Χαιρετισμός του βουλευτή Λασιθίου ΣΥΡΙΖΑ Μανόλη Θραψανιώτη στην εκδήλωση της Βουλής για τον Νίκο Κούνδουρο:
Με ιδιαίτερη τιμή αλλά και συγκίνηση, από αυτό εδώ το βήμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, εκ μέρους των συμπολιτών μας του Δήμου Αγ. Νικολάου, αλλά και της Κρήτης γενικότερα, αποτίω ελάχιστο φόρο τιμής σε μια εξέχουσα προσωπικότητα, του πολιτισμού, των τεχνών και της πολίτικης, στον αγωνιστή της Αριστεράς, άξιο τέκνο του Δήμου μας, στον συμπολίτη Νίκο Κούνδουρο.
Ο Νίκος Κούνδουρος τίμησε και τιμήθηκε τόσο σε τοπικό όσο σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, για την προσφορά του στον πολιτισμό, τις τέχνες και την πολιτική.
Για την συμμετοχή στην εθνική αντίσταση και στον αγώνα για την απελευθέρωση από τη Γερμανική κατοχή, τιμήθηκε με το «παράσημο» τριών χρόνων εξορίας στον σύγχρονο «Παρθενώνα» της εποχής, την Μακρόνησο.
Για την προσφορά του στις Τέχνες και τον πολιτισμό, τιμήθηκε με την διεθνή αναγνώριση και καταξίωση ως πολυβραβευμένος σκηνοθέτης.
Είχα την τιμή να γνωρίσω τον Νίκο Κούνδουρο ως ενεργό συμπολίτη στον πολιτικό στίβο, στις εκδηλώσεις του πολιτισμού του Δήμου Αγ. Νικολάου όπου συμμετείχε ενεργά, αλλά και σε συναθροίσεις στο σπίτι του στον Άγιο Νικόλαο για την προβολή ταινιών και συζητήσεις.
Ο Νίκος λάτρεψε τον τόπο του και αγαπήθηκε από τους συμπολίτες του. Δέθηκε με τους ανθρώπους, πάσχιζε μαζί τους για να αναδείξει την μικρή άγνωστη κωμόπολη της δεκαετίας του ’60, σε ονομαστό τουριστικό προορισμό.
Με παρεμβάσεις, όπως στην λίμνη του Αγ. Νικολάου, σήμα κατατεθέν της πόλης, με ενεργό συμμετοχή και συνεργασία με τον τότε Δήμαρχο Ρούσο Καπετανάκη, στην δημιουργία της πρώτης ξενοδοχειακής μονάδας, το Μίνως Μπιτς. Η πόλη του ανταπέδωσε την αγάπη που της πρόσφερε απλόχερα. Τον τίμησε κατ επανάληψη με εκδηλώσεις, ενώ το έργο του “η Αρπαγή της Ευρώπης”, που φιλοτέχνησε ο επίσης εκλιπών Νίκος Σωτηριάδης και ο αδελφός του Παντελής, δεσπόζει στο λιμάνι της πόλης.
Διαβάζοντας το ημερολόγιο “Απειθάρχητη Μνήμη”, είναι σαν να φυλλομετράς την ιστορία της Ελλάδας. Ο Νίκος Κούνδουρος δεν καταγράφει απλά σαν παρατηρητής την ιστορία. Συνδιαμορφώνει την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από προσωπικά βιώματα. Αποτελεί μέρος της.
Αντίσταση, Εμφύλιος, Μακρόνησος , μεταπολίτευση, μέχρι και στις μέρες μας λίγο πριν μας αποχωριστεί. Ανακαλύπτεις επίσης ότι δεν κρατά τίποτα για τον εαυτό του. Με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο, με ευθύτητα, με τη ντομπροσύνη που τον διέκρινε, άλλοτε αυτοσαρκαζόμενος, με χιούμορ αλλά και με τρυφερότητα, όπως όταν αναφέρεται στον φίλο του Μάνο Χατζηδάκη. Με σεβασμό και αγάπη για την οικογένεια, περήφανος για τους αρχαίους φιλοσόφους αλλά και για τους σύγχρονους, στέκεται μπροστά μας σαν αρχάγγελος όπως συνήθιζε να εκφράζεται με την ζωγραφική.
«Γεννήθηκα Κρητικός και ήθελα να συντηρήσω τον μύθο του έντιμου Κρητικού» λέει ο ίδιος. Και τα κατάφερε. Τα κατάφερε με την αμέριστη συμπαράσταση και την αγάπη της συζύγου του Σωτηρίας, άξιο σύντροφο και συμπαραστάτη ως το τέλος της ζωής του.
Τον φαντάζομαι δίπλα στον Μάνο Κατράκη, τον Ντίνο Ηλιόπουλο και άλλους πολλούς, παρέα με τον Μάνο Χατζηδάκη να πασχίζουν για μια καλλίτερη Ελλάδα.
Η σκέψη μας τους συντροφεύει.
Σας ευχαριστώ.
