Μια πεζοπορία στη γειτονιά μας πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου (https://orsian.blogspot.com), την πρώτη Κυριακή του Απρίλη. Ακολουθήσαμε το παλιό «δρόμο» που ένωνε, ως το 1930 περίπου, τις Λίμνες με τον Άγιο Νικόλαο. Μια διαδρομή σχετικά σύντομη και χωρίς μεγάλη υψομετρική διαφορά… και καλύτερα, γιατί η μέρα ήταν εξαιρετικά ζεστή με την αφρικανική σκόνη να αιωρείται στην ατμόσφαιρα.
Βίντεο: Γιάννης Πάγκαλος (Photo Pagalos)
Το πρώτο σημείο ενδιαφέροντος είναι «του Μαυρογένη η Καμάρα», που μοιάζει σαν γεφυράκι, στη ρεματιά δίπλα στο δρόμο. Η επόμενη στάση είναι η στέρνα του Χατζηπατέρα. Πρόκειται για ένα μεγάλο σκεπαστό πηγάδι-στέρνα.
Πιο πέρα συναντάμε το παλιό χάνι του Ανδρακαντώνη, ερειπωμένο και κατεστραμμένο. Αφού ο δρόμος ήταν πέρασμα, λογικό να υπάρχει κι ο χώρος ξεκούρασης.
Παρακάτω μία άλλη στέρνα, ανοικτή, με τα σκαλοπάτια, που κατέβαιναν στο εσωτερικό της, να σώζονται ακόμα. Εκεί κοντά συναντάμε και το ξωκλήσι του Αι-Γιώργη, στο οποίο γίνεται πανηγύρι κάθε χρόνο. Είναι προσεγμένο και μέσα, δίπλα στην είσοδο, έχει μια παλιά επιγραφή.
Συνεχίζουμε μέχρι τον εγκαταλελειμμένο οικισμό του Δράκου. Ο οικισμός που ακούει στο εντυπωσιακό όνομα Δράκος βρίσκεται στην περιφέρεια της κοινότητας Λιμνών του Αγίου Νικολάου και είναι ένα από τα πολλά χωριουδάκια της περιοχής που σήμερα είναι εντελώς έρημα και αφημένα στη φθορά του χρόνου.
Αφήνουμε τον οικισμό και τους τετράποδους φίλους μας και συνεχίζουμε την πορεία μας. Τελευταίος σταθμός στα Κατσίκια, όπου βλέπουμε τη στέρνα του Χουμεριάκου του 1893 επί διοικήσεως Αξελού (διοικητή και νομάρχη Λασιθίου). Έχει και τη σχετική επιγραφή: «ΙΔΡΥΘΗ Δαπάνη εράνων και ενεργεία του διοικητού Κ. ΑΞΕΛΟΥ, επιστάτου δε του δημάρχου Χουμεριάκου Δ. ΜΟΥΡΕΛΑΚΗ … ΔΡΑΚΟΥ ΒΑΡΟΥΧΑ ΕΝ ΕΤΕΙ 1893». Ανοίγουμε το σιδερένιο πορτάκι της κι έχει αρκετό νερό. Μπροστά της υπάρχει πέτρινη γούρνα, όπου έπιναν τα μουλάρια των ταξιδιωτών. Πιο πάνω στο λόφο δεσπόζει ανεμόμυλος, ενώ παραπέρα υπήρχε ένα ακόμα παλιό χάνι.
ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
