συλλόγων και απλοί πολίτες να συνεργάζονται όλοι μαζί για το καλό 112 ανθρώπων που ούτε γνωρίζουν και ούτε πιθανά πρόκειται ποτέ να δουν ξανά στην ζωή τους.
Να μην κοιτούν όλοι αυτοί την ώρα και έως αργά το βράδυ, με την βοήθεια από τα φώτα των οχημάτων, να προσπαθούν να δημιουργήσουν έστω πρόχειρες συνθήκες, ώστε να μπορέσουν αυτοί οι συνάνθρωποί μας που ήρθαν από μακριά να φιλοξενηθούν.
Να οδηγούν με τις ώρες συλλέγοντας απαραίτητα υλικά και προϊόντα, να κουβαλούν τη βοήθεια και να παραμένουν στο χώρο του κλειστού γυμναστηρίου της Νεάπολης, μήπως κάποιος κάτι χρειαστεί.
Και έδωσαν τα χέρια οι άνθρωποι του Λιμενικού στους εργαζόμενους στο δήμο και συγκεκριμένα στην περιοχή της δημοτικής κοινότητας Νεάπολης λέγοντάς τους πως έχουν συνδράμει σε πολλές παρόμοιες περιπτώσεις, τέτοια όμως προσοχή και προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων μόνο εδώ είδαν.
Όλα αυτά από ανθρώπους που ποτέ δεν έχουν κάνει κοινή άσκηση αντιμετώπισης τέτοιων καταστάσεων ούτε καν έχουν παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο σχετικό, μιλάμε για ανθρώπους που ποτέ δεν έχουν συνεργαστεί μεταξύ τους σε καμία άλλη περίπτωση και για κανένα άλλο λόγο.
Τέτοια η διάθεση προσφοράς. Και παρ’ ότι χθες το μεσημέρι η θερμοκρασία στη Νεάπολη ξεπερνούσε τους 35 βαθμούς – μέχρι και ο ήλιος βρίσκονταν με περίσσια δύναμη από πάνω τους – ολοένα και πλήθαιναν τα χέρια και ερχόντουσαν πιο πολλά υλικά, πετσέτες, σεντόνια, προϊόντα σωματικής καθαριότητας, παιχνίδια και τρόφιμα για τα παιδιά.
Όλοι ήθελαν κάτι να κάνουν, κάτι να προσφέρουν, κάπου να βοηθήσουν, οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου Νεάπολης ακούραστα και αυτοί προσέφεραν την βοήθεια που χρειάζονταν οι μετανάστες, που τους ταλαιπωρούσαν κεφαλαλγίες και συμπτώματα αφυδάτωσης, πονόλαιμοι κ.α. Μέλη εθελοντικών ομάδων κουβαλούσαν ρούχα και τρόφιμα, χωρίς να παύσουν να χαμογελούν, ενώ ο ιδρώτας όχι απλά έσταζε στα πρόσωπα τους αλλά σύρωνε όπως στην Κρήτη λέμε.
Τέτοιες στιγμές καταλαβαίνεις, νοιώθεις και αισθάνεσαι ότι η ανθρωπιά είναι το παν, πόσο η συνεργασία βοηθά και πόσο η συμμετοχή δείχνει ότι είμαστε όλοι μαζί δίπλα σε άλλους ανθρώπους λες και είναι δικοί μας, λες και τους γνωρίζουμε.
Το σημαντικό είναι και αποδείχτηκε στη Νεάπολη την πρώτη μέρα και θα συνεχίσει να αποδεικνύεται ότι είναι μια ευκαιρία αυτή η κατάσταση για να μετρήσουμε δυνάμεις σαν κοινωνία, σαν άνθρωποι, σαν φορείς, σαν συνεργάτες.
Όσες μέρες και αν χρειαστούν θα είμαστε εκεί για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, να βοηθηθούμε μεταξύ μας, για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που δεν ξέρουμε.
ΘΑΝΟΣ ΚΟΡΟΜΠΥΛΙΑΣ
