Η συγκομιδή της ελιάς που άρχισε φέτος πρόωρα στην Κρήτη, βοηθούντος και του καιρού, ολοκληρώθηκε ήδη σε αρκετές περιοχές πριν τις πρόσφατες κακοκαιρίες και σε λίγες μόνο περιοχές της Ανατολικής Κρήτης υπάρχουν ακόμη ελάχιστοι ελαιώνες που δεν έχουν συγκομιστεί.
Ωστόσο, από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, τα πρόσημα όλων των παραμέτρων που συνθέτουν το εισόδημα των ελαιοπαραγωγών, η παραγωγή, η ποιότητα και οι τιμές, φαίνεται πως είναι τελείως αρνητικά.
Η παραγωγή ελαιολάδου στην Ελλάδα την τρέχουσα περίοδο 2018/19, η οποία από την αρχή εκτιμήθηκε αρκετά χαμηλότερη από τον μέσο όρο γύρω στους 225 χ.τ., στην Ελλάδα φαίνεται να είναι αρκετά χαμηλότερη. Από δικές μας πληροφορίες και εκτιμήσεις Ιταλικών ΜΜΕ είναι ζήτημα αν φτάσει τους 190 χ.τ.
Αλλά και στην Κρήτη, όπου επίσης από την αρχή εκτιμήθηκε αρκετά χαμηλή γύρω στους 70 χ.τ., τελικά φαίνεται να είναι αρκετά χαμηλότερη και ανομοιόμορφη. Καλή παραγωγή φαίνεται να υπήρξε κατά βάση στις περιοχές της Ανατολικής Κισάμου και Δυτικής Μεσσαράς, ενώ στις άλλες περιοχές φαίνεται να είναι πολύ κάτω του μέσου όρου. Συνολικά δεν φαίνεται να ξεπεράσει τους 60 χ.τ.
Η ποιότητα επίσης φαίνεται να σημείωσε μια γενική πτώση, αφού λάδια οξύτητας τριών γραμμών (0,3 βαθμούς) φαίνεται να είναι σπάνια σε όλη την χώρα. Η πλειονότητα φαίνεται να κυμαίνεται μεταξύ 0,5-0,6 βαθμούς, ενώ δεν λείπουν και περιπτώσεις με οξύτητες μεγαλύτερες μέχρι και 0,8-1,2 βαθμούς!
Βασική αιτία για την πτώση της ποιότητας αναμφίβολα είναι η πλημμελής εφαρμογή της δακοκτονίας, η οποία και φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, εφαρμόστηκε με πλείστα προβλήματα.
Ο προϋπολογισμός συνέχισε να είναι περικείμενος κατά 50%, ενώ οι ακατανόητες καθυστερήσεις στην προμήθεια των φαρμάκων και την πρόσληψη των ελεγκτών της εφαρμογής (τομεαρχών) όχι μόνο δεν έλειψαν, αλλά εντάθηκαν θεαματικά φέτος.
Από την άλλη πλευρά η πρόταση του ΣΕΔΗΚ για περιφερειοποίηση της δακοκτονίας με πλήρη αποκέντρωση, πόρων, δαπανών και αρμοδιοτήτων, τουλάχιστον για την Κρήτη, δε φαίνεται να έχει απασχολήσει σοβαρά ούτε τους πολιτικούς, ούτε τους αρμοδίους.
Οι τιμές παραγωγού, από την άλλη πλευρά, κατά τρόπο παράδοξο και αντίθετο με τον νόμο προσφοράς- ζήτησης, χαρακτηρίστηκαν από πτωτικές τάσεις. Και ενώ στην Ιταλία, που είχε επίσης χαμηλή παραγωγή, οι τιμές για τα εξαιρετικά παρθένα συνεχώς αυξάνονται, στην Ελλάδα και στην Κρήτη είναι χαμηλότερες ακόμη και από την Ισπανία, η οποία σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις έχει αρκετά υψηλή παραγωγή.
ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ
Ο Νίκος Μιχελάκης είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Διευθυντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστημονικός Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ.



































































































