Για μία ακόμη αγωνιστική χρονιά, οι αθλητές και οι αθλήτριες κολύμβησης και υδατοσφαίρισης του ΝΟΑΝ βρίσκονται αντιμέτωποι με το ίδιο σκηνικό. Προβλήματα στη λειτουργία του κολυμβητηρίου και στην ποιότητα του νερού, που τους κρατούν εκτός πισίνας εν μέσω αγωνιστικής περιόδου.
Από την αρχή της εβδομάδας οι προπονήσεις έχουν διακοπεί (σήμερα αναμένεται νέος έλεγχος για να διαπιστωθεί αν είναι εφικτό να επαναρχίσουν), ενώ οι επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις ακολουθούν τα ερχόμενα Σαββατοκύριακα.
Η διακοπή της προπονητικής διαδικασίας στο αποκορύφωμα της προετοιμασίας δεν είναι μια απλή «δυσκολία». Στον αγωνιστικό αθλητισμό, κάθε ημέρα εκτός νερού μεταφράζεται σε απώλεια φυσικής κατάστασης, ρυθμού και αγωνιστικής ετοιμότητας. Πρόκειται για μήνες δουλειάς που κινδυνεύουν να πάνε χαμένοι, με άμεσες συνέπειες τόσο στις επιδόσεις όσο και στην ψυχολογία των αθλητών και αθλητριών.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι συγκυριακό. Είναι επαναλαμβανόμενο. Κάθε χρόνο, την ίδια περίπου περίοδο, η λειτουργία της μοναδικής πισίνας του νομού τίθεται υπό αμφισβήτηση. Και κάθε χρόνο, οι δεκάδες αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιών που στελεχώνουν τα τμήματα του Ομίλου, από τα τμήματα εκμάθησης μέχρι τα αγωνιστικά και το aqua aerobic, βιώνουν την ίδια ανασφάλεια.
Είναι σαφές ότι μια κολυμβητική εγκατάσταση έχει ιδιαίτερες τεχνικές και λειτουργικές απαιτήσεις. Διαχείριση θερμοκρασίας, χημικής ισορροπίας νερού, ενεργειακό κόστος, φωτισμός, συντήρηση μηχανολογικού εξοπλισμού. Όμως αυτές οι ιδιαιτερότητες δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμη δικαιολογία για το ετήσιο «άνοιξε-κλείσε» της πισίνας, και μάλιστα σε χρονική περίοδο κρίσιμη για την αγωνιστική κορύφωση.
Την ίδια στιγμή, στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της Κρήτης παρατηρείται κινητικότητα και επενδυτικός σχεδιασμός στον υγρό στίβο. Στο Ηράκλειο προαναγγέλλεται νέα πισίνα 25 μέτρων. Στο Ρέθυμνο δρομολογείται κολυμβητήριο 50 μέτρων. Στα Χανιά δημιουργήθηκε νέα 25άρα πισίνα μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες, ενώ το παλαιό κολυμβητήριο ανακατασκευάζεται πλήρως για τις τρεις πισίνες του 12,5 μ., 25 μ. και 50 μ.
Αντιθέτως, ο Άγιος Νικόλαος, μια πόλη με βαθιά ναυταθλητική παράδοση και έναν Όμιλο με ιστορία άνω των πενήντα ετών, δεν ζητά το υπερβολικό. Δικαιούται τουλάχιστον μια εγκατάσταση που να λειτουργεί απρόσκοπτα και με επάρκεια. Καθώς, το «κάτι καλύτερο» που συζητείται εδώ και δεκαετίες παραμένει στα χαρτιά, ενώ η καθημερινότητα περιορίζεται στη διαχείριση της φθοράς.
Οι άνθρωποι του ΝΟΑΝ έχουν επιλέξει διαχρονικά χαμηλούς τόνους. Αυτή η στάση, ωστόσο, δεν πρέπει να παρερμηνεύεται ως ανοχή ή αδυναμία. Η πισίνα παραμένει χωρίς επαρκή φωτισμό από το περασμένο καλοκαίρι, όταν αφαιρέθηκαν οι παλιοί πυλώνες με την προσδοκία ότι οι νέοι θα τοποθετούνταν τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Τέσσερις μήνες μετά, η εξέλιξη του έργου παραμένει ασαφής.
Στο μεταξύ, φιλοξενήθηκαν αγώνες κολύμβησης και υδατοσφαίρισης με συμμετοχή Ομίλων από όλη την Κρήτη και εκτός νησιού. Η εικόνα του φωτισμού δεν ανταποκρινόταν στο επίπεδο που αρμόζει σε μια σύγχρονη διοργάνωση. Οι εντυπώσεις που αποκομίζουν οι φιλοξενούμενοι δεν αφορούν μόνο μια αθλητική εγκατάσταση. Αφορούν συνολικά την εικόνα της πόλης.
Παράλληλα, είχε γίνει γνωστό η προμήθεια θερμομονωτικής «κουβέρτας» για τη διατήρηση της θερμοκρασίας του νερού κατά τις νυχτερινές ώρες, με στόχο τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και του λειτουργικού κόστους. Καθώς ο χειμώνας ολοκληρώνεται και η άνοιξη πλησιάζει, ούτε αυτή η παρέμβαση έχει υλοποιηθεί.
Η συγκυρία γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη καθώς βρισκόμαστε στον Μάρτιο, περίοδο κατά την οποία αυξάνεται το ενδιαφέρον για νέες εγγραφές μικρών παιδιών ενόψει καλοκαιριού. Ο ΝΟΑΝ έχει ήδη γνωστοποιήσει την πρόθεσή του να ενεργοποιήσει από 1η Απριλίου τα τμήματα της μικρής πισίνας, μια εξαιρετικά θετική πρωτοβουλία για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Όμως για να καταστεί αυτό εφικτό απαιτούνται άμεσες τεχνικές παρεμβάσεις ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει τις δραστηριότητες.
Το διακύβευμα ξεπερνά τα όρια ενός συλλόγου ή ενός δήμου. Το Λασίθι έχει απομείνει με ένα και μοναδικό κολυμβητήριο, το οποίο οφείλει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού. Δεν εξυπηρετεί μόνο αθλητές και αθλήτριες του Δήμου Αγίου Νικολάου, αλλά κάθε νέο και νέα του νομού που επιθυμεί να ασχοληθεί με τον υγρό στίβο, ιδίως από τη στιγμή που οι πισίνες σε Σητεία και Ιεράπετρα δεν λειτουργούν πλέον.
Η εύρυθμη και σταθερή λειτουργία της εγκατάστασης δεν αποτελεί «χάρη» προς τον Άγιο Νικόλαο. Είναι το αυτονόητο για έναν ολόκληρο νομό που επί χρόνια συνηθίζει να έρχεται τέταρτος σε επίπεδο Κρήτης.
Η αθλητική ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται στον ηρωισμό προπονητών, διοικήσεων και αθλητών. Απαιτεί υποδομές, προγραμματισμό και συνέπεια. Αν ο υγρός στίβος έχει μέλλον στο Λασίθι, η λύση στο πρόβλημα του κολυμβητηρίου οφείλει να είναι άμεση, ουσιαστική και κυρίως οριστική.
