Την Παρασκευή 17 Απριλίου στις 20:30 στο κινηματοθέατρο «Ρεξ» θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Από Τι είμαστε φτιαγμένοι», παρουσία του Ελληνο-ιρανού σκηνοθέτη Σιαμάκ Ετεμάντι. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από ανοιχτή συζήτηση με το κοινό με τη συμμετοχή του σκηνοθέτη και της υπεύθυνης παραγωγής κ. Ανδριάννας Θεοχάρη, αλλά και εκλεγμένων μελών του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος. Θα πραγματοποιηθεί ένας ουσιαστικός διάλογος γύρω από τα ζητήματα που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ, το οποίο εξερευνά με ειλικρίνεια τον έρωτα, την επιθυμία και τη σεξουαλικότητα μέσα από το πρίσμα της αναπηρίας.
Ο σκηνοθέτης κ. Σιαμάκ Ετεμάντι μας έδωσε ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το έργο.
«Είναι», ανέφερε, «μια εξερεύνηση της επιθυμίας, του έρωτα και της ανάγκης για σύνδεση μέσα από το πρίσμα της αναπηρίας. Δεν υπάρχει ένα κλασικό σενάριο με αρχή, μέση και τέλος, αλλά η αφήγηση χτίζεται μέσα από πραγματικές ιστορίες, βιώματα και διαδρομές ανθρώπων που συναντήσαμε. Στον πυρήνα βρίσκεται ο Άρης, αλλά γύρω του ανοίγεται ένας κόσμος που μας καλεί να επανεξετάσουμε όσα θεωρούμε δεδομένα για το σώμα, την οικειότητα και την αγάπη.»
Ο Άρης
Ο Σιαμάκ μας είπε πως η συνάντησή του με τον Άρη ήταν η αφετηρία να πάρει την απόφαση να το σκηνοθετήσει. Ένας νεαρός φοιτητής ψυχολογίας με αναπηρία εκ γενετής, που ήθελε να ερευνήσει τα στερεότυπα γύρω από την ερωτική ζωή των ανθρώπων με αναπηρία στην Ελλάδα, όχι μόνο σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά και μέσα από τη δική του προσωπική εμπλοκή. Υπογράμμισε πως τον συγκίνησε, ο τρόπος που έβλεπε τον κόσμο, η ευαισθησία και η καθαρότητά του. Μέσα από αυτόν μπήκε σε ένα θέμα που δεν είχε πραγματικά σκεφτεί πριν, κάτι που δείχνει, όπως ανέφερε, και την έλλειψη κατανόησης και συζήτησης γύρω από αυτό στη χώρα μας.
Ο Άρης είναι ο βασικός άξονας της αφήγησης, γιατί μέσα από το δικό του βλέμμα, ξεδιπλώνεται όλος ο κόσμος της ταινίας. Παρ’ όλα αυτά δεν θα έλεγε ότι είναι ο πιο σημαντικός χαρακτήρας. Η διαδικασία δημιουργίας κράτησε περίπου έξι χρόνια και μέσα σε αυτό το διάστημα ο Άρης συνάντησε κι άλλους ανθρώπους που έγιναν επίσης σημαντικά πρόσωπα της ταινίας. Παρακολούθησαν τις ζωές τους να εξελίσσονται μέσα σε αυτά τα χρόνια και αυτό έδωσε στο έργο μια πιο βαθιά βιωματική διάσταση. «Το έργο λειτουργεί συλλογικά και κάθε πρόσωπο προσθέτει μια διαφορετική όψη της ίδιας ανάγκης», ανέφερε ο σκηνοθέτης.
Πέρα από το σώμα
Ο σκηνοθέτης μας αποκάλυψε πως ο τίτλος είναι μια ανοιχτή ερώτηση σχολιάζοντας ότι στην πορεία καταλαβαίνουμε ότι δεν είμαστε φτιαγμένοι μόνο από σώμα ή από τα προφανή, αλλά είμαστε φτιαγμένοι από επιθυμίες, φόβους, τρυφερότητα, ανάγκη για επαφή. «Λοιπόν όλα αυτά μας κάνουν ανθρώπινους!»
Μας αφορά όλους!
Ο σκηνοθέτης γνωστοποίησε ότι η ταινία είναι επισήμως κατάλληλη για άνω των 12 ετών. Υπογράμμισε ότι το θέμα αφορά όλους μας, ενώ αναγνώρισε πως ο βασικός προβληματισμός της αγγίζει περισσότερο κάπως μεγαλύτερες ηλικίες, που έχουν ήδη μια εμπειρία ζωής. Επίσης πως ο κάθε ένας θα την προσλάβει διαφορετικά ανάλογα με τη δική του διαδρομή. Παράλληλα περιέχει χρήσιμες πληροφορίες γύρω από το κεντρικό θέμα που μπορούν να είναι ουσιαστικές για όλες τις ηλικίες.
Οι προκλήσεις
της σκηνοθεσίας
Ο Σιαμάκ περιέγραψε πως μια βασική πρόκληση ήταν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους και να νιώσουν άνετα με την παρουσία της κάμερας. Αυτό δεν γίνεται από την μια ημέρα στην άλλη, αλλά χτίζεται σταδιακά υπογραμμίζοντας ότι επιδίωκαν να χτίσουν μια ουσιαστική σχέση. Εξ ίσου σημαντικό ήταν να βρουν τον σωστό τόνο και την ισορροπία. Να μιλήσουν δηλαδή όπως είπε, για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα χωρίς να γίνουνε διδακτικοί ή να πέσουν σε εύκολους συναισθηματισμός και χωρίς η ιστορία να γίνεται βαριά ή μίζερη. «Μια ταινία που μιλά για τον έρωτα και την επιθυμία οφείλει να έχει και φως, να είναι σε ένα βαθμό ανυψωτική, να αφήνει χώρο για χιούμορ και ελπίδα», τόνισε.
Η δύναμη
των ανθρώπινων στιγμών
Για το ποιο σημείο θεωρεί ότι θα αγγίξει περισσότερο τους θεατές αλλά και ποια ήταν η πιο δυνατή στιγμή κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ο Σιαμάκ πιστεύει, ότι συνήθως οι πιο απλές ανθρώπινες στιγμές είναι εκείνες που αγγίζουν τον κόσμο, εκεί που πέφτουν οι άμυνες και μένει κάτι πολύ άμεσο και αληθινό. Επεσήμανε ότι δεν είναι απαραίτητα οι «μεγάλες» και συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές, αλλά οι μικρές, σχεδόν ανεπαίσθητες στιγμές.
Στη διάρκεια της προετοιμασίας ο σκηνοθέτης στάθηκε στις στιγμές εμπιστοσύνης. Σχολίασε πως «όταν κάποιος αποφασίζει να μοιραστεί κάτι βαθιά προσωπικό μαζί σου, εκεί νιώθεις το βάρος της ευθύνης, αλλά και τη δύναμη αυτού που δημιουργείται».
Τα μηνύματα
Για τα βασικά μηνύματα που θέλουν να περάσουν μέσα από αυτό το εγχείρημα ανέφερε: «Η επιθυμία και η ανάγκη για έρωτα δεν εξαιρούν κανένα». Πρόσθεσε επίσης ότι θέλουν να μεταδώσουν και το ότι «οι άνθρωποι με αναπηρία δεν βρίσκονται εκτός αυτής της εμπειρίας, όπως συχνά υπονοεί το κοινωνικό πλαίσιο και ίσως πιο βαθιά ότι οι προκαταλήψεις μας δεν είναι πάντα συνειδητές και αφορούν τόσο τους άλλους, όσο και τον εαυτό μας».
Ο σκηνοθέτης θα ήθελε φεύγοντας το κοινό από το κινηματοθέατρο «Ρεξ» να έχει συγκινηθεί. Το θεωρεί πολύ σημαντικό και πιστεύει πως εκεί βρίσκεται η δυνατότητα για μια ουσιαστική αλλαγή. Ανέφερε πως δεν πιστεύει ότι μια ταινία αλλάζει τον κόσμο άμεσα, όμως θεωρεί πως αν μας αγγίζει συναισθηματικά, υπάρχει η πιθανότητα την επόμενη φορά που θα συναντήσουμε αυτό το θέμα, να τα δούμε λίγο διαφορετικά και μέσα από αυτή τη συγκίνηση να έχει ίσως ανοίξει λίγο το βλέμμα μας.
Σταδιακή απελευθέρωση
Για το εάν υπήρχε κάποιος χαρακτήρας που άλλαξε πολύ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων εφ’ όσον η διαδικασία αυτή κράτησε για χρόνια ο Σιαμάκ θεωρεί πως όσο οι άνθρωποι εκτίθενται κάτι μετακινείται μέσα τους και εφ’ όσον η διαδικασία των γυρισμάτων διήρκησε για χρόνια, η αλλαγή ήταν αναπόφευκτη.
Μας χαροποίησε ιδιαίτερα καθώς περιέγραψε πως αυτό που είδαν ήταν περισσότερο μια σταδιακή απελευθέρωση και μια μεγαλύτερη άνεση να μιλήσουν για πράγματα που συνήθως μένουν στο σκοτάδι.
Ανοιχτός διάλογος
Αφού παρακολουθήσουν το έργο, οι παρευρισκόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν σε ένα ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο. Ο Σιαμάκ επεσήμανε ότι επιδιώκουν μέσα από την συζήτηση να μοιραστούν σκέψεις και ερωτήματα και όχι απαραίτητα να δώσουν απαντήσεις. Εξήγησε πως εάν το έργο λειτουργήσει ως αφορμή για μια τέτοια συζήτηση, τότε θα έχει ήδη επιτύχει κάτι σημαντικό.
* Η προβολή διοργανώνεται με τη συνεργασία της Ένωσης Γονέων και Φίλων ΑμεΑ Επαρχίας Μεραμπέλλου και του Δήμου Αγίου Νικολάου μέσω της ΔΑΕΑΝ, με την υποστήριξη του Περιφερειακού Τμήματος Κρήτης του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος.
ΣΟΦΙΑ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ
