Μια ολιγομελής ομάδα του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου συμμετείχε φέτος στον εορτασμό του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου στον Καψά της Λάστρου Σητείας, που γίνεται κάθε χρόνο 28 με 29 Αυγούστου και φέτος συνέπεσε με την Πανσέληνο.
Η παρέα μας ξεκίνησε από την κεντρική πλατεία της Λάστρου, τον Καραβά στις 5.30 μμ, την Παρασκευή 28/9ου το απόγευμα, όπου μας υποδέχονται εκ των διοργανωτών ο Γιώργος Σακκάς και η Μαρία Μαρουκλή δίνοντας μας κουράγιο. Ανεβαίνουμε σιγά-σιγά από το όμορφο μονοπάτι, που ξεκινά απέναντι από την πλατεία και συνεχίζει ανηφορικά. Βλέποντας το χωριό να απομακρύνεται συνεχώς, παίρνεις κουράγιο γιατί η ανηφόρα είναι κουραστική κι ειδικά για τους άμαθους προσκυνητές, που κουβαλάνε και διάφορες προμήθειες και ανεβαίνουν παρέες – παρέες. Στην τελική ευθεία περπατάμε κατά μήκος του ρήγματος της Λάστρου, τις στεφανιές. Σε μια στροφή ξεπετάγεται το μοναχικό εκκλησάκι κατάλευκο πάνω απ’ το κεφάλι μας. Φιγούρες γύρω του δείχνουν ότι κάποιοι έχουν ήδη φτάσει, για να βρουν και μια καλή καβάτζα, καθώς ο αέρας αναμένεται δυνατός απόψε.
Τους χαιρετάμε και συνεχίζουμε προς τα πάνω. Από το διάσελο, δίπλα στα παλιά κτίσματα θα απολαύσουμε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα με τον ήλιο να κρύβεται πίσω απ’ την Ελούντα. Εδώ θα μας βρει ο Μανώλης Συλλιγνάκης, αθλητής ορεινού δρόμου με καταγωγή από τη γειτονική Σφάκα: «Πηγαίνετε εσείς και θα σας προλάβω» μας είχε πει το μεσημέρι, όπερ κι έπραξε. Με τον Μανώλη μαζί, που τρέχει εδώ τακτικά για προπόνηση, ανεβαίνουμε ακόμα πιο πάνω στην παρακείμενη κορυφή στα 1000 μέτρα υψόμετρο και με απίστευτη θέα: όλες οι κορφές Ορνού-Θρυπτής στη σειρά κι ο αφρισμένος σήμερα κόλπος του Μεραμπέλλου, η Ψείρα, το Μόχλος και τα χωριά της περιοχής.
Το κρύο τσιμπάει όμως και το φως λιγοστεύει. Περνώντας από χαμηλά φρύγανα και θάμνους, θυμάρια, φασκομηλιές, αχινοπόδια κι αγκαραθιές -ειδικά οι τελευταίες με τον δυνατό αέρα μεγάλο βάσανο, καθώς εισβάλουν στα μάτια και προκαλούν πόνο και ουαί κι αλίμονο αν τα τρίψεις-, κατεβαίνουμε να βρούμε ένα απάγκιο για τη νύχτα. Στον δρόμο παρέες νέων ανθρώπων, κυρίως μπαμπάδες με τα παιδιά και τα σκυλιά στήνουν τα κονάκια τους. Ωραίες δράσεις, που γράφονται στη μνήμη της παιδικής ηλικίας! Μπράβο στους μπαμπάδες, μπράβο και στα παιδιά, που ανέβηκαν όλη αυτήν την ανηφόρα, αφήνοντας οθόνες και ανέσεις, για να ξαπλώσουν λίγο κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό χαζεύοντας το ολοστρόγγυλο φεγγάρι του Αυγούστου, που ανεβαίνει περίλαμπρο στην ανατολική άκρη του ορίζοντα!
Νωρίς τα χαράματα του Σαββάτου μας ξυπνάνε οι προσκυνητές της πρωινής βάρδιας, που καθαρίζουν και στολίζουν τον ναό για την επικείμενη λειτουργία. Βγήκε κι ο ήλιος κι άρχισε να μας ζεσταίνει σιγά-σιγά.
Η λειτουργία αρχίζει: κρατιέται όλο το τυπικό: οι καμπάνες θα χτυπήσουν τρεις φορές, το Ευαγγέλιο, η Περιφορά της εικόνας, η Θεία Κοινωνία, το αντίδωρο, ο τεμαχισμός των άρτων. Τέλος, τα κεράσματα, οι ρακές, τα χαμόγελα, οι ευχές. Μετά θα πάρουμε την κατηφόρα κατά ομάδες και στη θέση «Πάνω Πηγάδι» ανακαλύπτουμε με έκπληξη ότι μας έχουν στήσει γευστικό καρτέρι οι πάντα φιλόξενοι και λάτρεις της παράδοσης Λαστριανοί: με φρούτα της εποχής, ρακές κι άλλα κεράσματα, μας χειροκροτούν για το κατόρθωμά μας. «Και του χρόνου, να είμαστε όλοι καλά». Κι είναι αυτή μια διαδικασία που θες δε θες σε οδηγεί πίσω στις ρίζες σου, στις μνήμες σου τις παιδικές, σε πρόσωπα που έχουν χαθεί πια παππούδες, γιαγιάδες, συγχωριανούς, ανθρώπους απλούς και καλοκάγαθους, που και το κέρασμα το δίνανε απ’ την καρδιά τους, το ίδιο και την ευχή τους! Ας είμαστε όλοι καλά λοιπόν να τηρούμε αυτές τις παραδόσεις.
Ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο και την Κοινότητα της Λάστρου, τους Γιώργο Σακκά, Μανώλη Κωνσταντουράκη, Μαρία Δρακάκη, Μαρία Μαρουκλή, τον Μανώλη Συλλιγνάκη κι όσους άλλους κρύβονται πίσω από την οργάνωση αυτής της εορτής. Στα πεζοπορικά μας τώρα: μια δυνατή πορεία 8 χιλιομέτρων και 650 υψομετρικής ως την κορφή (7χλμ και 500 υψομετρική ως το εκκλησάκι). Και του Χρόνου να είμαστε καλά να ξαναπάμε!!!
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΡΧΗΓΟΙ: Μαρία Μετζογιαννάκη – Μανώλης Συλλιγνάκης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μαρία Μετζογιαννάκη
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: Μαρία Μετζογιαννάκη
