Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι μαθητές και οι μαθήτριες έρχονται αντιμέτωποι με πολλά προβλήματα σε σχέση με το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Έτσι, ενώ το σχολείο θα έπρεπε να είναι ένας χώρος δημιουργίας και γνώσης, πολλές φορές γίνεται πηγή άγχους και πίεσης.
Αρχικά, ένα από τα βασικότερα προβλήματα είναι η υπερβολική ύλη και ο τρόπος διδασκαλίας. Οι περισσότεροι μαθητές αισθάνονται ότι διαβάζουν απλώς για να γράψουν καλά στις εξετάσεις και όχι για να καταλάβουν πραγματικά αυτά που μαθαίνουν. Από την άλλη, το συνεχές τρέξιμο στα φροντιστήρια και τα διαγωνίσματα κάνουν τα παιδιά πολλές φορές να χάνουν τον ενθουσιασμό και τη διάθεσή τους για τη γνώση.
Ένα άλλο θέμα που τους απασχολεί είναι και η έλλειψη πρακτικών μαθημάτων και δραστηριοτήτων. Θα θέλαμε λοιπόν περισσότερες ευκαιρίες για ομαδικές εργασίες, δημιουργικά πρότζεκτ, τέχνες και αθλητισμό. Έτσι, το σχολείο θα μπορούσε να μας βοηθά να ανακαλύπτουμε τα ταλέντα μας και να προετοιμαζόμαστε καλύτερα για τη ζωή.
Τέλος, πολλοί μαθητές νιώθουν πως η φωνή τους δεν ακούγεται αρκετά. Θα ήταν ωραίο λοιπόν να συμμετέχουμε περισσότερο στις αποφάσεις που μας αφορούν, όπως στον τρόπο αξιολόγησης ή στις σχολικές δραστηριότητες.
Συνοψίζοντας, το σχολείο μπορεί να γίνει ένας χώρος πιο ανθρώπινος και δημιουργικός, αν ακουστούν πραγματικά οι ανάγκες των μαθητών. Γιατί τελικά το μέλλον της εκπαίδευσης είναι το μέλλον όλων μας.
Γεωργία και Αναστασία
Γ2 Τμήμα 3ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου
