Του Ελ. Αλεξανδρίδη – Γεωπόνου
Κ.κ. Αντιδήμαρχε και συνάδελφε του πρασίνου, οι ιβίσκοι αυτοί οι ωραίοι καλλωπιστικοί θάμνοι που κοσμούν πολλούς δρόμους της πόλης μας κινδυνεύουν και οδηγούνται προς ξήρανση αν δεν ληφθούν επειγόντως μέτρα προστασίας τους κατά ενός επικίνδυνου εντομολογικού εχθρού τους που είναι τα κοκοειδή (ψώρα) τα οποία ευρισκόμενα όπως τα καιρικά μας φαινόμενα σε πρωτοφανή έξαρση απειλούν, χωρίς υπερβολή θα έλεγα, σε μεγάλο βαθμό ακόμη και αυτή τη ζωή των γνωστών σε όλους μας ιβίσκων αν ο παραπάνω επικίνδυνος αυτός εχθρός μείνει ανενόχλητος.
Πρόκειται για ένα έντομο το οποίο πολλαπλασιάζεται ραγδαία, καλύπτει ολοκληρωτικά τους τρυφερούς βλαστούς, από τους οποίους απομυζεί μεγάλες ποσότητες χυμών και προκαλεί πρωταρχικά αποφύλλωση και στη συνέχεια προοδευτική αποξήρανση αυτών με κατάληξη και αυτή ακόμη την αποξήρανση ολόκληρου του θάμνου του ιβίσκου στον οποίο έχει ιδιαίτερη προτίμηση και ειδικά στον κόκκινο από αυτούς. Εμφανίζεται κάθε χρόνο τους καλοκαιρινούς μήνες στο ίδιο σημείο και μπορεί να επεκταθεί και σε αμόλυντους ιβίσκους τις χρονιές μεγάλων προσβολών όπως είναι εφέτος. Βιολογικά εξαφανίζεται τους χειμερινούς μήνες και γενικά για τις χαμηλές θερμοκρασίες.
Τον κίνδυνο θυμάμαι εγκαίρως επεσήμανε και ο δημοσιογράφος της ΑΝΑΤΟΛΗΣ εξάδελφος και φίλος Λεωνίδας Κλώντζας αλλά δυστυχώς δεν έγινε τίποτα.
Προσωπικά έχοντας υπόψη μου την σύσταση αυτή του Λεωνίδα και επισκεπτόμενος δύο σημεία της πόλης μας, στον κόμβο του Νοσοκομείου (ανατολικά) και τα καταστήματα Παγκάλου και NOVA στη Σοφοκλή Βενιζέλου, ειλικρινά δεν πίστευα στα μάτια μου σ’ αυτό που αντίκρισα. Καθολική σχεδόν προσβολή από τον ύπουλο αυτό εχθρό όλων των ωραίων αυτών καλλωπιστικών θάμνων, πιστεύω και άλλων που χωρίς υπερβολή, για να χρησιμοποιήσω και έναν ιατρικό όρο, σε σημείο που ένα ποσοστό έχει μπει στην εντατική και ετοιμάζονται και οι υπόλοιποι γι’ αυτήν αν δεν ληφθεί μέριμνα για την θεραπεία του κακού.
Θεραπεία φυσικά υπάρχει με το κατάλληλο εντομοκτόνο, το έντομο εύκολα καταπολεμάται, όπως εύκολα όμως επανεμφανίζεται, γι’ αυτό και θέλει αλλεπάλληλες επεμβάσεις.
Από ό,τι διαπίστωσα οι προσβολές είναι έντονες, υπάρχουν όμως περιθώρια θεραπείας μια που τα καλυμμένα ολοκληρωτικά από τον εχθρό βλαστάρια του θάμνου αυτού είναι δροσερά, πράσινα, διατηρούν δηλαδή τους χυμούς τους και μπορούν να επαναβλαστήσουν. Εξαίρεση είναι ιβίσκος χαμηλού ύψους, καχεκτικός θα έλεγα, δίπλα στη NOVA που ήδη μας άφησε χρόνους.
Οι επιπτώσεις του εχθρού αυτού στον κάθε φυτικό οργανισμό αν αφεθεί ανενόχλητος είναι ολέθριες με δύο ειδικές. Η πρώτη ότι απομυζώντας συνεχώς τους χυμούς αυτού τον εξαντλεί μέχρι θανάτου, μειώνοντας την αντοχή αυτού και το δεύτερο παρεμποδίζει μια βασική λειτουργία αυτού την αφομοίωση στην οποία οφείλεται η συνέχιση της ζωής και η οποία είναι αδύνατον να συντελεστεί χωρίς φύλλωμα και ελεύθερο τρυφερό ειδικά βλαστό. Τα λεγόμενα στομάτια του φυλλώματος βασικά αλλά και τα φακίδια του φλοιού βοηθούν αποκλειστικά στην σημαντική αυτή λειτουργία του οργανισμού.
Τελειώνοντας κάνω μια έκκληση στους αρμόδιους για την άμεση ενέργεια τους για την θεραπεία του ανακύψαντος αυτού προβλήματος στο πράσινο της πόλης μας. Επέμβετε πριν είναι αργά.
