Τις τελευταίες ημέρες με απασχολεί ο… Ξεροπόταμος του Αγίου Νικολάου. «Φταίνε», συμπολίτες μου, που μου ζήτησαν να σχολιάσω, κατά πόσο θα μπορούσε, μικρό μέρος του Ξεροπόταμου, δεξιά και αριστερά της γέφυρας, να δώσει λύση στο πάρκινγκ αυτοκινήτων την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Θεωρούν δεδομένο ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρέξει τους μήνες αυτούς…«εδώ δεν βρέχει όταν πρέπει, τους χειμερινούς μήνες!», μας λένε.
Έψαξα το θέμα και, παρά τη λογική του «αφού δεν βρέχει, η κοίτη είναι άχρηστη», η υλοποίηση μιας τέτοιας λύσης προσκρούει σε πολύ σοβαρά τεχνικά και νομικά εμπόδια:
α) Η κοίτη ενός ποταμού, ακόμα και αν φαίνεται «ξερή» για μεγάλα διαστήματα, δεν θεωρείται ποτέ άχρηστος χώρος. Η κλιματική αλλαγή έχει αυξήσει τη συχνότητα των έντονων και αιφνίδιων βροχοπτώσεων. Ακόμα και το καλοκαίρι!
β) Η νομοθεσία για την προστασία των υδατορεμάτων (όπως ο Ν. 4258/2014) είναι εξαιρετικά αυστηρή. «Η αυθαίρετη χρήση ή οριοθέτηση κοίτης ρεμάτων για στάθμευση οχημάτων θεωρείται κατάληψη δημόσιου χώρου και παρέμβαση σε υδάτινο σώμα. Σε περίπτωση πλημμυρικού επεισοδίου με υλικές ζημιές ή κίνδυνο ζωής, η ευθύνη για τη θεσμοθέτηση τέτοιας χρήσης (π.χ. από έναν Δήμο) θα ήταν τεράστια, καθώς η μετατροπή μιας κοίτης σε πάρκινγκ παραβιάζει τους κανόνες πολιτικής προστασίας».
Συμπέρασμα; Αν και το πάρκινγκ είναι όντως ένα κρίσιμο πρόβλημα για την πόλη μας, άδεια για πάρκινγκ στην κοίτη του Ξεροπόταμου είναι αδύνατον να δοθεί.
Ο ποταμός μας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα «στοιχείο της φυσικής υποδομής της πόλης», που προσφέρει ασφάλεια και περιβαλλοντική ανάσα και όχι ως χώρος προς αξιοποίηση για στάθμευση. Η λύση θα πρέπει να αναζητηθεί σε οργανωμένους δημοτικούς χώρους ή ιδιωτικά πάρκινγκ που πληρούν τις προϋποθέσεις ασφαλείας.
ΛΕΩΝ.Κ.
