Στην έναρξη της νέας ελαιοκομικής περιόδου σε ό,τι αφορά το συμβατικό ελαιόλαδο- η συγκομιδή αγουρέλαιου και βιολογικού έχει ξεκινήσει νωρίτερα – η περιοχή της Σητείας προσδοκά μία μεγάλη παραγωγή η οποία εκτιμάται γύρω στις 9 με 10 χιλιάδες τόνους. Το γεγονός αυτό είναι σίγουρα θετικό, ωστόσο, ζητούμενο όπως επισημαίνεται από την πλευρά του αγροτικού κόσμου, είναι να καταστεί δυνατή η συγκομιδή της παραγωγής και ασφαλώς να τύχει μίας τιμής που αξίζει το προϊόν και δικαιούνται οι παραγωγοί.
Το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας
Από την Πρωτοβουλία Αγροτών Σητείας ο κ. Κων. Κολυδάκης αναφέρθηκε στην κατάσταση, στη νέα ελαιοκομική σεζόν, μεταφέροντας τους εύλογους προβληματισμούς από την πλευρά του αγροτικού κόσμου, επισημαίνοντας παράλληλα την κρισιμότητα της φετινής ελαιοπαραγωγικής περιόδου όχι μόνο για τους παραγωγούς της περιοχής, την τοπική οικονομία και κοινωνία αλλά και την ίδια την ελαιοκαλλιέργεια.
Θετική εικόνα
Ο κ. Κολυδάκης ανέφερε ότι «η φετινή αναμένεται να είναι καλή χρονιά σε ό,τι αφορά την παραγωγή ελαιολάδου. Η τελευταία καλή σεζόν ήταν αυτή του 2021- 2022 με μία παραγωγή δέκα χιλιάδων εξακοσίων είκοσι τόνων στην περιοχή της Σητείας. Οι επόμενες μέχρι και σήμερα ήταν πολύ φτωχές σε παραγωγή, όχι μόνο στην Σητεία αλλά και σε ολόκληρο το νομό Λασιθίου.
Στα πολύ θετικά της νέας σεζόν, σύμφωνα με τα συγκεντρωθέντα στοιχεία, είναι και η αναμενόμενη ποιότητα του προϊόντος, η οποία εκτιμάται ότι θα είναι πολύ καλή, δεδομένου ότι δεν καταγράφονται προβλήματα λόγω δάκου.
Επιπρόσθετα οι καιρικές συνθήκες ως τώρα συμμάχησαν, βοήθησαν στην ελαιοπεριεκτικότητα, αλλά λειτούργησαν και υποστηρικτικά για τα ίδια τα δέντρα και για την επόμενη χρονιά, κάτι που ήταν ζητούμενο τις τελευταίες, αφού λόγω των αισθητά μειωμένων βροχοπτώσεων και της ξηρασίας είχαν στρεσαριστεί πολύ.
Σταδιακά αρχίζει λοιπόν εντός του Νοεμβρίου η ελαιοσυγκομιδή με τα προαναφερθέντα θετικά δεδομένα.
Ωστόσο δεν αρκούν για να χαρακτηριστεί η νέα σεζόν καλή, αφού θα πρέπει να μαζευτούν αρχικά οι ελιές από το χωράφι και να πωληθεί το ελαιόλαδο σε μία αξιοπρεπή τιμή για τον παραγωγό.
Έλλειψη εργατικών χεριών
Σε ό,τι αφορά την συγκομιδή είναι γνωστό το πρόβλημα της έλλειψης εργατικών χεριών γης στην ευρύτερη περιοχή, ενώ τα ημερομίσθια των 60 ευρώ ή και περισσοτέρων λειτουργούν ανασταλτικά για τους παραγωγούς, οι οποίοι ακόμα, μεταξύ άλλων δεν έχουν λάβει επιδοτήσεις- δεν έχει ολοκληρωθεί καν η διαδικασία υποβολής αιτήσεων ΟΣΔΕ- ώστε να μπορούν να στηριχθούν οικονομικά για αυτόν τον σκοπό, πέραν της διαβίωσης τους.
«Η έλλειψη εργατικών χεριών είναι δεδομένη, γεγονός που δημιουργεί εύλογη ανησυχία για το πώς θα συλλεχθούν οι ελιές. Ως Πρωτοβουλία Αγροτών έχουμε καταθέσει προτάσεις και στο Δήμο και στην Περιφέρεια. Είναι οξύμωρο αυτή τη στιγμή δίπλα μας να βρίσκονται χιλιάδες άνθρωποι που έχουν έρθει να δουλέψουν και την ίδια στιγμή να μην υπάρχουν εργατικά χέρια και να κινδυνεύουμε να μην μπορούμε να συγκομίσουμε.
