Όλοι θυμόμαστε πλέον την περιβόητη κατεδάφιση αυθαιρέτων κατασκευών επί του αιγιαλού που αφορούσε το ιστορικό πολυτελές ξενοδοχείο του Αγίου Νικολάου. Το «Minos Beach Art Hotel» στον Άγιο Νικόλαο, ακολούθησε την απόφαση και τον προγραμματισμό εκτέλεσης των αμετάκλητων πρωτοκόλλων κατεδάφισης, έργο που είχε αναθέσει η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης σε εργολάβο και όπως κατέγραφε το 2021 το ρεπορτάζ του Νίκου Τραντά στην ΑΝΑΤΟΛΗ η εταιρεία αποφάσισε να το κάνει η ίδια. «Πριν εισβάλει στην πεντάστερη ξενοδοχειακή μονάδα η μπουλντόζα του εργολάβου, οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου επέλεξαν να ξεκινήσουν με δικό τους συνεργείο την καθαίρεση των αυθαιρέτων που περιγράφει το πρωτόκολλο, προφανώς γιατί έτσι ελέγχουν καλύτερα και προσεκτικότερα τον τρόπο εξέλιξης των εργασιών, αποτρέποντας πιθανές «παράπλευρες» φθορές. Οι κατεδαφίσεις που θα γίνουν αφορούν ένα γεφυράκι, πλακοστρώσεις και άλλες κατασκευές που βρίσκονται εντός γραμμής αιγιαλού και λεπτομερώς περιγράφονται από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου».
Το συγκεκριμένο πρόβλημα, με μεγαλύτερες διαστάσεις το αντιμετωπίζουν εκατοντάδες ξενοδοχεία στη χώρα και πάρα πολλά στην Κρήτη.
Με δεδομένη τη συνθήκη αυτή, ο Νίκος Αντωνακάκης, Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του ευρωβουλευτή Μανόλη Κεφαλογιάννη με επιστολή προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας Κωστή Χατζηδάκη κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις.
«Είναι μια ανοικτή επιστολή προς τον Υπουργό, η οποία έχει παραδοθεί ήδη και πιστεύω πως θα δει το θέμα με ιδιαίτερη προσοχή», εξηγεί στην εφημερίδα.
Το πρόβλημα
Σύμφωνα με όσα αναφέρει, πολλά ξενοδοχεία της Κρήτης και συνολικά 350 ξενοδοχειακές μονάδες σε όλη την Ελλάδα αντιμετωπίζουν ένα σημαντικό πρόβλημα. Έχουν εκτελεστεί από παλιά μικρές ή μεγαλύτερες αυθαίρετες εργασίες στον όμορο προς αυτές αιγιαλό και στην παραλία, όπου υπάρχει ζώνη παραλίας. Οι κατασκευές αυτές σκοπό είχαν, διαχρονικά, την εξυπηρέτηση των επισκεπτών και των λουομένων. Δεν εμποδίζουν λειτουργικά την πρόσβαση στον αιγιαλό και στη θάλασσα. Αντιθέτως την αναβαθμίζουν σε πολλές περιπτώσεις. Τέτοια παραδείγματα είναι η εγκατάσταση υποδομής ναυαγοσώστη, η πεζοδρόμηση για πρόσβαση σε Άτομα με Αναπηρία, οι ράμπες, τα σκαλοπάτια εύκολης προσπέλασης κλπ. Έως το 2019 η Κτηματική Υπηρεσία υπέβαλλε στους ιδιοκτήτες αυτών των ξενοδοχείων πρόστιμα με την μορφή της αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης αιγιαλού. Οι επιχειρήσεις προσέφευγαν στα Δικαστήρια και άλλοτε κατάφερναν να μειώσουν τα πρόστιμα άλλοτε όχι. Από το 2019 έως και το 2024 επιβάλλονταν σε αυτές τις επιχειρήσεις, εκτός από την αποζημίωση και επιπλέον πρόστιμο έως και το διπλάσιο της αποζημίωσης.
