Λίγο καθυστερημένα αναζήτησα φέτος τις παιώνιες του Καθαρού (Paeonia clusii). Οποία όμως απογοήτευση, αλλά και οργή, διαπιστώνοντας ότι κάποιος ή κάποιοι θεώρησαν λογικό να πάνε και να κόψουν όλα τα άνθη. Δυστυχώς αυτός είναι ο πολιτισμός μας.
Τα λουλούδια γενικά, ιδίως τα ενδημικά είδη της Κρήτης, τα ανακαλύπτουμε, τα θαυμάζουμε, τα φωτογραφίζουμε, αλλά ποτέ δεν τα κόβουμε. Θα πρέπει αυτό να μπει στην κουλτούρα μας. Αυτές οι φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα, με μάτσο τα λουλούδια, όπως τα μανούσα, είναι απαράδεκτες. Η παιώνια της Κρήτης δεν είναι απλώς ένα λουλούδι, είναι ένα σπάνιο στολίδι της φύσης που χρειάζεται χρόνια για να αναπτυχθεί και να ανθοφορήσει. Όταν κόβουμε το άνθος, στερούμε από το φυτό τη δυνατότητα να παράγει σπόρους για την επόμενη γενιά. Η ομορφιά ενός αγριολούλουδου ανήκει στο τοπίο και όχι σε ένα βάζο, όπου θα πεθάνει σε δύο μέρες!
Ευτυχώς υπάρχει ένα ακόμα σημείο του Καθαρού, όπου υπάρχουν πολλές παιώνιες, αλλά είναι εντός περίφραξης βοσκού και έτσι είχαν καλύτερη τύχη.
ΛΕΩΝ.Κ.