Στην Ιεράπετρα είχαν γίνει αιτήσεις για να έρθουν μετακλητοί από το Βιετνάμ, ξαφνικά άλλαξε η Πρέσβης, δόθηκαν αρνητικές απαντήσεις και οι παραγωγοί στα θερμοκήπια βρίσκονται χωρίς εργατικά χέρια με κίνδυνο να τιναχθεί η καλλιέργεια, η παραγωγή τους στον αέρα. Την ίδια στιγμή λίγα βήματα παραπέρα υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν επειγόντως δουλειά για να επιβιώσουν. Είναι οξύμωρο. Στην πρόσφατη συνάντηση στην Περιφέρεια αιτηθήκαμε να ζητηθεί να δοθούν προσωρινές άδειες για να εργαστούν άνθρωποι τόσο στα θερμοκήπια όσο και στην ελαιοσυγκομιδή», συμπλήρωσε.
Τιμές
Μείζον θέμα επίσης είναι και οι τιμές του ελαιολάδου, αφού -όπως προαναφέρθηκε-ζητούμενο είναι να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του αγροτικού κόσμου, των παραγωγών, που βλέπουν να εκτοξεύεται τα τελευταία χρόνια το κόστος καλλιέργειας και οι τιμές του προϊόντος να μην καλύπτουν καν τα έξοδα. Για περιοχές όπως η Σητεία η οποία στηρίζεται εν πολλοίς, όπως είναι γνωστό στην ελαιοκαλλιέργεια, το ζήτημα είναι φλέγον.
«Η φετινή χρονιά θα είναι κομβικής σημασίας όσον αφορά την συνέχεια της παραμονής μας στο επάγγελμα. Το μεγαλύτερο αίτιο για αυτό είναι οι χαμηλές τιμές που φαίνεται να υπάρχουν και αυτή τη στιγμή με κύριο αίτιο τις χωρίς κανόνα εισαγωγές ελαιολάδου από τρίτες χώρες, κάτι που έγινε τον προηγούμενο χρόνο και δεν ξέρουμε αν θα συνεχίσουν και φέτος να γίνονται με τους ίδιους ρυθμούς.
Ακόμα, λένε ότι η Ισπανία θα έχει μία μεγάλη παραγωγή. Στο παρελθόν, πολλές φορές, για να χειραγωγηθεί η αγορά έχουν υπάρξει τέτοιες αναφορές οι οποίες βέβαια στην πορεία διαψεύστηκαν. Το αποτέλεσμα σε σχέση με το αν η Ισπανία θα έχει μια πολύ μεγάλη παραγωγή φέτος ή όχι, θα αποτυπωθεί στις δεξαμενές πανευρωπαϊκά και θα το γνωρίζουμε με το πέρας της ελαιοσυγκομιδής, δηλαδή Φεβρουάριο -Μάρτιο, κι αφού έχουν δοθεί στη δημοσιότητα τα στοιχεία, τουλάχιστον από το Ισπανικό Υπουργείο.
Γιατί στην Ελλάδα τόσα χρόνια δεν έχουμε φροντίσει να οργανωθούμε ώστε να δίνονται τα ανάλογα στοιχεία την κατάλληλη χρονική στιγμή να γνωρίζουμε και να μπορούμε να βγάλουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα για το πώς πήγε η σεζόν και τι τιμές πρέπει να αναμένουμε. Αυτό δε συμβαίνει κι αν συνυπολογίσουμε όλους τους παράγοντες που συμβάλουν στο αποτέλεσμα μιας χρονιάς -καιρικές συνθήκες, κόστος καλλιέργειας, ποσότητα παραγωγής, εργατικά χέρια κλπ.- το να μην μπορείς να κάνεις μια πρόβλεψη για τις τιμές και να δέχεσαι ό,τι σου δίνουν, μεγεθύνει το πρόβλημα.
Ο αγρότης, βρίσκεται σε έναν αγώνα δρόμου και εν τέλει αποφασίζουν άλλοι για τον ίδιο. Έχουν σωρευτεί πολλά άλυτα προβλήματα που αν δεν αντιμετωπιστούν όλα μαζί παράλληλα, το επάγγελμα αυτό δεν θα υφίσταται σε λίγο καιρό με ό,τι αυτό σημαίνει για την κοινωνία, την οικονομία, τον πρωτογενή τομέα, την ελαιοκαλλιέργεια», κατέληξε ο κ. Κολυδάκης.
ΜΑΡΙΖΑ ΨΑΡΑΚΗ
