Γέμισε και φέτος ο τόπος από αυτό το άγριο φυτό… Κάθε χρόνο και χειρότερα γιατί συνήθως καταλαμβάνει όλα τα ακαλλιέργητα χωράφια… και κάθε χρόνο υπάρχει και μεγαλύτερη εγκατάλειψη στα χωράφια.
Για την ονομασία του, ο φυσιοδίφης Γιώργος Αφορδακός μας ενημέρωσε ότι: «Είναι μαζοχόρτοι το όνομά τους, το λέμε και μάζες… που κόβανε παλιά και γεμίζανε τα στρώματα!», μας λέγει. «Στο Μαρόκο τα χρησιμοποιούν στις άκρες των δρόμων γιατί, λόγω ξηρασίας, είναι δύσκολο να αναπτυχθούν άλλα φυτά». Το φυτό διαθέτει μακριά βελονοειδή φύλλα και φυτρώνει σαν παράσιτο σε πολλά χωράφια και σε πυκνές ομάδες Δύσκολα εξαφανίζεται γιατί οι ρίζες του εισχωρούν βαθιά στο έδαφος. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό φυτό σε συνθήκες ξηρασίας, με ταχείς ρυθμούς ανάπτυξη.
Ο Μιχάλης Κασσωτάκης («Γλωσσικό Ιδίωμα των κατοίκων του Οροπεδίου Λασιθίου») αναφέρει ότι η μάζα είναι αρχαιοελληνική λέξη και δεν έχει τη σημασία με την οποία απαντάται ο όρος αυτός στην κοινή νεοελληνική. Χρησιμοποιείται, συνήθως, στον πληθυντικό αριθμό (μάζες) και σημαίνει χόρτα με πυκνές ρίζες, που συγκρατούν ποσότητα χώματος. Οι μάζες δυσκολεύουν το όργωμα των αγρών και μειώνουν την παραγωγικότητα του εδάφους. Στην επαρχία Ιεράπετρας το φυτό το λένε αλευρίδα.
Το επιστημονικό του όνομα φυτού είναι Hyparrheniahirta (υπαρένια) και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις, «υπό», που σημαίνει κάτω, και «άρρεν». Σε κάποιες περιοχές καλλιεργείται για διακοσμητικούς λόγους, αλλά και για διάφορες κατασκευές, όπως καλάθια και ψάθες, αλλά και για βοσκή των ζώων.
ΛΕΩΝ.Κ.