Περαιτέρω, με τον πρόσφατο Ν. 5092/2024, αυτές οι επιχειρήσεις έχουν περιέλθει σε πλήρες λειτουργικό αδιέξοδο. Αυτό γιατί υπό το νέο καθεστώς, απαγορεύεται ολότελα η χρήση της όμορης παραλίας από τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που έχουν συντελέσει τις αντίστοιχες αυθαίρετες επεμβάσεις. Όσο απλές ή θεμελιώδεις για τη λειτουργική χρήση του αιγιαλού κι αν είναι αυτές. Το αποτέλεσμα είναι να κινδυνεύουν να έρθουν αντιμέτωποι με τσουχτερά πρόστιμα και ποινές. Ακόμη και στέρηση της προσωπικής τους ελευθερίας. Επίσης, λόγω αυτού του περιορισμού, οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις δε μπορούν πλέον να εγκαταστήσουν ναυαγοσώστες στις αντίστοιχες παραλίες. Και πρόκειται σε πολλές περιπτώσεις για παραλίες που ο κυματισμός, και ιδιαίτερα στην Κρήτη, ξεπερνά τα 6 μέτρα.
Δυσοίωνα δεδομένα
Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Νίκος Αντωνανάκης στην επιστολή του «τα δεδομένα αυτά αποβαίνουν δυσοίωνα για την ασφαλή άσκηση κολύμβησης των τουριστών. Από την άλλη, οι ίδιες οι επιχειρήσεις αποθαρρύνουν τους πελάτες τους να κάνουν χρήση του όμορου αιγιαλού, φοβούμενοι τις ποινές σε περίπτωση ελέγχου.
Εξάλλου, η ασφαλής χρήση ομπρέλας και ξαπλώστρας χωρίς ναυαγοσώστες στην παραλία δεν είναι δυνατή χωρίς ναυαγοσώστη. Καθημερινά αναφέρονται περιστατικά διαπληκτισμών πελατών με τους εργαζόμενους στα ξενοδοχεία. Οι τουρίστες παίρνουν μόνοι τους τις ξαπλώστρες από τα δωμάτια και τις μεταφέρουν στην παραλία. Οι εργαζόμενοι των ξενοδοχείων έχουν εντολή να τις αφαιρούν και να τις φέρνουν πίσω στα δωμάτια.
Σημειωτέον ότι, πρόκειται για ξενοδοχεία με πάνω από 1.000-1.300 πελάτες, οι οποίοι είναι 100% αλλοδαποί. Έχουν απαίτηση να κάνουν χρήση της όμορης παραλίας και της θάλασσας αλλά για λόγους νομοθετικών αγκυλώσεων, δεν μπορούν να απολαύσουν τις διακοπές τους. Αυτή η κατάσταση αποτελεί δυσφήμιση για μία χώρα όπως η Ελλάδα που βρίσκεται σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, και ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία. Επειδή όλα τα παραπάνω ζητήματα χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης εν μέσω τουριστικής περιόδου και προκειμένου να εξασφαλιστεί άμεσα η απρόσκοπτη και ασφαλής χρήση του αιγιαλού και της παραλίας από τις όμορες προς αυτά ξενοδοχειακές επιχειρήσεις».
Διευκρινήσεις
Με βάση τα παραπάνω ζητά από τον Υπουργό να υπάρχει πρόθεση του Υπουργείου να προχωρήσει «σε άμεση ρύθμιση για την τακτοποίηση των αυθαιρεσιών (ανάλογα με το ν.4495/2017); Δηλαδή αφού κατηγοριοποιηθούν οι εν λόγω κατασκευές ανάλογα με την σοβαρότητα τους και εφόσον δεν εμποδίζεται η κοινή χρήση του δημόσιου αγαθού του περιβάλλοντος να τακτοποιηθούν διοικητικά ώστε να μπορούν στη συνέχεια οι αντίστοιχες παραλίες να παραχωρούνται για απλή χρήση στα όμορα ξενοδοχεία».
Ακόμα, «αν σκοπεύει το Υπουργείο να προχωρήσει σε θεσμοθέτηση συγκεκριμένου απλού και εφαρμόσιμου πλαισίου έκδοσης αδειών για στοιχειώδεις διαμορφώσεις ασφάλειας και πρόσβασης στον αιγιαλό με συγκέντρωση των αρμοδιοτήτων σε μια υπηρεσία; Κι αν ακόμα μέχρι να θεσπιστούν οι παραπάνω διαδικασίες να επιτρέψετε προσωρινά την εκμίσθωση των παραλιών στις ξενοδοχειακές μονάδες που έχουν νόμιμη άδεια λειτουργίας άσχετα με τις προϋφιστάμενες αυθαιρεσίες ;».
